Eerstejaars nieuwelingen:

Nog in de eerste ronde gingen Van Den Boer, De Clercq en De Keesmaeker er samen al vandoor, al ging het voor die laatste toch iets te snel waardoor hij snel moest afhaken. In de derde ronde achtte Van Den Boer het moment rijp om een flinke versnelling boven te halen, waardoor hij wegreed van De Clercq. Al snel reed Van Den Boer een voorsprong van 15 seconden op zijn eerste achtervolger bij elkaar, een voorsprong die hij niet meer zou weggeven. De Clercq hield vast aan zijn tweede plaats, De Keesmaeker vervolledigde het podium.

“Dit is toch al mijn 17e zege van het seizoen, denk ik”, reageerde Van Den Boer na afloop. “Ik had wel wat stress op voorhand. Ik had een slecht startnummer getrokken, en begon op de vijfde rij. Maar ik startte toch redelijk goed. Ik wist dat de klimmetjes belangrijk zouden zijn. In de eerste ronde kon ik al meteen aansluiten bij de kop. Daarna was het mijn plan om wat te rusten nadat ik veel energie had verbruikt. Bij de klimmetjes trok ik naar voren en sloeg ik een gat, om dat daarna steeds verder uit te bouwen.”

Tweedejaars nieuwelingen:

Axel Van Den Broeck toonde zich vanaf het begin van de cross enorm gretig, en trok vol de kaart van de aanval. In de tweede ronde was Van Den Broeck al helemaal alleen, voor de concurrentie ging het te snel. Meteen was duidelijk dat Van Den Broeck simpelweg over de beste benen beschikte, want al snel had hij een voorsprong van 30 seconden beet op eerste achtervolger Neo Tielens. Spannender was de strijd om de tweede en derde plaats: Neo Tielens en Jasper Schoofs spurtten om het zilver, en het was Tielens die de strijd won. Schoofs moest vrede nemen met een bronzen plak.

“Ik ben hier heel blij mee na heel wat blessureleed”, zei kersvers Belgisch kampioen Van Den Broeck. “De start was vrij hectisch. Ik bleef kalm in de eerste ronde, want met al de wind is het toch een zwaar parcours. In de tweede ronde heb ik dan de afscheiding kunnen maken op de tweede zandberg.”

“Zo’n titel zal nooit wennen, dit is mijn zesde zege van het seizoen. Als je op het podium staat en de Brabançonne hoort, dan word je daar toch emotioneel van”, stelde Van Den Broek, die vorig jaar in augustus zwaar toegetakeld werd bij een ongeluk op training. “Een auto schepte me op aan 60 km per uur. In mijn dijbeen had ik een ernstige spierscheur. En een deel van mijn kuit is nog altijd gevoelloos. Ik moest lang revalideren, het duurde lang om op hoog niveau terug te komen. Deze zege smaakt dan ook extra zoet.”

Van Den Broek keerde recent terug naar het team Acrog-Tormans. “Ik wil de trainers bedanken die me naar dit niveau hebben gebracht. We gaan er nog mooie jaren van maken.”