Gentse oud-rector herdenkt verongelukte dochter met prijs

Gentse oud-rector herdenkt verongelukte dochter met prijs

Andreas De Leenheer: 'Marianne mag niet vergeten worden.' Foto: © fvv

GENT - Om de herinnering aan zijn verongelukte dochter Marianne niet verloren te laten gaan, reikt de vroegere rector van de UGent, Andreas De Leenheer, morgen een wiskundeprijs uit met haar naam. 'Als herinnering aan haar prachtige potentieel wil ik beloftevolle studenten steunen.'

'Ze zeggen altijd dat verdriet slijt met de tijd, maar dat klopt niet', zegt Andreas De Leenheer, rector van de UGent tussen 2001 en 2005. 'Er gaat sinds 1991 geen dag voorbij dat ik niet denk aan Marianne, geen dag zonder verdriet. Het enige wat verandert, is dat je met dat verdriet leert te leven. Je moet wel.'

In 1991 werd de toen bijna 15-jarige Marianne De Leenheer op 500 meter van haar huis gegrepen door een auto op de drukke Kortrijksesteenweg in Gent. 'Ze was net met de bus naar de bibliotheek geweest', vertelt De Leenheer. 'Ze werd aangereden voor de ogen van haar oudere zus. Het was een fataal ongeval: drie uur erna is ze overleden, de dag vóór mijn vijftigste verjaardag. Marianne was een schitterend kind, zowel fysiek als intellectueel. Ik voelde me radeloos, onmachtig. Maar één ding wist ik al snel zeker: ik wilde de herinnering aan haar levendig houden.'

Sindsdien speelde De Leenheer met het idee om iets te doen rond Mariannes nagedachtenis. 'Ik wilde een blijk van appreciatie geven voor wat ze betekend heeft in ons leven en in ons gezin. Maar toen werd ik vicerector, en daarna rector aan de UGent. Die positie maakte het moeilijk om speciale initiatieven te nemen. Ik wilde absoluut vermijden dat het voor de buitenwereld zou overkomen alsof ik mezelf op die manier populair wilde maken. Het gaat niet om mij, het gaat om háár.'

Toen hij in oktober 2005 niet langer rector was, nam De Leenheer zijn idee weer op. 'Marianne heeft me nooit willen zeggen wat ze zou gaan studeren, maar ze had voor zichzelf blijkbaar wel al een beslissing genomen. Je zal er heel blij mee zijn, papa, had ze gezegd. Meer wilde ze niet vertellen. Ik denk dat het iets te maken zou hebben gehad met wiskunde of natuurkunde, of dat ze burgerlijk ingenieur zou zijn geworden. Daarom heb ik gekozen voor een wiskundeprijs: ik ben ervan overtuigd dat haar belangstelling die richting zou zijn uitgegaan.'

Bijgevolg roept Andreas De Leenheer de tien komende jaren de Marianne De Leenheerprijs in het leven, een prijs van 2.500 euro per jaar voor beloftevolle wiskundestudenten aan de UGent. 'Omdat ik internationaal onderzoek belangrijk vind, gaat de prijs naar studenten die een wiskundeprobleem hebben kunnen oplossen in het tijdschrift SIAM: problems and solutions .' Zo zijn er dit jaar drie studenten in Gent, die morgen de prijs overhandigd krijgen in de Aula van de universiteit.

'Als papa van Marianne zal ik de prijs uiteraard persoonlijk uitreiken', zegt De Leenheer. Maar hij doet meer: hij financiert de prijs de komende tien jaar ook volledig uit eigen zak. 'Het is onnatuurlijk om als ouder je kind te verliezen. Je verwacht dat zij het zullen zijn die jou begraven. Mijn inmiddels overleden echtgenote en ik hebben naast Marianne nog drie kinderen. We hebben hard gewerkt. Niet dat we uitzonderlijk gefortuneerd zijn, maar we hebben onze kinderen wel iets na te laten. Ik heb altijd gevonden dat die nalatenschap niet naar drie, maar naar vier kinderen moest gaan. Daarom kan ik nu, gespreid over tien jaar, 25.000 euro vrijmaken voor de Prijs Marianne De Leenheer. Om ervoor te zorgen dat onze jongste dochter niet vergeten wordt.' (tod)

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees