Schade en schande

De brokstukken van de BHV-crisis blijven in het rond vliegen. Misschien zal het nog tot de volgende - vervroegde? - federale verkiezingen duren vooraleer de averij aan het dobberende paarse schip kan worden opgemeten. Donderdag is wel heel snel duidelijk geworden hoe groot de schade is die de paarse BHV-mislukking in de schoot van de Vlaamse regering Leterme I heeft aangericht.
De vertrouwensbreuk is dermate groot dat de Vlaamse regering heeft beslist de crisis over het weekend heen te tillen. Een paar dagen tijd om van de klap te genezen.

Minister-president Yves Leterme kijkt tegen een gigantisch probleem aan. Zijn partijvoorzitter Jo Vandeurzen en vooral Bart De Wever van kartelpartner N-VA begrijpen verdomd goed dat ze het echt niet kunnen maken domweg over te gaan tot de orde van de dag. Zoals Verhofstadt & Co wel van zinnens zijn. Al zal nog moeten blijken of deze vaandelvlucht federaal paars niet als een boemerang in het toch al zwaar gehavende aangezicht zal treffen.

Leterme voelt zich in de steek gelaten, bedrogen. De regering-Verhofstadt heeft hem een giftige pad in de korf gezet. Socialisten en liberalen weten bovendien dat er voor Leterme I geen werkbaar politiek alternatief is. Wat hen toelaat niet meteen ja te zeggen op de vraag die Leterme hen voor de voeten heeft gegooid. SP.A/Spirit en VLD moeten met voorstellen voor de pinnen komen die Leterme opnieuw de zekerheid kunnen geven dat het zinvol is om met deze Vlaamse regering door te gaan.

VLD-voorzitter Bart Somers heeft gelijk wanneer hij stelt dat er nu geen tijd moet worden verloren met het afreageren en afwentelen van woede en frustraties op elkaars partij, ministers, beleidsdomeinen. Maar dat mag niet betekenen dat de Vlaamse regering zich mag laten ringeloren, volgzaam en mak worden, uit verband gespeeld door de Franstalige triomf en het lamentabele Vlaamse weerwerk op Belgisch niveau.

Federale zwaargewichten moeten ophouden de Vlaamse regering te verwijten dat zij zich als een idioot heeft gedragen door onverwijld voor de splitsing van BHV te gaan. Aan semantische discussies over resultaatsverbintenissen en/of inspanningsverbintenissen hebben we ook niks. SP.A/Spirit en VLD hebben CD&V/N-VA hun woord gegeven. Punt aan de lijn. Het is ook geen schande om na veertig jaar eindelijk eens werk te maken van een verzuchting die de Vlamingen in Halle-Vilvoorde al die tijd heeft gekweld. Bovendien gaat het in dit debat over veel meer dan een lastige Belgische erfenis en een gammele kieswetgeving.

Voor de Vlaamse partijen - ook op federaal niveau, maar we maken ons niet veel illusies meer - moet het gaan over het realiseren van een goed, deugdelijk en wervend maatschappelijk-politiek project. Dat Vlaamse project kan maar gestalte krijgen en worden neergezet wanneer de Vlaamse regering de bevoegdheden krijgt die de Vlaamse regering toekomen.

Maar zoals kon worden verwacht jubelen de Franstalige kranten in éénklank met Di Rupo dat álle communautaire dossiers voortaan in de koelkast thuishoren. Het is de plicht van Vandeurzen, Lambert, De Wever, Somers en Stevaert daar een stok voor te steken. Het is ondenkbaar en ontoelaatbaar dat de Vlaamse regering en de Vlaamse partijvoorzitters voor de rest van de legislatuur zwijgplicht krijgen opgelegd wanneer hete communautaire hangijzers aan de orde zijn.

Er zal juist meer dan ooit moeten worden gezocht hoe de Vlaamse regering - in weerwil van federale en communautaire obstakels - kan blijven doorwerken aan één van haar belangrijkste doelstellingen: een goed en beter bestuurd Vlaanderen.

Het vileine machiavellisme op Belgisch niveau verandert daar niks aan. Niks.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees