De snelste start was voor de Hongaarse Blanka Vas, die met haar twintig lentes ook nog bij de beloften dames had kunnen meestrijden. De winnares van de Druivencross vroeg niet om over te nemen aan de Nederlandse armada achter haar: wereldkampioene Lucinda Brand, titelverdedigster Ceylin Alvarado, Denise Betsema, Annemarie Worst en Yara Kastelijn. De Belgische dames waren we eigenlijk al van bij de start kwijt, ook al omdat Marthe Truyen bij de eerste rechte strook hard tegen de nadars botste.

Vermogen op de VAM

Wereldkampioene Brand profiteerde in de tweede ronde van niet-wisselen in de materiaalpost om solo te gaan. De Nederlandse dames gingen in het wiel van Vas zitten, die het gaatje alleen moest dichten. Een keiharde strijd tot op de laatste meters zoals bij de heren beloften? Dat scenario kon eigenlijk al op de vuilnisbelt van de VAM-berg na twee ronden. Brand maakte geen fouten en vond een parcours op haar sterke lijf geschreven. De overwinning alleen op de niet-wissel steken zou fout zijn, want de wereldkampioene speelde haar grote vermogen perfect uit op het Nederlandse parcours.

Achter haar vormde zich een groepje met Vas, Alvarado en Kastelijn. Een dame te weinig om te kaarten, maar gepokerd werd er zeker in de laatste ronde om de twee laatste podiumplaatsen. Alleen besliste het parcours over de medailles: Ceylin Alvarado knalde keihard over haar stuur door tegen het voetje van een nadar te rijden.

Brand had alles onder controle en kon door het gejuich van de thuisfans al lachen in de laatste hectometers. Ze kon ruim de tijd nemen om haar eerste Europese titel te vieren. Na de Wereldbekermanche in het Amerikaanse Fayetteville en de Superprestigemanche in Gieten is dit de derde zege van het seizoen voor Brand. Vas verzekerde zich van de tweede plaats, Kastelijn moest vrede nemen met de bronzen medaille. Twee op twee voor de Nederlanders op dit EK in eigen land.