Rotterdam in de greep van groepsverkrachtingen door jongerenbendes

Eerst pornofilmpje en dan samen meisje verkrachten

Eerst pornofilmpje en dan samen meisje verkrachten

De Balkenstraat in de achterstandswijk Spangen, waar het 11-jarig meisje werd misbruikt door enkele leden van een jongerenbende. Foto: © van der Pal/Dijkstra

Ze noemden zich de Cabo Pimp Unit, de Kaapverdische Pooierbende. Hun hobby's: PlayStation spelen, pornofilms kijken en af en toe een meisje verkrachten in groep. Drie bendeleden zijn eerder deze week in Rotterdam veroordeeld wegens misbruik van een 11-jarig meisje. Het openbaar ministerie voerde de jongste twee jaar al vijf grote onderzoeken naar groepsverkrachtingen met jonge daders en dito slachtoffers.

Weet je wat het vreemde is? Het zagen er zulke timide, normale jongens uit. Ze zaten daar rustig in de beklaagdenbank, alsof ze niet beseften dat ze iets verkeerds hadden gedaan'', vertelt een journalist van het Rotterdams Dagblad die het proces tegen de drie leden van de Cabo Pimp Unit heeft gevolgd.

De feiten waarvoor de jongens van 17 en 19 voor de rechter zaten, zijn nochtans niet min. In november vorig jaar hadden ze een 11-jarig meisje uitgenodigd naar het huis in de Rotterdamse achterstandswijk Spangen waar ze na het voetballen samenkwamen om computerspelletjes te spelen en pornofilms te kijken. Eerst nam een 19-jarige jongen het meisje mee naar boven. Om te ,,ballen'', hun woord voor ,,seks hebben''. Daarna was het de beurt aan zijn vrienden. Een voor een. Toen iedereen klaar was, mocht het meisje naar huis.

Het feit zou nooit zijn bekend geraakt mocht de politie in de buurt geen geruchten hebben opgevangen over vreemde groepsverkrachtingen. Toen agenten overal gingen rondvragen, kwamen de verhalen ,,bij bosjes'' los, onder meer dat over het 11-jarige meisje. Ze werd verhoord, maar heeft nooit tegen de jongens kunnen of willen getuigen.

,,We hebben geluk gehad dat de verklaringen van de verdachten zelf boekdelen spraken'', zegt Henry Hambeukers, persofficier van het openbaar ministerie in Rotterdam. ,,Zij waren het die ons vertelden dat ze geweld hadden moeten gebruiken en dat het meisje niet met al die jongens naar bed wilde.''

Haar in brand

Het proces tegen de drie is geen losstaand geval. Volgende maand moeten nog andere leden van de Cabo Pimp Unit voor de rechter verschijnen. In totaal zou de bende zeven man sterk zijn geweest, allemaal jongens tussen 16 en 20 jaar. Hun zes slachtoffers zijn tussen 11 en 15 jaar.

Het openbaar ministerie zit met de handen in het haar. ,,Het lijkt wel of het probleem zich in zowat alle wijken van de stad voordoet. Zeker in de achterstandswijken. We beseffen dat we alleen nog maar het topje van de ijsberg vinden.'', zegt Hambeukers.

Dat 'topje' alleen is al verbijsterend. In maart dwongen vier jongens tussen 15 en 19 jaar een schoolgenote van 14 om mee te gaan naar een kelderbox in Rotterdam-Zuid. Daar moest ze met de daders seks hebben terwijl ze constant door drie jongens in bedwang werd gehouden. De jongens verklaarden achteraf dat het meisje eerder wel al seks met hen had gewild, zodat ze ,,niet moest klagen''.

In januari pakte het gerecht zestien jongens op - onder wie een van 9 - voor de verkrachting van drie jonge meisjes. De jongens noemden zichzelf de Thug Blood Soldiers (De Bloedige Vechtersbazen) . Ze liepen tegen de lamp toen een 13-jarig slachtoffer de politie vertelde dat ze in de maanden daarvoor in kelderboxen en in een huis verschillende keren was verkracht door leden van de bende. Een deel van de groep is ondertussen veroordeeld, drie leden komen eind deze maand voor de rechter.

Een van de gruwelijkste feiten dateert van begin 2004, toen een meisje van 15 door minstens twaalf tieners werd misbruikt in Rotterdam-West. Het meisje werd geschopt en geslagen en de daders staken haar haar in brand.

Meisje 'delen' is normaal

Voor het gerecht gelden die feiten allemaal als 'verkrachting' omdat er sprake is van fysiek of psychisch geweld om de meisjes te laten meewerken. ,,Maar we stellen vast dat die jongeren daar anders over denken'', zegt Hambeukers. ,,Er is een nieuwe seksuele moraal ontstaan bij een deel van de jeugd. De betrokken jongens gaan ervan uit dat een meisje gedeeld moet worden onder vrienden. Als een meisje verkering heeft met een lid van een vriendenclub, hebben ook de anderen van de club recht op haar. Zodra een meisje als 'bitch' bestempeld is, verliest ze haar recht om 'neen' te zeggen. Ze moét gewoon meewerken.''

Groepsverkrachtingen doen zich volgens Hambeukers overal in Nederland voor. Het Nederlandse gerecht zou elk jaar zo'n tweehonderd minderjarigen voor dat soort feiten vervolgen. ,,Maar de combinatie met die nieuwe seksuele moraal duikt vooral in Rotterdam op.''

Waarom? Daar heeft het openbaar ministerie het raden naar. Zoals het ook niet weet hoe het probleem op te lossen. ,,We pleiten er altijd voor de jongeren niet alleen te straffen, maar ook een training te geven, in de hoop dat ze inzicht krijgen in wat ze hebben misdaan. Zo hopen we hen individu per individu weer op het rechte pad te brengen. Maar het blijft de vraag of we daarmee de moraal binnen hun milieu veranderen.''

Zonder ouders

,,We hebben nood aan grondig onderzoek naar de achterliggende oorzaken van al die groepsverkrachtingen'', zei de officier van justitie tijdens het proces tegen de Cabo Pimp Unit. Er is wel een studie van het Nederlands Studiecentrum Criminaliteit, dat de dossiers van 91 minderjarige groepsverkrachters heeft bestudeerd. Inzicht in de oorzaken heeft dat niet opgeleverd.

,,Maar we hebben wel het gangbare beeld over groepsverkrachtingen kunnen doorprikken'', zegt Frank Weerman. ,,We ontdekten dat er meestal amper sprake is van planning. De betrokken jongens wilden wel seks, maar het was op voorhand niet echt het plan een meisje te verkrachten. Soms vroegen ze eerst of het meisje met hen naar bed wilde, maar zonder echt belang te hechten aan het antwoord. Ging het meisje akkoord, dan was er seks. Ging ze niet akkoord, dan ook.''

Bij de daders was eenderde van Nederlandse origine, tweederde waren allochtonen. ,,Vooral Antilliaanse en Afrikaanse jongeren. Vaak ook jongens die in de criminaliteit zijn beland'', zegt Weerman. ,,Het zijn jongens die hier dikwijls zonder hun ouders verblijven, die helemaal aangewezen zijn op hun vrienden. Die jongens weten wat ze aan elkaar hebben. Ze weten van elkaar hoe ver de anderen willen en durven gaan.''

Weerman bevestigt dat de meisjes de daders meestal kennen. ,,Meer zelfs. Meestal zijn de daders de enigen met wie die meisjes echt contact hebben. Het gaat vaak om kwetsbare meisjes, die nergens terechtkunnen. Daders en slachtoffers blijven elkaar nadien ook vaak zien, zodat het misbruik zich herhaalt.''

De daders kampen bijna altijd met een slecht ontwikkeld geweten. ,,Ze beseffen wel dat ze iets doen dat eigenlijk niet door de beugel kan. Anders zouden ze niet zoveel moeite doen om hun slachtoffers te doen zwijgen. Maar ze tillen er niet zwaar aan. Het is voor hen een activiteit, zoals voetballen of naar de film gaan. Een spannende activiteit, dat wel. En een die hen de kans geeft hun kracht te tonen.''

Of zoals een van de slachtoffers het op de Nederlandse Radio 1 samenvatte: ,,Ze hadden niet door dat ze me verkrachtten. Het was gewoon een spelletje.''

Corrigeer

NIET TE MISSEN

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees