,,Als kind haatte ik voetbal''

Sebastien Pocognoli verlengt zijn contract bij RC Genk tot 2011

Sebastien Pocognoli verlengt zijn contract bij RC Genk tot 2011

Foto: © mdg

Over één positie moet men zich bij RC Genk de eerstkomende tijd alvast geen zorgen meer maken. Linksachter Sebastien Pocognoli verlengde gisteren zijn contract tot 2011.

De Belgische linksachter met het meeste potentieel'', loven ploegmaat Tom Soetaers en met hem heel wat voetbalkenners de 19-jarige Sebastien Pocognoli. De Luikenaar met Italiaanse roots is sinds dit seizoen onbetwistbare titularis onder Hugo Broos.

Het had nochtans helemaal anders kunnen lopen. ,,Als klein kind haatte ik eigenlijk voetbal'', vertelt Pocognoli. ,,Ik dacht niet dat het iets voor mij was. Op mijn vijfde nam mijn vader me toch mee naar mijn eerste training, bij Seraing. Al die andere jongetjes vonden het geweldig. Mij leek het maar niets. Ik heb me in de middencirkel gezet en heb een zandkasteel gebouwd.''

Gelukkig voor het Belgische voetbal was vader Pocognoli koppig en bleef hij de jonge Sebastien naar de voetbaltrainingen brengen. ,,Ik ben er beginnen van te houden en even later was voetbal het enige waar ik nog over sprak'', zegt Pocognoli, Poc, Poco of Poky voor de vrienden.

,,Thuis was ik hele dagen aan het voetballen. Ik zette de deur van de veranda op een kiertje en met een piepklein balletje probeerde ik er vanuit de woonkamer tussen te mikken. (lacht) Ik moet je niet zeggen dat mijn moeder er gek van werd. Nu klinkt dat misschien kinderachtig, maar door die oefeningen werd mijn traptechniek zo goed.''

Die traptechniek is nu tot in de puntjes geperfectioneerd. De voorzetten die tot op de millimeter juist aankomen, zijn het belangrijkste wapen van Pocognoli. Ook zijn uitstekende timing bij tackles wekt bewondering op.

Toch zien sommige critici het nieuwe raspaardje van Genk eerder als een middenvelder dan als een verdediger. ,,Ik kan beiden even goed'', antwoordt Pocognoli geprikkeld. ,,In de match tegen Anderlecht en met de beloften in Sofia heb ik bewezen dat ik ook goed kan verdedigen. In Sofia stond ik tegen de beste Bulgaar (Litex-spits Popov, red.). In de hele match raakte hij me maar één keer voorbij.''

Pocognoli speelde het grootste deel van zijn jeugd voor Standard. Hij zat er in een ploeg met nu doorbrekende talenten als Legear, Mirallas, Remacle, Paco Sanchez en Mulemo. Geen van hen bleef bij Standard.

,,Standard had uitstekende trainers en jeugdploegen. Maar in de A-ploeg raken was er als jong talent een onmogelijke opdracht. Elk jaar haalden ze twintig nieuwe vedetten binnen. Dat was wat ze daar wilden. Ik hoop dat Fellaini nu voor de ommekeer kan zorgen. Standard is ondanks alles een mooie club.''

Teruggestuurd door Vandereycken

Pocognoli trok in de zomer van 2003 naar Genk en maakte al in april 2004 zijn debuut in de A-ploeg. Tegen Gent stond hij in de basis. Het jaar erna kreeg hij echter bij de eerste training te horen van René Vandereycken dat er voor hem geen plaats was bij de A-kern.

Vorig seizoen onder Broos volgde de definitieve doorbraak. ,,Hugo Broos zei het meteen: de leeftijd speelde voor hem geen rol. Wie goed is, speelt.''

Uit Nederland trekken onder andere AZ en Ajax al lang aan de mouw van Pocognoli. Gisteren tekende hij een nieuw, en na zijn knappe prestaties, aanzienlijk verbeterd contract dat hem tot juni 2011 aan Genk verbindt. Zijn huidige overeenkomst liep tot 2008.

,,Natuurlijk droom ik er van om ooit voor een club als Chelsea of Barcelona te mogen voetballen'', zegt Poco. ,,Maar op dit moment denk ik daar helemaal niet aan. Ik voel me goed bij Genk. Laat me nu hier maar bevestigen.''

Italië of België

Pocognoli debuteerde in de EK-barrages tegen Bulgarije voor de nationale beloften. Het zou geen verrassing zijn als hij nu snel doorgroeit naar de A-ploeg. ,,Maar wie weet speel ik straks wel voor Italië'', verrast Pocognoli. Zijn ouders zijn Italiaans, maar Sebastien werd geboren in België en heeft noch het uiterlijk noch het extraverte karakter van een Italiaan. Hij is opvallend rustig, een tikje mysterieus zelfs. ,,Ik heb de dubbele nationaliteit en voel me nog altijd wel een beetje Italiaan. Maar als Donadoni voor Italië en Vandereycken voor België me op hetzelfde moment bellen, dan kies ik toch voor de Rode Duivels. Daarbij voel ik me het best thuis.''

Corrigeer