België verplettert Nederland in Wezet met 15-0 voor 5.000 toeschouwers

Tackelen tot kunst verheven

Tackelen tot kunst verheven

Het werd een harde maar faire strijd in de Derby der Lage Landen. Foto: © Alain Sprimont 0498/ 524-568

De derby der lage landen. Waar, wanneer en in welke sportdiscipline die ook gespeeld wordt, de belangstelling is groot, de sfeer apart. Dat werd gisteren nog maar eens duidelijk op de hoogvlakte van Wezet, waar de rugbyinterland België-Nederland plaatsvond.

In de buurt van Luik ligt Wezet, een klein stadje aan de oevers van de Maas. Wezet ligt ook op een steenworp van het drielandenpunt en dat zullen we geweten hebben.

Liefst duizend Nederlanders staken de grens over om hun nationaal rugbyteam aan het werk te zien. De Belgen lieten zich evenmin onbetuigd en zakten en grande masse af naar het knusse stadion van voetbalclub Wezet, dat met naar schatting 5.000 toeschouwers lekker vol zat.

Het moet gezegd: voor één keer verdienden onze noorderburen niet de prijs van beste supporters. Hier en daar was wel een fel oranje petje waar te nemen, maar van een oranje legioen was geenszins sprake.

Dan was de nationale driekleur - naar Belgische normen - wél opvallend present. Telkens de oranje kant toch 'Holland, Holland' probeerde in te zetten, werd hen kordaat het zwijgen opgelegd met een veel luider weerklinkend 'Belgique (handgeklap), Belgique'.

Huisorkest

Wanneer dat niet volstond, waren er nog altijd het huisorkest en de toeters om de intrinsiek luidruchtiger Hollanders in decibels te overklassen.

In onze ogen zijn deze toestanden misschien ongewoon, volgens een Nederlandse toeschouwer dan weer typisch Belgisch. ,,Dit is wat ik nu een zeer Belgische sfeer noem. Veel ambiance, veel gelach en veel lekker bier", aldus Hate Douma, die met de voltallige rugbyclub naar Wallonië afgezakt was.

Intussen moesten de Nederlanders niet alleen naast maar ook op het veld hun meerdere erkennen in hun zuiderburen. Oranje speelde wel op het randje, maar eenmaal de Belgen een antwoord vonden op dat agressieve spel, haalden ze geleidelijk de bovenhand in het duel met de eeuwige rivaal.

De strijdlust was bewonderenswaardig, de tackles vlijmscherp. Dat kon het publiek duidelijk smaken. In geen enkele sport wordt een drieste maar correcte tackle op zoveel gejuich onthaald als in het rugby.

Applaus

Tackelen is hier tot een kunst verheven. Ook wanneer een Nederlander met de bal buiten de lijnen gelopen werd of diezelfde bal na een mislukte trap boven de lage daken van de tribunes verzeilde, steeg er massaal applaus op.

Dit was totaal anders dan de wedstrijden in de Belgische eerste klasse, waarvoor gemiddeld niet meer dan 200 fans komen opdagen.

,,Het feit alleen al dat hier zoveel volk komt opdagen, is een overwinning voor het Belgisch rugby op zich", zegt Philippe Ernst, technisch directeur van de Waalse rugbybond.

Na veertig minuten mochten de gladiatoren de arena verlaten om op adem te komen. Ook tijdens de rust bleef het amusement troef. Een wave ging zonder problemen door het hele stadion. België-Nederland blijft in de eerste plaats een feest.

Dat bleef het tot na het laatste fluitsignaal.

De Belgische ploeg won met 15-10 en genoot zichtbaar van de staande ovatie en de ereronde.

Ook de toeschouwers bleken in hun nopjes. Fabrice Hollay was onder de indruk. ,,it is de eerste maar zeker niet de laatste keer dat ik naar een rugbymatch kom. Wat een ambiance!

Zou je geloven dat ik zelf goesting krijg om rugby te spelen?"

Corrigeer

MEER NIEUWS

Team Belgium

Aangeraden