De aero-kogel sloeg eindelijk ook toe op het BK. “Elke tijdrijder wil minstens een titel pakken in zijn carrière en nu is het eindelijk gelukt”, reageerde Remco Evenepoel. “Ik was er al een paar keer dichtbij, ook op EK’s en WK’s. Op dit parcours moet je gefocust zijn door dat draaien en keren en de afstand was niet zo lang. Maar het ging vlot.”

Na 1,5 km verloor Evenepoel wel zijn bidon. “Dat was vervelend want het plan was om één à twee keer te drinken per ronde. Op het einde was ik uitgedroogd, niet alleen in de mond maar overal waar water naar binnen kon (lacht).”

Lampaert startte het snelst, maar Evenepoel nam snel over. “Ik zocht constant hetzelfde tempo, zowel met de wind in het voordeel als in het nadeel. Op technische stukken heb ik wat gerecupereerd en daarna gaf ik telkens vol gas. Maar die betonbanen in Vlaanderen bollen niet goed en dat was een nadeel voor mijn positie. Mijn handen vlogen constant tegen mijn gezicht.”

“Evenepoel kan zijn driekleur nu een jaar showen in de tijdritten. “Ja, dat is super. Het was mijn vijfde tijdrit dit seizoen. Ik won drie keer en werd twee keer tweede. Tegen de tijdrit rijd ik een zeer constant seizoen.”

Lampaert (2de): “Topsport is niet voor doetjes”

Titelverdediger Yves Lampaert moest deze keer tevreden zijn met zilver. “Ik was heel fel gestart, dat is mijn tactiek. Maar in de tweede ronde wist ik al dat ik verslagen was. Hoe langer de tijdrit wordt, hoe beter voor Remco. Daarna was het tegen mezelf vechten.”

Lampaert moest dus zijn tricolore trui afgeven. “Het is een supermooie trui maar ik ben blij dat het in de ploeg blijft. Ik geef hem met plezier aan Remco. Al had ik hem ook met plezier aan Victor gegeven.”

Voor Lampaert ging het minder goed dan vorig jaar in Ingelmunster. “Vorig jaar was het parcours sneller, nu waren er meer blinde bochten en moeilijke betonbanen, tegen de wind dan nog. Ik kende vorig jaar als thuisrijder het parcours uiteraard beter en de supporters deden mij toen nog sneller rijden.”

Voor Lampaert doet deze zilveren medaille deugd na zijn diskwalificatie uit de Baloise Belgium Tour zondag, toen hij Tim Wellens van de eindzege hield door hem te hinderen in de tussensprinten. Ten voordele van ploegmaat Mauro Schmid. “Ik heb een foutje gemaakt, excuses daarvoor. Maar dat is koers. Er wordt veel gedrumd tijdens wedstrijden, maar het was nu een beetje te veel. Maar topsport is niet voor doetjes. Ik heb de straf aanvaard en wil nu vooruitkijken.”

Campenaerts (3de): “Tijd van winnen is voorbij”

Victor Campenaerts, die in Gavere woont, werd derde. “Ik moet tevreden zijn. Remco en Yves kloppen was een utopie, ook al ging ik ervoor. Ik ben blij dat ik nog maar eens op het podium sta en dan nog in eigen dorp.”

Thomas De Gendt, ploegmaat en mede-inwoner van Gavere, tekende het parcours uit. “Hij deed dat goed, het was heel mooi. Ik heb er veel op getraind en moet zeggen: de gemeente heeft erg hard haar best gedaan om het zand en grind op de weg op tijd weg te vegen. En de beste heeft gewonnen, dat is duidelijk. Het was geen makkelijke omloop, maar ook niet heel zwaar. Het was wel een beetje drukkend door de warmte. Maar een tijdrit langer dan 20 minuten is altijd een uitputtingsslag.”

Campenaerts keek ook naar de toekomst. “Yves en ik zijn een constante op het BK, we staan allebei bijna altijd op het podium. De revival in het tijdrijden in België is ook door ons begonnen. Maar misschien is onze tijd om te winnen nu wel voorbij.”