Jury gaat niet in op vraag van verdediging om Grootaert te laten interneren

Moordende vader krijgt zwaarste straf

Moordende vader krijgt zwaarste straf

Het beeld dat van Marc Grootaert naar boven kwam, is niet fraai. Grootaert bleek een intelligente man die zichzelf boven alles verkiest en geslepen zocht naar de manier om zijn wraak na de echtscheiding zo hard mogelijk te maken. Foto: © VCB - VUM

Mark Grootaert wordt niet geïnterneerd. De jury in de Gentse assisenzaal had geen begrip voor de man uit Nazareth-Eke die in 2002 zijn gehandicapte zoontje Kobe wurgde om zo zijn gewezen echtgenote te treffen. De gezworenen wezen de vraag van zijn advocaat om hem te interneren af en veroordeelden Grootaert tot de zwaarste straf: levenslang.

Het doek is gevallen. Ik zat tien dagen op de eerste rij van een wrang spektakel. Tien dagen keek ik binnen in de diepste kelders van de geest, waar mensen het lelijkste van zichzelf naar boven halen. Wat ik zag was soms hard om te verteren. Ik zag het verwrongen lijkje van een kind dat door zijn papa werd vermoord. Ik zag de tranen van een verscheurde moeder en haar ouders, ik hoorde het snikken van de vader van de dader. Ik las mee in de geest van een man die ziekelijk jaloers was op zijn ex die wél nog een leven had na de dood van hun eerste kindje en na hun vechtscheiding.

Haar sociale contacten vertaalde Grootaert als overspel, al moet een mens al héél veel fantasie hebben om een wilde orgie te zien in de hygiënische verzorging van een vriend die vanaf de hals is verlamd.

Over de schuldvraag van Mark Grootaert moest de jury niet al te lang nadenken. De advocaat van de beschuldigde had nog geprobeerd de internering voor te stellen, in plaats van de bestraffing van de gewone gedetineerde, en zo zijn cliënt vooral door psychiaters te laten verzorgen. Maar die vraag wuifden de gezworenen weg.

Hautaine psychiaters

Grootaert moet boeten voor de moord op zijn gehandicapt zoontje. Grootaert haatte gehandicapten, hij wilde niet dat zijn familienaam ermee werd vereenzelvigd. Hij haat mensen in rolstoelen. Dat zijn proces zo waardig werd geleid door voorzitter Doom die na een motorongeval in een rolstoel leeft, vond ik een heerlijke vaststelling. Je zag Doom soms innerlijk koken, maar dat liet hij nooit blijken. Hij zorgde ervoor dat de buitenwereld een beeld kreeg van hoe Grootaert in werkelijkheid is: een hoogst intelligente man die zichzelf boven alles en iedereen verkiest, die geen tegenspraak duldt en die geslepen zocht naar de manier om zijn wraak na de echtscheiding zo hard mogelijk te maken: het eigenhandig wurgen van de oogappel van zijn ex. In Hollywood zou dergelijk scenario als té onrealistisch en té wreed worden afgewezen.

Ik leerde in dit proces dat eenvoudige getuigen de meest dankbare zijn. De schoonzus, de poetsvrouw,... zij spraken klare taal over de beschuldigde. Ik hoorde therapeuten getuigen in hun typisch taaltje dat om de feiten heen draait, ik zag psychiaters hautain op de getuigenstoel zitten. Zij kregen soms al te veel respect van de voorzitter. Wanneer u en ik moeten komen getuigen, moeten we daar zijn op die bepaalde dag op dat uur. Bij de heren psychiaters klonk het allemaal iets te verontschuldigend. ,,Excuseer dat u zolang heeft moeten wachten'' of erger nog ,,psychiater x kon niet komen omdat ze consultaties heeft.'' Dat zou u als loodgieter eens moeten proberen: ,,Loodgieter Rudi kan niet komen want er is een wc verstopt in zijn straat.'' En het taaltje van de meeste psychiaters was dan ook nog van een niveau om gek van te worden. Ze zaten er vooral om zichzelf belangrijk te vinden, het leek wel de 19de eeuw: de wereld van Charles Dickens.

Attente juryleden

De juryleden zagen er getekend uit na dit proces. Het waren wel héél attente medeburgers, die geconcentreerd de debatten volgden en soms met ogen vol emoties keken naar afschuwelijke beelden, naar close-ups van een dood kind, naar verhoren op video van zijn zusjes, naar snikkende familieleden, naar een altijd weer stugge, zwijgzame beschuldigde.

Vandaag start Grootaert het officiële deel van zijn straf. In zijn cel zal hij fantaseren over de dood. Want lang wil hij niet meer leven, zegt hij. Of bewijzen de mislukte zelfmoordpogingen van deze intelligente man dat hij alleen maar medelijden wilde opwekken? We hebben er het raden naar.

De doodstraf hoeft niet in een beschaafd land. Elke nacht dat Grootaert probeert in te dommelen, zal het beeld van kleine Kobe onder zijn oogleden sluipen. Het beeld van de kleine jongen die zoveel vertrouwen had in zijn papa. Het laatste wat Kobe zag van zijn vader, waren twee handen die hem de weke keel dichtknepen. Tot het donker werd voor altijd.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees