Ouders hele dag in ondraaglijke onzekerheid over lot van hun kinderen

'Papa, er is hier iets gebeurd'

'Papa, er is hier iets gebeurd'

Foto: BELGA

HEVERLEE/LOMMEL - Nog één keer slapen en dan zouden de 24 leerlingen van meester Frank uit Heverlee en de 22 van meester Raymond uit Lommel weer thuis zijn. Tot de onheilstijding kwam: hun bus was zwaar gecrasht in een Zwitserse tunnel. Wat volgde, waren vele uren van onzekerheid voor de families. Velen kregen gisteren pas diep in de middag duidelijkheid.

Tot een volledig etmaal na het drama waren in Zwitserland nog verschillende teams bezig met de identificatie van de dodelijke slachtoffers. Onder hen ook leden van het Belgische DVI-team. Vlakbij zaten de ouders in tranen te wachten op de bevestiging van hun ergste vrees.

Elders in Zwitserland liepen bij andere ouders andere tranen over de wangen: tranen van opluchting. Even voordien hadden ze nog met z'n allen op een vliegtuig gezeten, nu klemden ze in een anonieme ziekenhuiskamer dolblij hun kind tegen zich aan. Sommige kinderen zijn nog altijd in shock: ze hebben zelf verschillende breuken, ze beseffen dat ze vriendjes kwijt zijn maar weten niet om welke medeleerlingen het gaat. En ze vertellen. Dat ze zagen dat het misging, dat ze zich snel in een bolletje hadden gerold om dekking te zoeken. Of ze vertellen net niets, door de shock.

Telefoon midden in de nacht

Midden in de nacht hadden sommige overlevenden vanuit die onbekende ziekenhuiskamer hun ouders voor het eerst gesproken. Papa, er is een ongeval gebeurd, ik lig in het ziekenhuis. Zo begon voor een eerste ouderpaar in de nacht van dinsdag op woensdag een achtbaan van emoties. Schrik, paniek, opluchting, vragen. Waar ben je? Wat is er gebeurd? De ouders begonnen elkaar te bellen: Waar zijn ze? Weet jij al iets meer? Nee, was het antwoord. En ze belden naar Zwitserland. Ze sms'ten. En ze belden nog eens, en nog eens, en nog eens.

Voor enkele ouders werd de spanning ondraaglijk. Met de slaap nog in hun ogen sprongen ze in hun auto en reden ze naar Zwitserland. De omgekeerde reis van de trip die hun kind normaal rustig slapend op een bus had moeten maken.

Vanuit Zwitserland druppelden ondertussen de droge cijfers binnen: 22 kinderen en 6 volwassen zijn overleden. Maar of hun kind leefde of dood was? Dat wist haast niemand, behalve die enkele ouders die een haastig telefoontje van hun zoon of dochter hadden gekregen. Zij die niet naar Zwitserland waren gesneld, kwamen bij elkaar op de getroffen scholen. Ze legden elk hun puzzelstukje samen. Heeft jouw dochter de mijne gezien? Weet jij iets meer?

In Heverlee kwam zestien keer een telefoontje van verlossing, in Lommel bleef het akelig stil. 'Ik heb de ouders een voor een de hand geschud', zei de Hasseltse bisschop Patrick Hoogmartens, die het schooltje in Lommel bezocht. 'Ik voelde de wanhoop, de verslagenheid, de angst. En iets dat bijna egoïsme was. Allemaal hopen ze stilletjes dat er in de andere school meer slachtoffers zijn gevallen. Dat is alleen maar menselijk.'

De scholen stelden zich in verbinding met elkaar. En bij elk telefoontje dat in Heverlee toekwam, werd in Lommel de angst groter. De ouders werden naar huis gestuurd om bagage te halen. Waarna een bus hen eerst naar Melsbroek zou brengen, en twee vliegtuigen nadien naar Zwitserland. 'Mijn vrouw gaat mee naar Zwitserland, ik blijf hier om voor ons andere kind te zorgen', vertelde een zwaar aangeslagen vader aan de schoolpoort in Heverlee. 'Het is werkelijk ondraaglijk. We weten dat ons dochtertje daar ergens is, maar we weten niet hoe het met haar gaat. Ze kunnen ons niets vertellen.'

Hoop tikt weg

Als het vliegtuig landt in Genève, worden de ouders in groepjes verdeeld. Drie bussen en een helikopter staan klaar. De ouders krijgen te horen in welk vervoermiddel ze plaats moeten nemen. Sommigen nog altijd in onzekerheid. En met elke seconde tikt ook de hoop op verlossing weg. Elk van de bussen vertrekt naar een ander ziekenhuis, elk van de ouders wordt snel naar de juiste verdieping geleid.

Gisteravond laat kwam CM-arts Michiel Callens, die was meegereisd met de families, een laatste stand van zaken geven. Drie kinderen zijn nog in kritieke toestand, 28 mensen zijn overleden. 'De verslagenheid op het vliegtuig was enorm', zegt de arts. 'Er waren veel stille momenten, maar ook veel solidariteit.' De dodelijke slachtoffers liggen verspreid over mortuaria, waar de identificatie nog altijd bezig was.

Corrigeer

NIET TE MISSEN

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees