Thibau Nys is klaar voor het WK veldrijden: “Ik spring al opnieuw op de borduurkes”

 

 ©  BELGA

Thibau Nys kan deelnemen aan het WK veldrijden voor beloften in het Amerikaanse Fayetteville (29-30 januari). De negentienjarige Vlaams-Brabander is net op tijd hersteld van een schouderblessure. Nys gaf ook mee dat de rug na zijn val op het BK in Middelkerke opnieuw opspeelde. “Maar ik ben nu opnieuw helemaal fit en klaar voor het WK”, liet een opgeluchte Nys weten op een persbabbel.

Jan-Pieter de VliegerBron: BELGA

LEES OOK. Thibau Nys doet mee aan het WK: definitief groen licht na laatste test in het bos

Na een lange training in het bos hakte Thibau Nys vandaag de knoop door. Hij reist af naar Fayetteville om het WK bij de beloften te rijden. Bij zijn val op het BK in Middelkerke liep hij luxatie van de schouder op, maar het was de rug die het langst bleef opspelen.

“Mijn schouder was het eerste wat na mijn val pijn deed”, aldus Nys. “Ik dacht dat die rug iets bijkomstig was. Maar ik ben wel recht tegen een hout paal aan gevallen die in twee stukken brak. Achteraf moest ik vaststellen: ‘oei, de rug is harder geraakt dan de schouder. We hebben zelfs even gedacht dat ik daar een spierscheur had opgelopen, maar dat was gelukkig niet zo.”

Vandaag heb je dan definitief beslist om te starten?

“Niet per se vandaag. Het was de voorbije dagen een proces waar we voelden dat het zeker haalbaar was. Sinds drie dagen heb ik opnieuw het gevoel dat ik vrij normaal kan trainen. Alleen als ik heel explosief wil aanzetten is er nog een soort knagende pijn. Maar als het WK er is, zal die weg zijn.”

Heb je het gevoel dat je aan honderd procent zal kunnen starten?

“Ik denk niet dat de rug of de schouder mij gaan hinderen tijdens de wedstrijd. Maar natuurlijk heb ik wel een aantal dagen minder kwalitatief kunnen trainen. En ik kon ook niet starten in Flamanville. Dat haalt je uiteraard uit je ritme. Dat conditionele aspect zal meer spelen dan eventuele pijn aan de rug of de schouder.”

“Ik krijg nu elke dag meer vertrouwen in de schouder. Ik had geen sleutelbeenbreuk, maar een luxatie. De revalidatie is anders: bij een sleutelbeenbreuk word je geopereerd en nadien kan je er min of meer alles mee doen. Nu moest het spontaan genezen, wat een langer proces is. Maar het gaat elke dag beter. Ik spring al opnieuw op borduurkes (stoeprand, red.)”

 

 ©  BELGA

Voor je val won je drie crossen op rij bij de beloften. Vrees je dat die vorm weg is?

“Het is pas van de eerste week van januari geleden dat ik in Herentals de pannen van het dak reed. Heel ver kan die vorm volgens mij niet zijn, dus ik ga zeker niet zeggen dat ik niet op niveau ben. Het is wel zo dat ik deze week zoveel mogelijk de mindere kwaliteit in training heb proberen te compenseren. Dat is een beetje puzzelen geweest: een rustige dag is vervangen door een duurtraining, we hebben een specifieke crosstraining gedaan omdat ik Flamanville miste. Ik probeerde de schade zoveel mogelijk in te halen, wat mogelijk een nadeel wordt in Hamme. Daar zal ik komende zaterdag wellicht niet helemaal fris aan de start staan. Hamme zal zo geen referentie zijn voor het WK. Ideaal is het allemaal niet, maar het gevoel op training is gewoon goed en ik ga ervan uit dat het vanaf nu in stijgende lijn zal gaan.”

Met welke ambitie vertrek je dan naar het WK? Kan je wereldkampioen worden?

“Op dit moment is de mindset vooral dat het een grote overwinning is om alleen maar aan de start te staan. Na het BK had ik dat niet gedacht. Het is anders dan de voorgaande jaren. Twee jaar geleden was het duidelijk dat ik naar het WK ging om wereldkampioen te worden. Nu wil ik gewoon met zo’n goed mogelijke vorm vertrekken.”

“In mijn ogen wordt het een cross met veel verschillende favorieten: Emiel Verstrynge heeft mooie dingen laten zien, net als Joran Wyseure en Jente Michels. Je hebt Pim Ronhaar en Ryan Kamp, Cameron Mason heeft zijn momenten gehad. Er zijn zeker vijf of zes mensen die kunnen winnen, maar ik reken mezelf niet bij die favorieten.”

Jij beslist om naar het WK te gaan, wat betekent dat Witse Meeussen niet kan gaan. Is dat iets waar je bij stil hebt gestaan bij je beslissing.

“Natuurlijk. Daar ben je mee bezig. Ik had voor mezelf uitgemaakt: ik ga alleen als ik op volle kracht aan de start kan staan. Ik ga niet mee gewoon om mee te gaan. Zonder dat ik er dus een resultaat op wil plakken. Of ik voor de titel of het podium kan mee doen, dat weet ik niet. Maar ik weet dat ik er niet aan hoef te twijfelen dat ik terecht in de selectie zit. Hoe kan ik het juist verwoorden? Ik vertrek zeker niet half aan elkaar geplakt. Ik ga als een volwaardige en fitte atleet.”

Tot slot: op het BK deed je niet mee voor de prijzen. Voor je val zat je al niet meer vooraan. Wat liep daar fout?

“Inderdaad: op het moment van mijn val was ik de voeling vooraan al verloren. Een samenloop van omstandigheden, waarbij zand zeker een grote rol zal gespeeld hebben. Als je daar begint te sukkelen is het voorbij. Dan begin je achterstevoren te koersen zoals ik dat noem. Kijk naar Toon Aerts: die had fysiek ook geen slechte dag, maar hij begon ook foutjes op te stapelen. Terwijl Laurens Sweeck perfect door het zand reed. Conditioneel was hij – afgaand op de voorafgaande crossen – niet bij de beste twee of drie, maar hij kon zijn zandcapaciteiten vol uitspelen. Die van mij lieten mij een beetje in de steek (lacht).”

 

 ©  BELGA

Meer over WK veldrijden

Aangeboden door onze partners