Tamara Nuijts schuldig aan moord op haar zoontje Ryan (6)

Er hangt Tamara Nuijts een levenslange celstraf boven het hoofd. 

Er hangt Tamara Nuijts een levenslange celstraf boven het hoofd. ©  Tom Palmaers

De twaalfkoppige assisenjury in Tongeren heeft Tamara Nuijts (38) donderdagavond schuldig verklaard aan moord. Ze bracht op 26 december 2018 haar zesjarig zoontje Ryan om het leven in haar flat langs de Millenweg in Bree. De jury beraadt zich vrijdag over de strafmaat. Er hangt haar een levenslange celstraf boven het hoofd.

gehoBron: belga

Na bijna vijf uur beraadslagen oordeelden de zeven vrouwen en vijf mannen dat de Breese schuldig is aan de moord op haar zoontje Ryan Coemans. Met tranen in de ogen hoorde de thuisverpleegster het arrest aan. Het was op tweede kerstdag 2018 dat de vrouw haar zoontje en enig kind van het leven beroofde. In zijn slaapkamer wurgde ze de weerloze jongen op zijn bed met een sjaal en hield zijn mondje en neus dicht. Na een tiental seconden raakte Ryan bewusteloos om volgens de wetsarts na een vijftal minuten te overlijden.

LEES OOK. Moeder van Ryan (6) op proces kindermoord: “Er is niks wat goed praat wat ik gedaan heb”

“Gedood door verstikking. Ze snoerde de hals toe met de sjaal en sloot met haar handen de neus en mond af, wat leidde tot het overlijden van Ryan. De beschuldigde handelde doelgericht. Elke weerstand was onmogelijk. Ze betwist niet zich schuldig te hebben gemaakt aan doodslag. Er was voldoende tijd om zich te bedenken. Het was een weloverwogen en geplande beslissing, in voldoende stabiele gemoedstoestand genomen”, citeerde voorzitter Kristof Swennen het arrest.

De vrouw die tien maanden voordien een punt achter de relatie met de vader van Ryan had gezet, sukkelde van de ene depressie in de andere. Op de bewuste dag wou ze uit het leven stappen, maar niet zonder haar zoontje mee te nemen. “Ik wil hem niet achterlaten in een wereld vol verdriet en pijn”, zou ze meermaals herhalen op het assisenproces. Nadat ze Ryan in het bad had gelegd, omdat hij zich bevuild had, pleegde ze een wanhoopsdaad. Na een poging om zich te verstikken met een plastic zak over het hoofd, trachtte ze haar polsen over te snijden en sneed ze zich in haar hals. “Oppervlakkige verwondingen. Niet levensbedreigend”, aldus de wetsarts.

Uitzichtloze moederliefde

Het was Tamara’s ex en vader van Ryan, Stefan Coemans, die op het tafereel uitkwam. Hij ging ter plaatse omdat de beschuldigde niet reageerde op berichten van haar moeder en van hemzelf. “Wat ik in dat appartement heb aangetroffen, verwacht niemand ooit te zullen zien”, getuigde Stefan in een moedig verhoor op het proces. “Ryan lag in bad, lichtjes onder water. Mijn eerste reactie was hem eruit halen en reanimeren, maar instinctief wist ik dat het te laat was. Dan heb ik Tamara gereanimeerd tot de hulpdiensten arriveerden. Ik was in shock.”

De verdediging had vrijdag bij monde van advocate Lynn Clerinx het doden van Ryan door Tamara niet betwist. “Het klopt dat zij haar zoontje heeft gedood, maar het gaat hier om uitzichtloze moederliefde. Ze zag geen uitweg meer, terwijl ze verstrengeld was met haar kind. Een altruïstische moord. Mijn cliënte wou haar zoontje behoeden voor het kwaad. Hoe vreemd dat ook mag klinken. Zij dacht echt dat zij haar zoontje zou beschermen door hem mee met haar in de dood te nemen.”

Geen koelbloedige moordenares

Lynn Clerinx ging niet mee in de piste van de openbare aanklager en de advocaten van de vader, de halfzussen van Ryan, zijn ooms en tante. “Ze heeft er op voorhand over nagedacht. Ze kon zich bedenken toen ze Ryan stilletjes aan het doden was”, aldus openbaar aanklager Bruno Coppin. “Er is duidelijk een tijdsverloop tussen het nemen van het besluit om Ryan te doden en de uitvoering ervan”, pleitten Tiziana Marongiu en Jos Lenaerts namens de burgerlijke partijen. “Op het bed naast haar zoontje maakte ze vier reflecties. ‘Wat als ik er zelf niet meer ben? Wat als Stefan hem niet wil en niet voor Ryan kan zorgen? Wie gaat er voor Ryan zorgen? Wat als hij pijn heeft of verdrietig is? Ze had de mogelijkheid en voldoende wilsbewustzijn om te stoppen, maar heeft er geen gebruik van gemaakt.”

De verdediging bleef het tevergeefs houden op doodslag wat een lagere straf tot gevolg zou hebben. “Om voorbedacht te handelen, moet de dader over een stabiele gemoedstoestand beschikken. Wij hebben de deskundigen horen zeggen dat er een bewustzijnsvernauwing was. Ze had een ernstige depressieve stoornis. De dood van Ryan is zo snel ingetreden dat ze zelfs geen tijd meer had om zich te bedenken. Voorafgaand aan de feiten had ze geen plan om Ryan te doden. Tamara weet dat ze veel leed heeft berokkend, maar ze is geen koelbloedige moordenares die op voorhand heeft gepland om haar zoontje te doden.”

Duizendmaal sorry

In tranen nam Tamara Nuijts het laatste woord voor de jury zich ’s avonds terugtrok voor de beraadslaging. Ze richtte zich tot haar ex Stefan en de twee halfzussen van Ryan. “Er is niets wat kan rechtvaardigen wat ik gedaan heb. Ik kan duizend keer sorry zeggen, maar daar verander ik de zaken niet mee. Sorry, voor wat ik jullie aangedaan heb. Het spijt me verschrikkelijk. De vraag is hier gesteld waarom ik nooit contact heb opgenomen met jullie. Niet omdat ik geen spijt heb. Ik heb heel veel spijt. Ik besef iedere dag hoe hard ik jullie levens heb verwoest. Net zoals de levens van iedereen die Ryan gekend heeft en van wie hij gehouden heeft. Was ik bang? Ja. Was ik laf? Ja. Omdat ik dacht dat geen woord of uitleg jullie pijn kon verzachten of verminderen. Ik wil jullie enkel vragen om proberen te zien hoe ik me voel. Uitzichtloos. Moe gestreden. Met de rug tegen de muur. Gefaald op alle gebied. Het allermooiste, het allerbelangrijkste wat ik had, was Ryan. Ik wilde hem een jeugd geven die ik nooit heb gekend. Ik wou hem alles geven wat zijn hartje begeerde. Een mama waarop hij trots kon zijn. Een leven vol vreugde en zo weinig mogelijk verdriet. In niets ben ik geslaagd. Integendeel. Ik ben Ryan kwijt. Jullie zijn hem allemaal kwijt. Ik zal er de rest van mijn leven mee moeten leren leven. Ik heb zoveel levens verwoest. Dat besef had ik al. Hier heb ik het nog eens gehoord en gevoeld. En daarom aan iedereen: sorry.”

Straf

Haar ex Stefan hoorde de spijttirade aan, maar had er zijn diplomatische bedenkingen bij na de zitting. “Ik heb het gehoord en laat het bezinken, maar ik twijfel of het gemeend is. Ze heeft er drie jaar de tijd voor gehad.”

Vrijdag buigt de jury zich over de strafmaat voor Tamara. Maximaal riskeert ze levenslang, maar verzachtende omstandigheden zoals Tamara’s ellendige jeugd gevuld met een zelfmoordpoging en een alcoholverslaafde vader, kunnen de straf nog naar beneden halen.

Wie vragen heeft rond zelfdoding, kan terecht op de zelfmoordlijn via het gratis nummer 1813 of op www.zelfmoord1813.be

Hoofdpunten

Video

Keuze van de redactie