Otto-Jan Ham

'Ik geef geen ene moer om mijn imago'

'Ik geef geen ene moer om mijn imago'

Foto: koen bauters

Van prostituees tot schizofrenen. Elke nacht van de week krijgt Otto-Jan Ham (31) een bont allegaartje mensen aan de lijn. In het holst van de nacht houdt hij in zijn eentje het lichtje in de VRT-toren brandend.

In 'One night stand' laat je je tussen 23 en 1 uur opbellen door luisteraars. Er zitten vaak vreemde vogels tussen.

Otto-Jan Ham: 'Je krijgt wel wat over de vloer op dat uur, dat hou je niet voor mogelijk. Er zit geen filter op: iedereen kan me bellen. Echt bizar, wat sommigen je vertellen zo diep in de nacht. De jongste weken belt er een dame. Ze is psychiatrische patiënt, ze is schizofreen. Ze zit in een instelling en is heel open over wat ze heeft. Meestal begint ze te vertellen over haar dokters die ze niet kan uitstaan. Er zijn echt kosten aan, maar ze is heel aanstekelijk. Een geestige madam.'

Hoever kan je gaan?

'Ik wil niet choqueren om te choqueren. Ik erger mij te pletter aan de opgeklopte openheid van programma's als Spuiten en slikken. Die Hollanders hebben soms de behoefte om alle details van hun seksleven of hun drugsgebruik aan de grote klok te hangen. Ik vind het onkies en misplaatst. Het moet altijd grappig blijven en het moet ergens toe leiden. Voor de rest zijn er geen grenzen, denk ik. Belangrijk is ook dat ik mezelf niet spaar in interviews. Ik ben een van hen.'

'Ik vraag veel van de luisteraars, ik stel vaak onbeschofte, directe, persoonlijke vragen. Maar ik stel daar wel iets tegenover. Daarin ligt het verschil met anderen. Ik geef geen ene moer om mijn imago. Mensen die zichzelf te serieus nemen zijn zo uncool.'

'One night stand' doet terugdenken aan Studio Brussel zoals het vroeger was. Gedurfd, confronterend. De tijd vóór het gegiechel de ether overnam.

'Sam, Siska en Sofie (de presentatoren die de middag en de avondspits op Stubru volpraten, nvdr.) hebben inderdaad een specifieke stijl. Jij hoort die stijl misschien niet zo graag, maar hij werkt. Het leuke aan Sam, bijvoorbeeld, is dat hij ongelooflijk laagdrempelig is. Jonge mensen lopen wég met Sam. Mijn stijl is anders. Ik zou ook niet kunnen wat Sam en Siska doen. Ik zou het waarschijnlijk ook niet willen. En als ze mij overdag zouden zetten, zou een grote groep luisteraars het ook niet lusten. Dat weet ik zeker.'

Jouw aanpak wordt vergeleken met 'Hallo Hautekiet', het woensdagnamiddagprogramma waarmee Jan Hautekiet in de jaren 1990 stof deed opwaaien.

'Ik heb vroeger heel veel naar Hautekiet geluisterd. Met een vriend ging ik zelfs een paar keer naar het telefoonkot in Schepdaal om daar naar Hallo Hautekiet te bellen. Ik was echt verknocht aan het programma. Maar mijn stijl lijkt niet op die van hem. Ik ben veel chaotischer, ik struikel over mijn woorden. Jan is zo taalvaardig en hij had een soort degelijkheid. Wat dat betreft, wil ik me nooit met hem vergelijken. Hij zit echt nog wel een niveau hoger. Anderzijds ben ik niet het type om degelijk te zijn en vind ik het leuker om er net iets meer óver te gaan. Dat deed Hautekiet dan weer niet. Dat heeft ook met de tijdgeest te maken. Ik ga verder, durf meer, er staat niet echt een rem op.'

Samen met Stijn Van De Voorde had je in de aanloop naar Valentijnsdag het idee om samen met Murielle Scherre een pornofilm op te nemen. Na tegenkanting, vooral van de CD&V-mediaspecialist Carl Decaluwé, floot de VRT-top jullie terug. Had je die felle reactie verwacht?

'Ik heb daar een ongelooflijke kater aan overgehouden. Die film werd voorgesteld als de grote stunt van Studio Brussel, maar dat was het dus niet. Het was gewoon een geestig ideetje van Stijn en mij. Als we het hadden kunnen doen zoals wij het in gedachten hadden, was het echt geestig geweest. Maar ineens werd het hét verhaal van Carl Decaluwé en Murielle Scherre. Dat frustreerde me, dat mensen ermee gingen lopen om er een of andere oorlog mee te voeren. Wat ik nu elke nacht doe, is even choquerend. Ik bel af en toe met prostituees. Ik heb al in mijn blote fluit in de studio gestaan. De vuile klap die daar 's nachts wordt verteld, wordt ook betaald met belastinggeld. Alleen luistert Decaluwé daar niet naar. Die ligt dan met zijn handjes boven de lakens in bed.'

Heb je nog de ambitie om voor de televisie te gaan werken?

'Niet tegen wil en dank. Ik heb geen zin om Banana split te doen of Hole in the wall. Dan wordt het een job. Ik snap echt niet dat mensen de Maandag-dinsdag-woensdagshow presenteren om met hun hoofd op televisie te komen. Ik moet mijn werk graag doen om te kunnen functioneren.'

Komt er een moment dat Otto-Jan Ham zich settelt en concentreert op een gezinsleven? Of blijft hij een nachtraaf?

'Ik merk wel dat ik al wat rustiger aan het worden ben. Ik heb niet voor niets een hond en ook weer een nieuwe vriendin. Dat brengt meer regelmaat in mijn leven en dat is fijn. Soms geniet ik er zelfs van om de wasmachine te vullen. Ik ben 31 en heb sinds kort een wasmachine en droogkast. Dat is onwaarschijnlijk graaf. Ik voel dus dat er zelfs bij mij beterschap in zit.'

'Op zich zie ik heel graag kinderen. Maar ik ben een piekeraar. Als ik naar het journaal kijk, vraag ik me af of ik in zo'n wereld wel kinderen wil smijten. Ik weet dat het flauw klinkt, maar het houdt me echt bezig. Op een gegeven moment moet je het allemaal loslaten en komt het allemaal wel goed. Het lukt nu toch ook met mijn hond. Hoewel die zich weinig zorgen hoeft te maken over de Palestijnse kwestie.'

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees