Stijn Meuris klimt met Monza over het verdriet heen

Stijn Meuris klimt met Monza over het verdriet heen

Foto: © PDW - VUM

Anderhalf jaar geleden pleegde de vriendin van Stijn Meuris zelfmoord. Laten we het maar zeggen zoals het is. ,,Ik vind nog altijd moeilijk mijn woorden'', vertelt de zanger van rockgroep Monza. In interviews, bedoelt hij dan. Want voor die nummers van die sterke nieuwe cd kreeg hij ze wel al op papier. Een openhartig verhaal van een twijfelende overlever. ,,Kan ik dit ooit afsluiten? Ik weet het niet.''

Sta me toe om te beginnen met een domme vraag die me voor een keer terecht lijkt: hoe gaat het met je? Stijn Meuris: ,, (glimlacht) Relatief goed. Het is afhankelijk van dag tot dag. Ik put veel energie uit het feit dat we met Monza heel fijn gewerkt hebben. Daarnaast heb ik in dezelfde zes maanden dat we de nieuwe cd maakten, ook wat dingen gedaan die ik al lang wilde doen, zoals dat programma met Wim Opbrouck voor Canvas, W eek van liefde .''

,,Het pure werktechnische geluk is er. Op privé-vlak is het natuurlijk een stuk minder, gezien de gebeurtenissen van anderhalf jaar geleden. Dat is een ongelofelijk tastbaar verdriet. Iedereen lost zoiets op zijn manier op: de een duikt de esoterie in, ik doe het blijkbaar door te werken. In het begin kwam het raar over. Dat ik redelijk snel de draad weer opnam, werd bijna als verdacht beschouwd.''

,,De dood van Lidia was een verschrikkelijke ervaring. De slechtste, lelijkste scène uit mijn leven. Visueel, maar ook in mijn kop. Toch heeft dat niet geleid tot een crash. Als ik anderen zie in hun verdriet en hoe ze dat uiten, ben ik daar soms jaloers op. Zopas zag ik op tv nog veel geschreeuw, gehuil en getier in Bagdad. Dat uitschreeuwen van verdriet zou mij niet passen, maar ik benijd hen wel die loutering.''

,,Ik had me ook wel eens twee weken met een enorm zelfmedelijden thuis willen opsluiten, met de rolluiken dicht. Pathetisch, maar volgens mij kom je daar gelouterd uit. Ik spreid het over een langere periode. Al weet ik niet of ik het zo oplos. Ik ben een soort overlever op emotioneel vlak, maar hoe lang rek je die elastiek?''

Vrouw van mijn leven

Je bent anderhalf jaar verder. Beschrijf eens de Stijn Meuris van nu? Wanhopig? Treurend? Berustend?

,,Ik merk dat ik liever ben geworden. Ik vind het allemaal oké, al kan dat even goed wijzen op verdoving. De wetenschap dat er mij moeilijk nog iets zwaarders kan overkomen, geeft me een innerlijke rust. Al besef ik tegelijk te goed dat het natuurlijk wél gebeurd is. Ik ben mijn lief kwijt en wellicht, om het in passionele termen te zeggen, de vrouw van mijn leven. Want dat was die relatie, voor de twee kanten. Vrienden zeiden het ook: het is alsof het altijd zo geweest is. Dat is verschrikkelijk. Ze is ook nog eens dood. Het is niet een relatie die uit raakt.''

,,Toch: ik merk dat ik aangenamer ben, voor mezelf en voor anderen. Is het omdat ik ouder word? Ik ben pas veertig geworden en ik voel dat het er nu wel een beetje op aan komt. Heb ik al iets gedaan in mijn leven? Met die vraag worstel ik enorm. Ik heb nog geen kinderen, bijvoorbeeld. Ik had altijd een uitleg klaar om te verantwoorden dat het niet hoefde. Dat heb ik totaal achter mij gelaten. Bij Lidia zag ik ineens een huwbare man richting kinderen gaan. Als dat wegvalt, zo grotesk, dan begin je na te denken over de deadlines.''

,,Als je de liefde van je leven op zo'n manier ziet weggaan, komt er een eenzaamheid in je bestaan, waardoor je denkt: is het allemaal wel de moeite? Ja, het is de moeite, maar het kost me soms energie om mezelf daarvan te overtuigen. Kan ik het ooit afsluiten? Ik weet het niet. Ik heb voor dat Canvas-programma met Wim een aantal vrouwen geïnterviewd en zij beweren dat je het nooit afsluit. En dat zijn oudere vrouwen die het kunnen weten.''

Vriendinnen die hielpen

Je bent artiest. Wel of niet over dat drama schrijven, zal zeker een punt geweest zijn. Welk woord heb je het meest uit je teksten geschrapt?

,,Ik heb heel veel geschrapt. Toen we de Monza-repetities hervatten, hing er de eerste weken een bizarre sfeer. Nog nooit had ik meegemaakt dat de groep sneller was dan ik. Ik raakte soms tot acht nummers achter met mijn teksten. Ik ben er mee bezig, zei ik dan, de volgende repetitie heb ik ze. Ik had niéts, die volgende keer. Ik kreeg geen letter op papier.''

,,Toen heeft Bart, de bassist, me gezegd: Stijn, je doet iets wat geen zin heeft, je bent Lidia aan het omzeilen . Je moet het niet uit de weg gaan , hield hij me voor, al moet je het ook niet als een neonreclame boven de plaat hangen; dit is misschien wel de grootste gebeurtenis uit je leven, als het komt, dan komt het, in je teksten. Ineens werd ik me er niet alleen bewust van dat ik echt een fijne groep rond me had, er ging tegelijk een deur open. Ineens schreef ik veel vrijer.''

,,De vriendinnen van de groepsleden, die Lidia ook kenden, hebben ook geholpen. Zij reageerden vanuit een heel andere, vrouwelijke kant. Een van hen kookte meestal. Als ik dan met nieuwe teksten kwam, waren dat vaak heel aangrijpende momenten. De ene keer zeiden ze: dit zit er boénk op, de andere keer was het: dit gaat nergens over, en kon ik terug naar de schrijftafel.'' Dood aan alle meisjes, want ze hebben me al veel te veel gekost , zing je in de eerste single. Niet iedereen kan daar wellicht om lachen. ,,Ik krijg zowel goede als slechte reacties. Nochtans gaat het nummer niet specifiek over mijn vriendin. Het is zelfs het enige licht knipogende nummer op de plaat. Je moet het absoluut niet letterlijk nemen. Het is nu effe goed geweest op relatievlak, wil ik er mee zeggen. Zo voel ik me ook: ik ben er niet aan toe. Maar het echte verhaal zit in het einde: vraag het mij morgen nog eens opnieuw . Want ik ken mezelf. Wie weet sta ik morgen wél weer open voor een nieuwe relatie. Al zal ik dan zeer voorzichtig zijn. Je zou voor minder.'' Grand

, de nieuwe cd van Monza (verdeling EMI) wordt vanavond voorgesteld in de Handelsbeurs, Gent. De nieuwe tour start op 1 maart. Info: www.monza.be.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees