Bruce Springsteen koning in zijn Sportpaleis

Bruce Springsteen koning in zijn Sportpaleis
Niemand die er maandagnacht om halftwaalf in het Antwerpse Sportpaleis nog aan dacht dat dit Springsteenconcert eigenlijk had moeten doorgaan in het Koning Boudewijnstadion. Samen met The E Street Band had The Boss in een concert van bijna drie uur al zijn energie laten afstralen op zijn publiek. Een publiek dat hij badend in het zweet bedankte met lof: 'You were so powerful to us!' klonk het dankbaar.
Strak podium zonder franjes, vooraan enkel drie platformpjes die hem dichter bij zijn publiek konden laten gaan, en daar wachtte The Boss niet lang mee: al in het vierde nummer, The ties that bind ging Bruce languit op één van de drie plateaus liggen, waardoor zijn microfoon even aan het fluiten ging, maar dat stoorde de fans die hun idool konden aanraken duidelijk niet.

Daarvoor had Bruce na opener So young and in love er meteen al Radio Nowhere ingegooid, een nummer dat in deze tournee wel vaker als tweede op de setlist staat. Voor de rest verschilt die setlist danig van optreden tot optreden, en dat komt omdat Bruce zijn fans de kans geeft nummers aan te vragen: geef me een teken, geef me een teken, herhaalt hij alsmaar, en dat levert hem vooraan in de zaal meteen een overvolle keuze uit kleine papiertjes tot grote stukken karton met songtitels erop.

Iemand die op de goedkoopste plaatsen zat, achter het podium, had een groot kartonnen bord met Thundercrack aan de betonnen reling gehangen en dat was The Boss niet ontgaan. Het nummer kwam later in de set. Ook Sandy kwam uit de verzoeklijst.

Springsteen verspeelde nauwelijks tijd aan bindteksten en legde zichzelf een heel strak tempo op. Voor zijn begeleidingsband geen probleem: 'The E Street Band is always ready!' klonk het uit de mond van The Boss. Living in the future, uit zijn recentie cd Magic, kreeg dan wel enige toelichting.

Ook geen uitgesponnen voorstelling van zijn bandleden, want die kwamen verspreid over de show wel om beurten aan hun trekken. Clarence Clemons kon zijn snijdende sax al een eerste keer laten horen tijdens The promised land, terwijl hij bij Fire mocht komen mee duetten met the Boss. Opvallend was ook dat de imposante saxofonist tijdens het slotnummer American Land niet samen met de rest van de E Street Band op het middenste van de drie plateaus tussen het publiek kwam staan, maar op het grote podium op de achtergrond op een fluitje bleef spelen.

The Boss zelf veegde op een bepaald moment het podium schoon en tijdens Mary's Place bleek waarom hij dat had gedaan: na een lange aanloop liet hij zich op de knieën languit over het podium schuiven, als had hij de winning goal in de finale van het EK gescoord.

Springsteen bleef zijn fans maar verwennen met het ene sterke nummer na het andere en kon zich nog permitteren om Thunder road, Born to Run en Glory Days voor de bissronde te houden, nadat hij het optreden zelf had afgesloten met een overdonderende versie van Badlands, voorafgegaan door Long walk home.

Bij The Rising vormde het verblindende zaallicht op het publiek een symbolische band met The Boss die in zijn typische houding, de benen wijdopen, gitaar voor zich, het hoofd achterover, naar de hemel staart, beseffend dat hij af en toe moet knielen en bidden dat hij dit kan blijven doen.

Maandag bewees hij alvast dat hij in staat is om uit zijn indrukwekkende muziekcataloog alleen maar sterke nummers te putten, die te larderen met songs als Trapped die hij slechts heel zelden brengt, en ze nog eens aan te vullen met keuzenummers vanuit het publiek. En dat allemaal dan nog zonder Born in the USA, The River en Girls In Their Summer Clothes.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees