Koen Fillet loopt niet niet mee in moeder van de marathons

En toen waren ze nog met vier

En toen waren ze  nog met vier

Foto: © fvv

In het spoor van Lance Armstrong en 37.000 anderen, lopen vier tot voor kort helemaal niet sportieve Vlamingen vandaag de marathon van New York. Mediafiguur Koen Fillet zou hun gangmaker zijn, maar hij liet gisteren weten dat hij niet start.

De camera's van Eurosport zullen al lang naar huis zijn tegen dat ik over de streep kom'', zo vertelde de 33-jarige journaliste-vertaler-tolk Sylvie D'Hoore ons gisteren vanuit een restaurant in New York, waar ze vooral koolhydraatrijke voeding naar binnen speelt. Sylvie is een van de vier niet-sportievelingen die goed een jaar geleden reageerden op de oproep van het wetenschappelijk Canvasprogramma Overleven , om zich in een jaar klaar te stomen voor de marathon. Christine, een van de andere zes, moest al eerder afhaken, en gisteren liet ook Koen Fillet weten niet te starten: ,,Mijn linkerknie is naar de knoppen. Meniscus. Ik weet dat al heel lang, maar Canvas dwong me tot zwijgzaamheid. Op 23 september ga ik onder het mes.'' Zo staat sinds gistermiddag rond halfvijf op zijn weblog.

Mooie televisie

Maar Sylvie D'Hoore start dus wel. Met borstnummer 41.788. Niet dat D'Hoore barstte van ambitie of prestatiedrang, maar na drie zwangerschappen kort na elkaar, vond haar dokter dat haar lichaam er nog altijd heel atletisch uitzag, ,,en dat het zonde zou zijn om dat verloren te laten gaan''. D'Hoore, die behalve wat gezelligheidsbezoekjes aan de fitness sedert haar humaniora niet meer aan sport had gedaan, zag kort na die opmerking van haar dokter de oproep staan. Ze had op dat moment wel last van blokkeringen in de nek, en hoewel ze besefte dat de marathon lopen eerder iets was voor Fabrice, haar man die al vier keer de 20 kilometer van Brussel gelopen had, nam ze kordaat een beslissing: ,,Ik schrijf me in, al was het maar om weer beginnen te sporten.'' Sylvie is jong en mooi, ze werkt, voedt drie kinderen op, en was voor de VRT dan ook de perfecte vrouw om mooie televisie mee te maken.

Blijvende letsels

Sylvie had altijd al interesse voor haar lichaam: ,,Als ik iets mankeerde, dan wilde ik altijd precies weten wat er schortte'', vertelt ze. Nu kent ze zowat elke spier van haar lichaam en somt ze Latijnse namen op alsof het om cornflakes gaat. Sylvie kreeg namelijk de ene blessure en overbelasting na de andere, waardoor ze bij wijze van spreken meer in het water moest trainen, dan dat ze met de loopschoenen aan rond de Gentse Watersportbaan rondjes kon lopen. ,,Maar ik ga er toch voor. Ik kan heel wat pijn doorstaan, maar ik ga - in samenspraak met de begeleidende dokter - ook mijn verantwoordelijkheid opnemen: als zou blijken dat ik er blijvende letsels aan kan overhouden, dan stop ik.''

De conditie van haar man Fabrice is duidelijk beter. Maar toch blijven de twee samen: ,,Ik loop toch liever vijf uur naast mijn vrouw, dan drie of vier uur alleen'', zo klinkt het. ,,Desnoods moet hij mij maar over de streep dragen.'' ,,Vrijdag zijn we nog opnames gaan doen op Times Square, en heb ik zo'n twintig minuten gelopen in een fitnesscentrum. Misschien dat het te maken heeft met de zenuwen, maar iedereen van het team heeft nu pijn. Ook ik voel die pijn van de ontsteking van mijn scheenbeen nu opnieuw. Maar ik start zeer zeker hoor, met mijn man aan mijn zijde. En een cameraman in mijn buurt.''

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees