Land van Houffalize en La Roche

Keltische magie aan de Ourthe

De omwalling van de Keltische nederzetting werd al opnieuw opgebouwd.

Een volle dag hebben we erover gedaan om uit te vissen wat de Kelten al wisten: het mooiste uitzicht over de Ourthe heb je vanuit de bossen bij Bérismenil. Het dorpje vlakbij LaRoche-en-Ardenne herbergt een prachtige Keltische site. Zonde dat deze plek niet beter bekend is.

Tussen La Roche en Houffalize slingert de Ourthe zich in een bochtig parcours door de rotsachtige ondergrond. Zelfs op de kaart oogt het spectaculair. Ons plan is duidelijk: op zoek naar het mooiste uitzicht over de Ourthe.

Het meer van Nisramont is onze eerste stop. Hier komen de oostelijke en de westelijke Ourthe samen in een langwerpig stuwmeer. De stuwdam is een van dé blikvangers van de streek. Hij werd in de jaren vijftig gebouwd en dient als zuiveringsstation en waterkrachtcentrale. Een beetje vergane glorie, maar toch fijn om even naar boven te gaan. Het meer rond wandelen moet de moeite zijn. De wandeling is dertien kilometer lang en neemt snel vijf uur in beslag. De tijd ontbreekt. Hoewel ik het vervelend vind dat we dezelfde weg terug zullen volgen, willen we toch even proeven. Het pad stijgt sterk. Af en toe worden we beloond met een mooi zicht op de kronkelende rivier. Maar nog niet hét zicht.

We trekken naar Nadrin. Hotel-Restaurant Le Belvédère is een klassieker. Gebouwd in de jaren dertig, met in de zijvleugel een torengebouw dat naar een uitkijkpost leidt. Voor een euro mag je naar boven. De Ourthe meandert hier als nergens anders, maar het torentje is net te laag om de rivier in volle glorie te aanschouwen. 's Winters is het uitzicht waarschijnlijk beter.

Verboden terrein

In Berismenil, weer een stuk dichter bij La Roche, wekt een wegwijzer onze nieuwsgierigheid. Le Cheslé, Site Celtique . Vanaf de plek waar we ons bevinden is het nog een uurtje wandelen. De avond valt, we moeten nog een eindje rijden naar ons hotel en na lang twijfelen laten we het plan maar varen. Toch blijft het kriebelen. Een Keltische site, midden in een riviermeander. Dat onze voorouders 2.600 jaar geleden die plek verkozen om zich te verschansen spreekt tot de verbeelding. We zijn er in de midzomernachtperiode en willen de magie die de plek ongetwijfeld heeft, aan den lijve voelen. Hoewel we de volgende ochtend andere plannen hebben gaan we terug. Een geluk: op de weg van La Roche naar Berismenil merken we dat er ook nog een andere toegang is waar je per wagen dichterbij kunt komen. Het onverharde pad slingert zich een kilometer door het bos tot het doodloopt op de Ourthe en we te voet verdergaan.

Het eerste wat we van de site zien is een heropgebouwde verdedigingsmuur van gestapelde leistenen. We bevinden ons op de nauwste plek van de meander en de enige toegang tot de landtong die erachter ligt. Omdat de plek nog veel geheimen heeft zijn er opgravingen aan de gang, geleid door archeologen van de ULB.

Aan de toegangshekken hangen systematisch bordjes met 'Verboden toegang'. Maar we zijn er nu eenmaal en we willen dus ook iets zien. Dus wagen we ons het hek door om even rond te neuzen. Hoewel het pas negen uur is, zijn er arbeiders aan de slag. We voelen ons betrapt en overwegen om terug te keren. ,,Ik klets me er wel uit'', denk ik dan en we stappen voorzichtig verder. De arbeider lacht en wijst naar de werfkeet een beetje verder. Daar treffen we Madeleine Le Bon, een kranige archeologe van de ULB die haar passie voor de site niet kan verbergen. Dat we ons op verboden terrein hebben gewaagd, stoort haar niet. Ze neemt ons bij de arm en vertelt honderduit. Dat het een schuiloord was waar Keltische stammen zich verschansten. Ze wijst op karrensporen, resten van muren en omwallingen en toont waar zich vroeger een uitkijktoren bevond. We kunnen ons steeds beter voorstellen hoe het er moet hebben uitgezien. De plek is ongelooflijk. Natuur en geschiedenis raken elkaar op een unieke manier.

Plots zien we ze. De Ourthe. Zo mooi als een rivier kan zijn. Madeleine Le Bon wijst de plek waar je de mooiste foto's kunt maken. Fenomenaal hoe de rivier zich in tweeën splitst en een eilandje omarmt. Hier is het dus. De Kelten wisten het al.

Voor de omwalling en het zicht op de Ourthe kun je de site nu al bezoeken. Binnenkort zijn er geleide bezoeken. Over 3 tot 4 jaar moet de site heropgebouwd zijn en zullen er meer faciliteiten zijn. Info: www.ourthesuperieure.be www.echteardennen.be



Corrigeer