OVERZICHT: Gecrasht na 83 dagen

13 juni: De N-VA komt als grote winnaar uit de federale verkiezingen. N-VA wordt met 27,8 procent de grootste partij, Bart De Wever de populairste politicus. In Franstalig België triomfeert de PS. Di Rupo en De Wever zijn vanaf dan de Grote Twee. Het premierschap schuift De Wever door naar zijn Franstalige sparringpartner.

16 juni: Koning Albert stelt Bart De Wever aan tot informateur. Die start een rits consultaties met onder andere Europees president Herman Van Rompuy en Commissievoorzitter José Manuel Barroso.

8 juli: De Wever geeft zijn informatieopdracht terug en heeft 'convergenties' gevonden in de standpunten van de partijen die in aanmerking komen voor regeringsdeelname. De koning benoemt Elio Di Rupo tot preformateur, want voor echte regeringsvorming is het nog te vroeg.

21 juli: De eerste clash: op aangeven van De Wever mikt Di Rupo op een regering met vijf partijen, zonder Groen! en Ecolo, die wél voor een staatshervorming meedoen. Toch willen Joëlle Milquet (CDH) en Caroline Gennez (SP.A) de groenen ook in de regering. Pas op het eind van zijn preformatie neemt Di Rupo een beslissing.

30 juli: Di Rupo last een semaine familiale in om de spanningen tussen N-VA en CD&V en CDH te ontzenuwen. In een plechtstatige speech - 'Ik moet het onverzoenbare verzoenen' - paait hij de Vlamingen: 'Er komt een grote staatshervorming. Het zwaartepunt zal van de federale staat naar de deelstaten verschuiven. De Franstaligen aanvaarden dat.' Maar de Franstaligen reageren onthutst.

11 augustus: De gezinsvakantie biedt geen soelaas, de gemoederen raken verhit. Voor de Franstaligen is elke vraag naar staatshervorming te veel, voor N-VA en CD&V te weinig.

16 augustus: Het kookpunt nadert. De Wever vindt Di Rupo's voorstellen niet genoeg en legt de financieringswet op tafel. Di Rupo is boos, want hun 'herenakkoord' om daarover niet te praten blijkt geschonden.

18 augustus: De preformateur wil stoppen, maar doet voort 'uit staatszin'. Koning Albert last twee dagen pauze in en roept de partijvoorzitters bij zich.

24 augustus : Eerste doorbraak: een principeakkoord over de financieringswet. De zeven partijen verklaren zich in 12 punten akkoord om de wet te hertekenen. Maar dan volgt een giftig zinnetje vanuit Franstalige hoek: C'est reporté (De herziening van de wet is uitgesteld, nvdr.). Het wantrouwen bij N-VA en CD&V piekt.

29 augustus: N-VA en CD&V torpederen een ultiem voorstel van de preformateur om Brussel tot 2015 1,2 à 1,5 miljard toe te stoppen in ruil voor een splitsing van BHV. Di Rupo dient zijn ontslag in. De koning weigert.

30 augustus: De preformateur haalt in een speech scherp uit naar N-VA en CD&V en roept hen op tot redelijkheid. 'Wie een evenwichtig compromis weigert, stort het land in chaos.' Bart De Wever countert met kritiek op de werkmethode van Di Rupo en wil dat N-VA en PS alleen de klus klaren.

3 september: Na twee dagen van bilaterale contacten legt Elio Di Rupo een ultiem voorstel over extra geld voor Brussel en de financieringswet op tafel. Brussel krijgt 250 miljoen, 'maar dat is geen blanco cheque. We zeggen duidelijk waarvoor dat geld zal dienen'. In een herwerkte financieringswet zou, eventueel gespreid, nog eens 250 miljoen volgen. N-VA en CD&V weigeren dat voorstel.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees