Moeder van crimineel Ashraf Sekkaki begrijpt waarom haar zoon gevangenis ontvlucht

'Justitie behandelt mijn zoon als een dier'

'Justitie behandelt mijn zoon als een dier'

Foto: © TWW

MECHELEN - 'Justitie maakt van mijn zoon een psychopaat en een topcrimineel, maar dat is hij niet. Ze hebben hem als een dier behandeld. Hij had er genoeg van en daarom is hij ontsnapt.' Dat zegt Faiza, de moeder van de ontsnapte gangster Ashraf Sekkaki. 'Ik hoop echt dat mijn kind ergens een nieuw leven kan starten. Zonder geweld en misdaden. Dan ben ik ook gelukkig.'

De familie Sekkaki woont in een onopvallend rijhuis vlakbij het voetbalstadion van Racing Mechelen. Een ietwat grijze buurt op een boogscheut van de E19, maar ook op een boogscheut van het stadscentrum. Vader Mohamed stierf anderhalf jaar geleden aan een slepende ziekte. Moeder Faiza bleef alleen achter met haar negen kinderen. 'Eigenlijk acht kinderen want Ashraf zit al bijna tien jaar in de gevangenis. Ik heb hem vaak aan de telefoon gehad maar het is ondertussen al zeven jaar geleden dat ik hem nog zag', vertelt Faiza. Omdat ze het Nederlands niet goed machtig is, fungeert haar vijftienjarige zoon Woualid als tolk.

Het gezin Sekkaki vernam het nieuws van de ontsnapping donderdagavond via de media. 'Enerzijds keur ik niet goed dat hij ontsnapt is, maar anderzijds begrijp ik hem wel. Hij zit al sinds zijn zestiende in de gevangenis. Hij was nog een kind en werd door het parket uit handen gegeven. Hij kreeg een proces als een volwassene en belandde ook in de gevangenis bij de volwassenen. Hij als tiener tussen boeven van dertig, veertig jaar oud. En daar zit hij al tien jaar. Stel je dat voor! Hij heeft nog niet kunnen leven', zucht Faiza. 'Hij is veel te zwaar gestraft voor de feiten die hij heeft gepleegd. Iemand die een moord pleegt, zit vaak minder lang in de gevangenis. Maar Ashraf heeft nooit iemand neergeschoten of neergestoken. Hij pleegde overvallen, ja. Maar staan die feiten in verhouding tot zijn straf?'

'Hij werd als een dier behandeld. Hij is geen psychopaat. Justitie noemt hem zo maar hij is het niet. Moest hij voor een rechtbank verschijnen, dan werd hij door speciale eenheden gebracht, een skibril voor zijn ogen, een helikopter, honden... Zij hebben van Ashraf een topcrimineel gemaakt maar eigenlijk is hij dat niet. En omdat hij toch geen toekomst meer heeft in de gevangenis is hij ontsnapt. Hij wil nog iets doen met zijn leven.'

Ashraf Sekkaki had het bijzonder moeilijk toen hij zijn overleden vader niet mocht groeten. 'Dat heeft hem een flinke knak gegeven', legt zijn moeder uit. 'Justitie had hem eerst beloofd dat hij afscheid zou mogen nemen. Maar toen het zover was, kreeg hij te horen dat hij de gevangenis toch niet mocht verlaten. Dat is voor hem een zeer pijnlijk moment geweest. Niet de mogelijkheid krijgen om afscheid te nemen van een van je ouders is zowat het ergste wat je kan overkomen.'

Moeder Faiza en de kinderen hebben sinds de ontsnapping niets meer van Ashraf gehoord. 'We denken niet dat hij in Mechelen zit. Dat zou ook niet slim zijn. Mechelen is klein en iedereen kent hem. Misschien zit hij al in het buitenland en geniet hij daar van zijn vakantie. Want in onze ogen is hij op vakantie vertrokken.'

De Sekkaki's volgen het nieuws over Ashraf op de voet. Ze geloven er niets van dat hij in het Mechelse al nieuwe misdrijven zou hebben gepleegd. En die Kelly Verstraeten? Geen idee wie dat is.'

Het leven had er voor Ashraf Sekkaki zoveel mooier kunnen uitzien, beseffen zijn moeder en broer. 'Was hij niet in de gevangenis beland, dan was hij nu advocaat. Ashraf is slim. Hij studeerde rechten in de gevangenis en spreekt acht talen: Spaans, Duits, Nederlands, Frans, Albanees, Turks, Berbers en Arabisch. En die psychiaters die hem geestesziek verklaarden? Ashraf is slimmer dan zij. Wie een ontsnapping met een helikopter regelt is geen dommerik, hé.'

Faiza hoopt dat haar zoon een nieuw leven kan beginnen. 'Hij heeft lang genoeg in de gevangenis gezeten. Ik hoop dat hij zich nu voorbeeldig gedraagt en niemand kwaad doet. Dat hij ergens een normaal leven kan leiden.'

Toch beseft de familie dat er op een dag een confrontatie met de politie kan komen. 'Dat Ashraf op de politie zou schieten? Dat denk ik niet', zegt moeder Faiza. 'Maar hij zal zich niet zomaar laten inrekenen. Hij is niet ontsnapt om volgende week al terug in de cel te zitten. Of we boos zijn op hem? Neen. We dragen hem voor eeuwig in ons hart. Hij blijft lid van ons gezin, ook al zit hij al jaren in de gevangenis.'

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees