Fons Exelmans haalt herinneringen op aan populaire reeks

De Witte van Zichem, 35 jaar later

De Witte van Zichem, 35 jaar later

Fons Exelmans, 34 jaar na de Witte (foto rechts): ,,Het was waanzinnig. Overal stond een uitzinnige menigte naar ons te roepen en te wuiven. Zelf had ik het niet zo begrepen op al die aandacht.'' Foto: © Jef Collaer

,,Wij waren de eerste Bekende Vlamingen, nog vóór dat woord ook maar was uitgevonden.'' Maar liefst drie miljoen Vlamingen kleefden in 1969 aan het scherm telkens als de BRT Wij, Heren van Zichem uitzond. ,,De Witte'' Fons Exelmans (46) blikt terug op de periode dat het lieflijke dorp uit het Hageland eventjes het epicentrum van Vlaanderen was.

Fons Exelmans verzeilde, zoals dat vaak het geval is, heel toevallig in de reeks naar de boeken van Ernest Claes. ,,Michel Vanattenhoven (meester Baekelandt in de serie, nvdr.) liep in opdracht van de BRT alle scholen uit de omgeving af, op zoek naar geschikte bengels voor de rollen van de Witte en zijn spitsbroeders. Echte audities waren er niet. We moesten een gedichtje opzeggen, en dat was het. Samen met Jan en Norbert Muës (in de serie Peerke Grune en Gust van Sus Truyen, nvdr.) werd ik uitgekozen. Mijn ouders keken eerst raar op, maar uiteindelijk mocht het toch.''

,,Ik voelde me heel vlug thuis tussen al die professionele acteurs. Wij moesten hen eerst leren met een Zichemse tongval spreken. Ideaal om het ijs te breken. Ik kende hen ook niet als sterren omdat wij thuis geen tv hadden. De eerste afleveringen van de serie heb ik bij de buren moeten bekijken.'' De acteurs van de reeks waren immens populair. Hoe was dat voor een jongen van 12?,,Wij hebben het hele land afgereisd om winkels, pleinen, kermissen en wat nog allemaal te gaan openen. Tot in Nederland toe werden we gevraagd om handjes te schudden en foto's uit te delen. Overal stond een uitzinnige menigte naar ons te roepen en te wuiven.''

,,Zelf had ik het niet zo begrepen op al die aandacht en het herkend worden op straat. Je was daar ook niet op voorbereid. Niemand had kunnen denken dat de reeks zo populair zou worden.''

,,Het ergste wat ik ooit heb meegemaakt, was een vrouw die plots met een schaar op me af kwam. Ze moest en zou een echte lok haar van De Witte hebben. Je kan je indenken dat ik daar echt wel van geschrokken ben. Daarna hoefde het voor mij allemaal niet meer.''

Luc Philips in de hondenkar

Zichem zelf werd plots de eindbestemming voor honderden autobussen vol toeristen.,,Het dorp was daar helemaal niet klaar voor. Er waren nauwelijks cafés en al helemaal geen restaurants in Zichem. Wij zorgden meestal wel voor een rondleiding, maar veel toeristen raakten daardoor erg in de war. In de serie is bijvoorbeeld de pastorij recht tegenover de kerk, terwijl ze in het echt een paar straten verder ligt. We hebben vaak moeten zweren dat het echt wel Zichem was waar ze in rond liepen.''De televisie was in die tijd nauwelijks de kinderschoenen ontgroeid. Verliep alles altijd even vlot op zo'n set?,,De serie werd eigenlijk door een vrij kleine ploeg gemaakt. Echt zwaar werken was het niet. We moesten onze tekst een paar keer opzeggen en dan kon het draaien beginnen. Maurits Balfoort (de regisseur, nvdr.) was een heel geduldig man en bleef draaien tot een scène helemaal naar zijn zin was.''

,,Voor scènes met veel volk konden ze dan ook nog eens rekenen op tientallen enthousiaste Zichemnaren die de kleren van hun grootouders uit de kast hadden gehaald. Maar naar het einde toe ebde dat wel wat weg omdat ze na een lange draaidag nauwelijks in beeld kwamen. Later in de reeks heeft Balfoort eens een volle bus Nederlanders moeten inzetten om de kerk vol te krijgen.''

,,Luc Philips heeft op mij een onuitwisbare indruk gemaakt. Mijn liefde voor het theater en de film heb ik voor een deel aan hem te danken. In de serie moest hij altijd vervoerd worden met een hondenkar. Dit vervoermiddel was toen eigenlijk al verboden in het grootste deel van het land. Maar in Herselt had de ploeg er toch nog een kunnen vinden. Die hond moest dan alle wegen aflopen met Luc Philips achterop. Vandaag hadden we meteen een actie van Gaia aan ons been gehad!'' Keek je zelf naar de heruitzendingen?,,Ik bleef er niet speciaal voor thuis. Maar als ik kon, zat ik toch wel voor de televisie. Het viel me vooral op dat de serie zo heerlijk traag verloopt, dat Maurits Balfoort echt de tijd neemt om zijn verhaal te vertellen. Bovendien is het wel leuk om mijn jongere ik nog eens in actie te zien. Ik merk zelfs dat ik nu, 34 jaar later, bij bepaalde scènes mijn tekst nog perfect ken. Ik heb die er indertijd echt wel grondig ingestampt. (lacht)''

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees