Toeristen-gps maakt folder overbodig

Toeristen-gps maakt folder overbodig

Op stap met een altijd even goed geluimde Nic Balthazar: Gent wordt er nog leuker door. Foto: © fvv

Gedaan met die onhandige stadsplannetjes waar de wind in speelt telkens je een straat in wil slaan. Gedaan ook met de toeristische folders met droge uitleg over kerken en monumenten. De toekomst is aan de gps-gestuurde mobiele stadsgids. Wij testten hem voor u uit.

De stadsgids is een realisatie van de VRT, de Vlaamse overheid en de Vlaamse kunststeden. Het toestel werd ontwikkeld door het Limburgse bedrijf Navitell.

Gent, Brugge en Mechelen mogen het ding de komende maanden uittesten. Voor elk van deze steden werd een wandeling uitgestippeld langs de belangrijkste bezienswaardigheden. De VRT zocht archiefbeelden en geluidsfragmenten uit en drie bekende koppen werden bereid gevonden om virtuele gids te spelen: Nic Balthazar voor Gent, Roos Van Acker voor Mechelen en Kurt Defrancq voor Brugge. Wij testten de gps-gids uit in Gent.

Gebruiksvriendelijkheid

Via het touch-screen kan je vier knoppen bedienen: een afspeelknop voor de filmpjes, een returnknop om het laatst gehoorde audiofragment opnieuw te beluisteren, een stopknop om het filmpje of geluidsfragment te beëindigen en een pauzeknop om, inderdaad, te pauzeren. Zoals met alle nieuwe toestellen is het even wennen, maar alles wijst zichzelf uit.

Bij elke bezienswaardigheid waar een film- of geluidsfragment bij hoort, word je vriendelijk aangemaand halt te houden en op de play-knop te duwen. Als het te lang duurt naar je zin, duw je gewoon op stop en vervolg je de wandeling. Bij bepaalde bezienswaardigheden kan je meer uitleg vragen door op de zogenaamde uilenknop te duwen. Minpunt is wel dat je de filmpjes niet opnieuw kan bekijken.

Leesbaarheid en verstaanbaarheid

Het kaartje is duidelijk leesbaar en staat georiënteerd in de richting waarheen je stapt. Het scherm is niet groot, zodat je het toestel vrij dicht bij je ogen moet houden om de filmfragmenten te bekijken. Grootste boosdoener is het licht. Er zit wel een afschermkapje om het toestel, maar bij fel zonlicht moet je goed turen om nog iets te kunnen maken van de beelden.

Bij het toestel hoort een koptelefoon, maar er zijn ook ingebouwde luidsprekers. De uitleg is in beide gevallen perfect te horen. Van de Gentse wandeling bestaat ook een Engelse versie, en die is accentloos.

Informatie

Je krijgt nogal wat informatie te verwerken tijdens de wandeling, die ongeveer twee uur duurt en een twintigtal filmpjes bevat. Al bij de eerste stop, het Sint-Baafsplein en de kathedraal, kom je te weten hoe je de ouderdom van gebouwen kan schatten aan het soort steen, welke single malts worden geserveerd in whiskybar The Glengarry, wat de symboliek is van de waterfontein in het Lam Gods én waar het paneel van de Rechtvaardige Rechters ligt. Al kunnen we dat laatste ook verkeerd begrepen hebben. Vreemd neveneffect: op de stukken traject waar je geen informatie krijgt, ga je automatisch denken dat er ook niks te zien is. Wat, voor alle duidelijkheid, in Gent niet het geval is.

Entertainment

Nic Balthazar is zijn eigen spontane zelf: hij spreekt de toerist rechtstreeks aan en gooit er af en toe een mondje Gents tussen. Er mag al eens gelachen worden: zo loopt tijdens zijn exposé over de diefstal van de Rechtvaardige Rechters iemand door het beeld met een in papier gewikkeld paneel. Balthazar verlaat ook geregeld de platgetreden toeristische paden: hij gaat op de koffie bij Murielle Scherre van La Fille d'O om Gent als modestad te promoten en hij zingt samen met Luc De Vos 't Vliegerke , zowat het Gentse officieuze volkslied. Of de Japanse toerist daar iets van zal snappen, is een andere vraag.

Corrigeer

Het beste van Enkel voor abonnees