Lenny De Smet (34), al zes jaar co-ouder van Jules (8): ,,Emoties wegcijferen in belang van kind''

Lenny De Smet (34) en zijn vrouw gingen zes jaar geleden uit elkaar. Sindsdien zijn ze co-ouder van Jules (8). ,,Bij ons verloopt dat prima'', zegt Lenny. ,,Hoe moeilijk het soms ook is, je moet je emoties opzijzetten in het belang van het kind. Zonder permanent overleg en respect voor elkaar lukt het niet.''

Toen Lenny en zijn ex uit elkaar gingen, vonden ze co-ouderschap een vanzelfsprekende keuze. Lenny: ,,Samen opvoeden, leek ons het beste voor het kind. We hebben niets op papier gezet. Dat werkt soepeler. Strikte regeltjes kan je op termijn toch niet volhouden en geven extra spanningen.''

,,In het begin na de scheiding verbleef Jules om de dag bij mij en bij zijn mama. Dat bleek te verwarrend voor zo'n klein kind en ook niet altijd praktisch haalbaar. Na een maand zijn we overgestapt naar een weekregeling.''

,,Co-ouderschap veronderstelt dat je constant overleg pleegt met je ex en elkaar blijft respecteren. Zeker kort na de scheiding is dat niet altijd even makkelijk. Je moet je emoties kunnen opzijzetten in het belang van het kind.''

SIS-kaart bij moeder halen

,,Hoewel mijn ex en ik een nieuwe partner hebben - wat het er niet eenvoudiger op maakt - verloopt de gezamenlijke opvoeding van onze zoon vlot. Mijn vriendin en ik hebben een zoontje van twee. Bij zijn mama heeft Jules een halfzusje en een halfbroertje.''

,,Wanneer Jules er niet is, mis ik hem maar ook dan bellen mijn ex en ik regelmatig om informatie uit te wisselen. Wij hebben het geluk dat we zeer begrijpende partners hebben. Ook dat is een voorwaarde voor geslaagd co-ouderschap. Voor hen moet het ook niet altijd even evident zijn.''

,,De nadelen van co-ouderschap zitten vooral in kleine praktische zaken. Zoals afspraken maken over wie Jules naar de muziekschool brengt en afhaalt. En waarom krijgen gescheiden ouders niet elk een SIS-kaart voor de kinderen? Als ik medicijnen voor Jules moet halen, kan ik eerst bij zijn moeder langs.''

,,Omdat Jules officieel bij zijn moeder woont, krijgt zij het kindergeld maar ze stort mij de helft terug. Daar is nooit heibel over geweest. Jules heeft alles dubbel: speelgoed, kleding Alleen jassen, schoenen en schoolgerief verhuizen. Dat maakt het leven duurder maar wàt een gemak. Anders moet zo'n kind elke keer een koffer meezeulen. Dat vind ik maar niks.''

,,Soms probeert Jules iets van mij te krijgen dat zijn mama hem ontzegt en omgekeerd. Maar gebeurt dat ook niet wanneer de ouders niet gescheiden zijn? Jules krijgt wel op verschillende plaatsen cadeautjes. Dat proberen we binnen de perken te houden.''

,,Zoon leren kennen''

,,Mijn ex en ik hebben echt de indruk dat Jules tevreden is met onze regeling. Hij is even graag op de twee plaatsen. Zal bij mij nooit over zijn mama klagen en omgekeerd. Jules heeft een even sterke band met zijn moeder als met mij. Eerlijk gezegd, zonder co-ouderschap had ik mijn zoon nooit zo goed leren kennen.''

,,Hopen dat zijn mama en ik nog samenkomen, doet Jules niet. Omdat we elk een andere partner hebben, is de situatie duidelijk. Al vraagt Jules wel eens waarom we niet allemaal samen in één groot huis gaan wonen.''

,,Hopelijk blijft ons co-ouderschap in de toekomst even vlot verlopen. Wij hebben veel geluk, dat besef ik. Als je echt niet meer overeenkomt met je ex, moet het bijzonder moeilijk zijn.'' (AEG)



,,Tussen twee huizen. Co-ouders en hun kinderen vertellen'' door Kaat Vrancken, uitg. Van Halewyck, 171 blz., 15 euro.



Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees