Dat Greet Minnen voor het eerst als lid van de nationale ploeg een wedstrijd afwerkte, toonde zich in de zenuw- en foutenlast in het begin van de match. Shymanovich begon robuust en hield tot 2-2 gelijke tred. Dat vierde spelletje was aan Belgische kant wel veruit het meest overtuigende geweest, wat vervolgens leidde tot een forse machtsgreep. Via een blanco game zette Minnen de eerste break op het bord, gevolgd door een gelijkaardige score op de eigen opslag: 4-2. Het toegenomen zelfvertrouwen toonde zich ook in het sublieme dropshot dat de 24-jarige Antwerpse op weg naar 5-2 zette.

“Vanaf het derde game kreeg ik mijn zenuwen onder controle”, vertelt Minnen. “Ik begon steeds meer vrijuit te spelen. Bij zo’n moeilijke start is het altijd goed om een coach zoals Johan naast het terrein te hebben die altijd kalm blijft. Van hem, maar evenzeer van de rest van het team krijg ik veel steun. Ik ben zelf ook best rustig gebleven, ondanks dat lastige begin. Ben ik best fier op.”

Plankenkoorts

Van plankenkoorts was geen sprake meer bij de debutante, al pruttelde Shymanovich bij de hervatting nog wel even tegen. Onder meer dank zij een sterke service hield Minnen ook in de tweede set altijd de touwtjes in handen. Bijna 200 plaatsen verschil op de mondiale ranking: dat klasseverschil toonde zich vrijwel in elke rally. Bij 5-1 kwam een eerste matchpunt tot stand, dat door een netbal nog niet omgezet werd in winst. Het daaropvolgende exemplaar werd- in schoonheid bovendien - vastgepakt: 6-2.

Meer dan aardige bonus van deze zege: Greet Minnen krijgt een voetnoot in het grote tennisboek. Zij geldt voor eeuwig en een dag als eerste speelster die in dit vernieuwde toernooi – andere formule, andere naam - een overwinning heeft behaald. “Mooi dat ik op die manier een klein deeltje kan uitmaken van de tennisgeschiedenis. Het zou natuurlijk nog leuker geweest zijn als ik dit moment thuis voor een volle zaal met Belgische fans had kunnen meemaken, maar toch ben ik uiterst tevreden met mijn debuut.“

Zo heeft Minnen weer iets van haar bucketlist kunnen schrappen. “Het is inderdaad altijd een droom geweest van mij om voor de nationale ploeg te kunnen tennissen. Begin vorig jaar tegen Kazachstan maakte ik al deel uit van het team, zonder toen op het terrein te komen. Dit schat ik natuurlijk nog een stuk hoger in.”

Oppertroef Elise Mertens

Dat Wit-Rusland zonder zijn wonderduo Aryna Sabalenka (WTA 2) en Victoria Azarenka (WTA 27) naar Praag was afgereisd, had de vaderlandse kansen een forse injectie gegeven. Primus bij Wit-Rusland was nu Aliaksandra Sasnovich, het nummer 86 van de wereld. De rest van het team bestond uit gezanten uit de diepere regionen van de WTA-ranking. De Belgische kapitein Johan Van Herck kon daarentegen wel rekenen op zijn oppertroef Elise Mertens, al jarenlang een vaste waarde in de subtop in het enkelspel en de mondiale nummer 1 als dubbelaar.

Was het een statement dat Mertens op de allereerste opslag van haar tegenstander met een verschroeiende return uitpakte? Zo leek het er alleszins. Mertens ging meteen doorheen de service van Sasnovich, wat ze snel nadien nog eens herhaalde. Met die dubbele break kwam een 3-0 tot stand, een score die mede tot stand kwam dankzij nogal wat knoeiwerk aan de overkant. “In die eerste set maakte zij nogal wat fouten, wat het voor mij iets makkelijker maakte. En dat Greet de eerste match had gewonnen, hielp me ook wel.”

Mertens had midden september in Luxemburg nog drie sets lang haar handen vol gehad met de Wit-Russische, die bovendien onlangs nog Simona Halep en Emma Raducanu had geklopt. Zo’n walkover zou het dus niet worden. De Wit-Russische vocht terug met een tegenbreak naar 3-1 en 3-2. Het was evenwel slechts een kortstondige opflakkering: 6-2.

Sasnovich bood aanzienlijk meer weerstand in de tweede set. Na een sublieme winnaar voor 2-2 nodigde Mertens met een gebaar de Belgische spionkop in Praag – zo’n 30 man sterk – uit om zich achter haar te scharen. Het was nodig ook, want de 26-jarige Wit-Russische had haar niveau danig opgekrikt: 4-6. In de decider maakte Mertens dankbaar gebruik van de toegenomen foutenlast bij Sasnovich om tot 2-0 uit te lopen. De 26-jarige Wit-Russische bleef mooie momenten afwisselen met geweldige missers. Haar knullige smash leidde tot 5-2. Ook het matchpunt volgde dat patroon. Een wilde zwaai van Sasnovich, die Mertens in dank aanvaardde: 6-2, 4-6, 6-2.

Dubbelspel afknapper

Met die 2-0 tussenstand was België dus al zeker van winst tegen Wit-Rusland, maar een clean sheet lukte niet. Coach Johan Van Herck had Elise Mertens aan Kirsten Flipkens gekoppeld voor het (overbodige?) dubbelspel. Alhoewel Mertens zich dit jaar als ’s wereld überspecialiste in dit zijvertier heeft ontpopt, liep het niet. Onder meer door een sterke Vera Lapko haalde Wit-Rusland toch nog een troostprijsje binnen: 6-4, 6-3. Een afknapper. “Bij ons ontbrak het ritme en het andere team speelde toch wel sterk”, aldus Mertens. “Zo’n dingen gebeuren nu eenmaal in het tennis. Ik onthoud liever dat we onze twee singles hebben gewonnen.”

Coach Johan Van Herck zette in het afsluitende dubbelspel Mertens dus ten nadele van Ysaline Bonaventure tussen de lijnen. “Na het enkelspel hebben we even met de vier meisjes aan tafel gezeten, ook om te checken hoe Elise zich fysiek voelde. We kwamen snel tot het besluit om onze best mogelijke ploeg op te stellen“, aldus Van Herck. “In zo’n kleine competitie kan elk punt van belang zijn. Dus liever met 3-0 winnen dan met 2-1. Helaas draaide het niet uit zoals gehoopt. Wit-Rusland tenniste heel agressief, alles viel binnen bij hen. Natuurlijk had ik liever alle drie de matchen gewonnen, maar laat ons toch vooral positief blijven. Voor mij blijft na die eerste dag het glas meer dan halfvol. Als we alle interlands met 2-1 winnen, zal ik héél content zijn.”

Australië

België moet/mag dinsdagmorgen om 10.30u tegen Australië – zonder Ash Barty en Samantha Stosur - opnieuw de baan op. Winst betekent een plaats bij de laatste vier, de grote ambitie van het tricolore gezelschap. Van Herck: “Vooraf zag ik het eerder als een nadeel om twee opeenvolgende dagen te spelen, maar nu bekijk ik het anders. Wij hebben de baan in wedstrijdomstandigheden leren kennen, een ervaring die ons hopelijk kan helpen dinsdag. Bovendien hebben we geen superzware matchen in de benen, dus de recuperatie mag geen groot probleem vormen.“