Criminologe Tine Vertommen zette namens de Antwerpse Universiteit het grootschalige Europese onderzoek op. De bevraging gebeurde bij zeven Europese universiteiten, twee sportbonden en één internationale sportfederatie, per land beantwoordden 1.472 respondenten van 18 tot 30 jaar vragen over grensoverschrijdend gedrag op hun sportclub(s). In België vulden zelfs bijna 3.000 mensen de enquête in. De resultaten van het nieuwe CASES-onderzoek (Child Abuse in Sport: European Statistics) legden heel wat problemen bloot.

Over het algemeen maakt het onderzoek duidelijk dat grensoverschrijdend gedrag in sportclubs een algemeen probleem is. Zo gaf in Vlaanderen 72 procent van de jongeren aan dat ze ooit met eender welke vorm van grensoverschrijdend gedrag te maken kregen. In Wallonië en Brussel was dat zelfs 80 procent. “Het is de eerste keer dat zoveel mensen in zoveel landen met dezelfde vragenlijst over kindermisbruik zijn geconfronteerd”, zegt Tine Vertommen in Humo. “Kindermisbruik in de sport is een wijdverspreid probleem in Europa.”

Volgens het onderzoek is 63 procent van de Belgische kinderen slachtoffer van psychisch geweld. “Het gebruik van verbaal geweld om sporters beter te laten presteren”, noemt Vertommen het. “Het uitschelden van jonge atleten. Ze onder druk zetten. Overdreven negatief commentaar geven op hun prestaties en uiterlijk.”

Seksueel misbruik

Niet alleen mentaal, maar ook fysiek krijgen kinderen het soms hard te verduren. Zo gaf ruim de helft van de jongeren aan dat ze ooit met fysiek geweld kampten op de sportclub. 23 procent van de jonge Belgen gaf aan het slachtoffer te zijn van seksueel misbruik met contact, 36 procent werd seksueel misbruikt zonder contact. “Zonder contact is: seksuele opmerkingen maken, nadrukkelijk aanstaren tijdens het omkleden, naaktfoto’s doorsturen, filmpjes maken”, verklaart Vertommen. “Ik ken Franstalige coaches die kinderen eerst een zoen laten geven voor ze aan hun oefeningen beginnen. Dat is ‘seksueel geweld mét contact.”

Tot slot gaf ook 9 procent aan dat ze ooit slachtoffer waren van verkrachting of poging tot verkrachting. Zeker daarover heerst er een groot taboe. “Een algemeen klimaat van silencing”, noemt Vertommen het. “Dergelijke incidenten worden geminimaliseerd, in twijfel getrokken, in de doofpot gestopt.”