Stilstaan is achteruitgaan

Het kon niet uitblijven. Het Masterplan Antwerpen, één van de meest omvangrijke, ingrijpende en structureel belangrijke ingrepen om het verkeer rond Vlaanderens grootste stad opnieuw vlot te trekken, krijgt van de transporteurs de wind van voren. Net voor het zomerreces bereikte de Vlaamse regering vorige vrijdag een akkoord over de toltarieven voor de Oosterweelverbinding, de lus die de ring rond wereldhaven Antwerpen helemaal rond moet maken. De goederenvervoerders stellen dat de tol die voor vrachtwagens zal gelden veel te hoog is. We hadden eerlijk gezegd niet anders verwacht. De Koninklijke Beroepsvereniging SAV stuurt nog meer zure oprispingen de wereld in. Een deel van het geld dat voor het gebruik van de Oosterweelverbinding geïnd zal worden, moet dienen om - en wij citeren - allerlei projecten van De Lijn te financieren. Mag de autoloze fietser dan ook eens becijferen wat het totaalplaatje van het verkeersinfarct - kapotte wegen incluis - hem kost?

De reactie van de transportsector op het Masterplan is - helaas - typerend voor de manier waarop we tegen veranderingen aankijken. Of het nu om mobiliteit, sociale zekerheid, eindeloopbaandebat of wat dan ook gaat: in Vlaanderen lijkt een eenparig ,,nee'' de norm geworden. Natuurlijk moet de broodnodige ruimte voor discussie, debat en weerwerk worden gevrijwaard. Maar dat houdt eveneens in, dat er met correcte en weloverwogen argumenten naar een werkbare oplossing wordt gezocht. Niet met vooringenomen onwil, het ontwijken van verantwoordelijkheid of (groeps)egoïsme.

Qua mobiliteit heeft Vlaanderen weinig keuzes. Als we onze logistieke troeven maximaal willen blijven uitspelen, zijn we het aan onszelf verplicht een infrastructurele inhaalbeweging op gang te trekken. Wanneer het Deurganckdok straks op volle toeren draait, zullen nog eens 6 miljoen containers extra in de Antwerpse haven moeten worden afgehandeld. Het is niet de bedoeling dat die kisten op de kaaimuur blijven staan. Die goederen moeten zo snel mogelijk ter plekke kunnen worden gebracht. Het liefst niet allemaal over de weg. Dan staat behalve Antwerpen ook heel Vlaanderen stil. Juist daarom is het zo belangrijk dat iedereen goed beseft dat het Masterplan Antwerpen over veel meer dan een tolheffing voor de Oosterweelverbinding gaat.

Het gaat ook over het vernieuwen van het bruggenpark over onze kanalen. Zo moet ook de binnenvaart opnieuw een veel grotere rol kunnen spelen in de transportsector. Het gaat over investeren in het spoor. Projecten die het lokale verkeersgegeven ver overstijgen. Want om mobiliteitsproblemen tot uitdagingen om te smeden, zullen we Europees moeten durven te denken. Water, spoor en collectief vervoer schelen bovendien ook ecologisch een flinke slok op de borrel. Dat de Europese Commissie opnieuw meer aandacht aan mobiliteit en infrastructuur wil besteden, is een zeer goede zaak. Dat ze vertrouwen heeft in de knowhow en bestuurservaring van o.a. Karel Van Miert en oud-spoorbaas Vinck, is mooi meegenomen.

Stilstaan is achteruitgaan. Beter dan wie ook, zou de transportsector dat moeten beseffen. Dat behalve de auto ook de vrachtwagen een deel van de mobiliteitsfactuur zal moeten betalen, is niet meer dan normaal. Het gaat hier in de allereerste plaats over het algemeen belang. Of zuurstof voor het geheel van onze economie en samenleving.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees