Voor Iraakse dokter worden de gevolgen van uraniumafval doodgezwegen

,,Amerikaanse bommen misvormen onze baby's''

,,Amerikaanse bommen misvormen onze baby's''

Foto: © AP

Precies een jaar na de overdracht van de macht is de Iraakse dokter Djawad Al-Ali in ons land om de medische gevolgen van de inval toe te lichten: een enorme stijging aan kankerpatiënten en van geboortes van misvormde kinderen. Hoofdschuldige: wapens met verarmd uranium.

Dagelijks ziet dokter Djawad Al-Ali de oorlogsslachtoffers binnenkomen in het medisch centrum in Basrah in Irak. Direct slachtoffers zijn van aanvallen en aanslagen. Maar ook de indirecte: mensen met kanker als gevolg van blootstelling aan verarmd uranium.

Verarmd uranium is wat overblijft na splijting van uranium-235, afval dat wordt gebruikt in nucleaire reactoren en kernwapens. Jarenlang stapelde dit zich op. Op het einde van de jaren tachtig hadden de Verenigde Staten hiervan 1 miljard ton. Wapenontwikkelaars in het Pentagon kwamen op het idee dit afval te verwerken in kogels en bommen. Het materiaal was toch gratis. En als zwaar metaal was het uiterst geschikt om tanks en bunkers mee aan te vallen.

Dokter Djawad Al-Ali: ,,Een paar jaar na de eerste Amerikaanse inval kwam een officiële Iraakse delegatie ons hospitaal bezoeken. Toen heeft een man van de nationale veiligheid mij in het oor gefluisterd dat in de omgeving zeer veel verarmd uranium was gevonden. Ik moest het wel stil houden. Toen leefden we nog onder Saddam Hoessein en was er geen vrijheid van mening. Wie sprak, werd geëxecuteerd.''

Onder Saddam Hoessein zond u zand voor onderzoek naar Japan. Daar stelden ze verhoogde radioactiviteit vast. U mocht daarover niks publiceren.

,,Dat verhaal klopt niet helemaal. Ik heb geen zand, maar urinestalen van zeven leden van dezelfde familie naar Japan gestuurd. De wetenschappers bevestigden de aanwezigheid van verarmd uranium. Maar uit schrik voor Saddam kon ik die resultaten niet bekendmaken. Trouwens, er was bij ons toen geen apparatuur voor die onderzoeken.''

In Basrah worden veel baby's met afwijkingen geboren. Wetenschappers zeggen dat verarmd uranium niet radioactief genoeg is om dat soort afwijkingen toe te brengen.

,,Wie doet die onderzoeken? De Wereldgezondheidsorganisatie, zogezegd. Maar ik geloof ze niet. Niemand durft met resultaten naar buiten komen die de nefaste effecten van uranium aantonen. Want als je dat doet, dan dwing je de landen die nu bij ons hun legers hebben om hun zieke soldaten te vergoeden.''

,,Bekijk deze huidvlek, ook ik ben besmet''

Brengt men in deze tijden van oorlog nog wel kinderen ter wereld?

,,Natuurlijk. Een Iraakse vrouw die geen kinderen koopt binnen de twee jaar van het huwelijk, loopt nog steeds het gevaar van echtscheiding. Ik heb daar geen probleem mee. Als je geen kinderen wil, waarom trouw je dan? Of waarom werk je dan en bouw je een huis. Je doet het toch allemaal voor de kinderen.''

U bent hoofd van een ziekenhuis in Basrah. Hoeveel verdient u?

,,411 euro per maand. Dat is vijftig maal meer dan voor de Amerikaanse invasie. Maar per maand moet ik nu wel 12 euro voor drinkwater betalen en 18 euro voor een beetje elektriciteit, waarmee ik mij airco thuis nog niet eens aan de praat krijg. We moeten echt goed tellen om met die 411 euro rond te komen.''

Hoe komt het dat u zo vrij kan rondreizen?

,,Irak is toch een vrij land geworden, sinds Saddams regime is omvergeworpen. Je kan zoveel in- en uitreizen als je wil. Vroeger mocht dat slechts driemaal op twaalf jaar.''

U woont en werkt in een gebied met veel verarmd uranium. Bent u zeker dat u nog niet besmet bent?

,,Maar ik ben besmet. Vorige week hebben collega's nog een melanoom - een kwaadaardige huidvlek - op mijn been weggesneden. Militairen zeggen dat ze deze keer geen wapens met verarmd uranium gebruiken. Ze liegen. Straffer nog: de vorige keer gebruikten ze dergelijke wapens alleen maar buiten de steden, nu in de steden.''

Kan men zich in Basrah tegen kanker laten behandelen?

,,Amper. Ik kreeg deze morgen nog een telefoontje van een collega in het ziekenhuis. Ze zitten er door al hun voorraad medicijnen heen. Gelukkig krijgen we af en toe iets van de Japannezen. Zij voelen zich met ons verwant, omdat ook zij nog de wonden likken van de Amerikaanse bommen. Ook de Britse en Nederlandse soldaten die in Basrah zijn, helpen soms. Ik ben zeer blij dat wij geen Amerikaanse soldaten hebben. Die mannen zetten voor het minste hun geweer tegen je hoofd en zijn niet te verlegen om nog te schieten ook.''

Was de Amerikaanse invasie in Irak gerechtvaardigd?

,,Ze hebben alleszins veel van ons gemeenschapsleven kapotgemaakt. Daardoor kunnen de slechte krachten naar boven komen en moeten goedmenende mensen zich gedeisd houden. Het zal zeventig jaar of drie generaties duren vooraleer deze oorlog echt voorbij is.''

Djawad Al-Ali spreekt vanavond om 19 uur in zaal Dom Helder Camara, Pletinckxstraat 19, 1000 Brussel.

Corrigeer

NIET TE MISSEN

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees