Zestienjarige pleegde roofmoord op oude metselaar

Niemand kreeg hem nog op het juiste pad

Niemand kreeg hem nog op het juiste pad

Georges Bonne, buurman van de vermoorde De Craene: ,,De nacht na de roofmoord vond de politie het niet nodig om bij Robert langs te gaan. Spijtig, want hij was nog niet dood en had nog gered kunnen worden.'' Foto: © gia

Driemaal waren ze al langsgeweest bij de gehoorgestoorde Robert De Craene (65) in de appartementsblokken in Nieuw Gent, maar toen hadden ze alleen wat geld en bier meegenomen. Ze hebben hem nog uitgelachen, terwijl ze 's nachts zijn koelkast plunderden, want Robert kon hen toch niet horen. De derde keer sloeg Y.B. de bejaarde dood. De jongen was twee jaar geleden amper zestien, maar hij staat vandaag wel voor het assisenhof in Gent

De roofmoord op Robert De Craene is minstens even crapuleus als die op Joe Van Holsbeeck, maar toch maakte de zaak twee jaar geleden amper ophef. Ook het assisenproces tegen de dader kondigt zich minnetjes aan: er wordt geen volk verwacht en niemand heeft zich burgerlijke partij gesteld. Zelfs Norbert, de enige broer van Robert De Craene niet.

,,Ik kan het echt niet aan, ik zou dat proces niet overleven'', zegt de man. ,,Na die moord heb ik weken in het ziekenhuis gelegen. Ik hoop dat ze me niet oproepen om te getuigen. De tranen springen telkens weer in mijn ogen als ik daaraan terugdenk. Ik weet dat mijn broer een goed mens was en ik weet wat mijn echtgenote en ikzelf voor hem gedaan hebben. Dat volstaat voor mij.''

Uitgeleefd appartement

Het is een grauw en uitgeleefd sociaal appartementsblok in Nieuw Gent, waar Y.B. en zijn vrienden woonden en opereerden. Zo'n zeshonderd mensen wonen er in de blokken en naast de helft van de deurbellen staat een vreemde naam.

De gepensioneerde metselaar Robert De Craene woonde er graag. ,,Zijn broer Norbert deed tweemaal per week zijn boodschappen, zijn vriend Marcel kwam elke zondag langs om naar het voetbal te rijden en voor de rest was Robert content met het weinige wat hij had'', zegt zijn buurman Georges Bonne.

Omgeschoold tot crapuultjes

Y.B. en zijn vrienden woonden in hetzelfde blok. Een echt georganiseerde bende was het niet, eerder een losvast groepje van Vlaamse en allochtone gastjes die schoolmoe en werkschuw waren. Ze hadden zichzelf omgeschoold tot crapuultjes. Kleine crimineeltjes die al eens een fiets stalen en een deur of een raam forceerden om aan wat geld, drank of sigaretten te geraken.

De daders en het slachtoffer kenden elkaar. Robert had hen een paar weken eerder, op een zondagmiddag, nog om een duwtje gevraagd toen zijn wagen niet wilde starten. De jongens hadden dat met plezier gedaan, maar toen de motor aansloeg eisten ze geld van de bejaarde. De man gaf hen met tegenzin enkele euro's, maar ze graaiden zijn geldtas uit zijn handen. En van dan af wilden ze steeds meer.

Georges Bonne: ,,Ze wisten hem wonen, hé. Een van die gastjes woont hier maar drie appartementen verder. Een paar weken later stonden ze 's nachts weer aan zijn deur. Ze forceerden een venster en terwijl Robert lag te slapen pikten ze 60 euro. En daarna opnieuw, maar toen geraakten ze niet verder dan de keuken, want Robert had de deur naar de woonkamer vergrendeld. Ze hebben zijn ijskast leeggedronken en zijn vertrokken.''

Maar Y.B. liet niet af. De avond van 19 januari 200 verzon hij een smerig plannetje om toch nog binnen te geraken. In het portaal schakelde hij de elektriciteit van het appartement uit en wachtte rustig in een tuinstoel op het wandelterras tot de bejaarde naar buiten zou komen om het defect te herstellen.

Zijn list werkte: van zodra De Craene zijn gezicht liet zien kreeg hij wat vuistslagen en werd het huis in gesleurd. Volgens Y.B. zou de man tijdens een schermutseling ongelukkig gevallen zijn, maar de wetsdokter lacht dat weg. Omdat De Craene zijn bankcode niet wilde verklappen werd hij door Bacchouche murw geslagen en half gewurgd achtergelaten. Hij zou pas twee dagen later - na een lange doodstrijd - overlijden.

Buurman Georges Bonne: ,,De nacht na de roofmoord zijn die gastjes nog teruggekeerd. Y.B. had hen verteld dat de ouwe uitgeschakeld was en dat ze zijn appartementje nu ongestoord konden doorzoeken. Dat is mislukt, omdat ik hen betrapte. Toen de politie ter plaatse kwam, waren ze er al vandoor. De flikken hebben een paar namen genoteerd, maar ze vonden het niet nodig om bij Robert langs te gaan. Spijtig, want hij was nog niet dood. Hij had nog gered kunnen worden.''

Aan zijn lot overgelaten

Y.B. was op het ogenblik van de feiten amper zestien jaar, maar de jeugdrechter beschouwde hem toen al als een hopeloos geval. Op zijn dertiende was hij voor de eerste keer voor de jeugdrechter verschenen en hij werd er meteen vaste klant. Onhandelbaar gedrag, diefstalletjes... het ging alleen van kwaad naar erger en geen enkele instelling kreeg hem op het juiste pad.

Ligt het aan zijn ouders dat de tiener zo zwaar ontspoorde? Ze gaan wellicht niet helemaal vrijuit, want een warm nest hebben ze hun drie kinderen nooit aangeboden en in hun echtelijke afrekeningen sleurden ze hun kroost herhaaldelijk heen en weer tussen Gent en Tunesië.

Tot twee keer toe bracht vader Tafouik de kinderen naar zijn eigen ouders in Tunesië, maar moeder Naïma Chabi ging ze daar telkens terughalen. Om ze daarna weer half aan hun lot over te laten. Y.B., maalde daar niet om want het leven als straatrat beviel hem. Vandaag wordt in Gent de assisenjury samengesteld, maandag mag hij  over zichzelf praten. Zijn vrienden zullen komen luisteren, hebben ze beloofd.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees