Johannes Paulus III? Paulus VII? Johannes XXIV?

Naam voor nieuwe paus is niet zo maar een pseudoniem

Naam voor nieuwe paus is niet zo maar een pseudoniem

Paulus VI, de droevigste paus.

Wanneer de kardinalen een nieuwe paus hebben gevonden die zijn uitverkiezing aanvaardt, zal hem worden gevraagd onder welke naam hij zijn pausschap wil uitoefenen. Toen Karol Wojtyla de naam Johannes Paulus II koos, was de betekenis daarachter meteen duidelijk: hij wilde het werk verder zetten van zijn veel te vroeg gestorven voorganger, Johannes Paulus I.

De eerste paus die voor het uitoefenen van zijn pausschap een andere dan zijn eigen naam koos, was Johannes II in 533. Hij vond zijn geboortenaam Mercurius, naar de heidense god, niet passend. Na Johannes II kwamen er steeds meer pausen die onder een pseudoniem verder door het leven gingen. Meestal hadden ze goede redenen om hun naam te veranderen. Toen in 983 Petrus, bisschop van Pavia, tot paus werd gekozen, veranderde hij zijn naam in Johannes XIV. Hij deed dat uit respect voor Petrus, de allereerste paus. Anderen kozen een nieuwe naam die Romeinser klonk dan hun echte: Bruno Herzog von Kärnten (996-999) liet zich Gregorius V noemen, Gilbert d'Aurillac (999-1003) veranderde zijn naam in Sylvester II.

De laatste paus die een originele naam koos, was Lando (913-914). Alle pausen die na hem kwamen, kozen voor namen die reeds eerder waren gebruikt, of combinaties daarvan. Vooral de namen Clemens, Gregorius, Innocentius, Leo, Pius en Benedictus kwamen sindsdien vaak terug. De populairste naam totnogtoe is Johannes. Liefst 23 pausen heetten zo.

Een nieuw leven, een nieuwe naam

Een andere naam aannemen is geen alleenrecht voor pausen. Reeds vanaf de 6de eeuw namen religieuzen bij hun intrede een kloosternaam aan. Het kiezen van een andere naam was aanvankelijk een handig middeltje om af te raken van namen die barbaars klonken, of heidens. Soms was een nieuwe naam ook meegenomen omdat de echte naam voor Italianen nauwelijks uitspreekbaar was.

Gaandeweg ging die nieuwe naam ook symbool staan voor het nieuwe leven dat de paus (of kloosterling) aansneed. Een oud hoofdstuk werd afgesloten.

Dat na verloop van tijd nieuwe pausen namen van voorgangers kozen, wijst op de bewondering die ze voor hen hadden, en betekende heel vaak ook dat ze met die naamskeuze uitdrukkelijk te kennen wilden geven dat ze het werk van die voorganger wilden verder zetten. Zoals Johannes Paulus II dus, toen hij Johannes Paulus I opvolgde.

De kardinaal die straks tot paus wordt gekozen en een nieuwe naam moet kiezen, heeft mogelijkheden zat. Hij zou ervoor kunnen opteren gewoon zijn eigen naam te behouden. Hij kan de naam nemen van een voorganger die hem tot voorbeeld heeft gediend, of een illustere onbekende pausnaam van onder het stof halen - Nicolaas, Sixtus, Adrianus, Stefanus. Als hij Sixtus kiest, wordt dat Sixtus VI. In het Latijn zeg je dat als Sixtus Sixtus , en dat staat misschien iets te grappig. De nieuwe paus zou ook een geheel nieuwe naam kunnen kiezen - verzin maar wat - of een samenstelling bedenken zoals Johannes Paulus I in 1978 deed.

Wat het ook wordt, hoe de nieuwe paus ook zal heten; er zal goed over nagedacht zijn.

Corrigeer

NIET TE MISSEN

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees