,,Aan wie zich hier niet thuis voelt: trap het af''

Undercover journaliste Hind Farihi schrijft boek over oprukkend moslimextremisme

Undercover journaliste Hind Farihi schrijft boek over oprukkend moslimextremisme

,,Toen bekend raakte dat een Belgische bekeerlinge zich in Irak had opgeblazen, dacht ik heel even: Voila, daar heb je het al. Los het nu maar op'', zegt Hind Fraihi. Foto: © MARC HERREMANS -VUM

,,Een intellectuele hoer'', wordt ze genoemd. ,,Een afvallige moslima die haar eigen geloofsgenoten heeft verraden.'' Dat doet pijn, maar journaliste Hind Fraihi heeft geen spijt van haar keuze om undercover onderzoek te verrichten naar het oprukkende moslimextremisme in België, en dan vooral in Molenbeek.

Op de cover van haar boek staat een foto van haarzelf. Hind Fraihi, Belgische van Marokkaanse afkomst, moslima op haar eigen manier. Ze is onherkenbaar door de sluier voor haar gezicht. Een beetje uit voorzorg, wat ,,er lopen toch zoveel zotten rond''. Alleen haar grote ogen zijn onbedekt en kijken uitdagend in de lens. Alsof ze een middenvinger wil opsteken naar iedereen die vrouwelijke schoonheid wil verstoppen achter sluiers, hoofddoeken en boerka's.

,,Het was niet de bedoeling om een statement te maken'', zegt Hind Fraihi. ,,Eerlijk gezegd, vind ik dat ik er niet schitterend op sta. Maar op zich klopt het: een sluier kan een vrouw juist heel sensueel, zelfs seksueel maken. Ik ben ervan overtuigd dat veel moslimvrouwen hun sluier of hoofddoek net daarom dragen.''

Tijdens je onderzoek in Molenbeek speelde je de rol van studente sociologie om op die manier uit te vlooien hoe sterk het extremisme is doorgedrongen in de moslimgemeenschap. Voelde dat niet als verraad toen je de bevindingen achteraf neerschreef - eerst in artikels voor onze krant en nu in een boek?

Hind Fraihi: ,,Het was sensatiejacht, kreeg ik te horen. Ik zag een probleem dat er niet was. Maar dan raakte bekend dat een Belgische bekeerlinge zich in Irak had opgeblazen. Ik geef toe dat ik toen heel even dacht: 'Voila, daar heb je het al. Los het nu maar op'. Ik ben geen verrader. Ik zie mij eerder als een dokter. Een die de pijnpunten probeert te traceren in de hoop dat er een remedie gevonden wordt. Ik heb kritiek gekregen, maar vrienden ben ik er niet door verloren. En ik mag altijd op de volle steun van mijn ouders rekenen. Ik denk zelfs dat zij fier zijn omdat hun dochter een noodzakelijk debat op gang probeerde te krijgen. Alleen is dat debat onder moslims er nog niet gekomen. Ik ben vooral ontgoocheld door het gebrek aan steun van de gematigde moslims. Die hebben mij gewoon in de kou laten staan. Ik weet dat velen het met mij eens zijn, maar ze sluiten liever hun ogen.''

Integratie is overbodig

Je kreeg vanuit de integratiesector zelfs het verwijt dat je het Vlaams Belang in de kaart speelde. In je boek sla je flink terug: ,,De integratiesector ligt aan het infuus. Als een terminale patiënt die zijn lot niet accepteert, zullen die pamperaars blijven stuiptrekken.''

,,Die sector is volstrekt zinloos. Voor mij is het simpel. Wie niet wil integreren, hoort hier niet thuis en daar moeten we dus ook geen geld in investeren. Integratie is een overbodig woord. Iedereen moet zich houden aan de algemeen geldende maatschappelijke regels. En wie die regels niet goed vindt, moet maar vertrekken. Ik heb een goede raad voor al wie zich hier niet thuis voelt: trap het af. Voorts moeten we gewoon vreedzaam samenleven. Maar dan wel 'samen'. Ik stoor mij aan het ontstaan van die aparte eilandjes, zoals in Molenbeek, waar er een aparte moslimstaat is gegroeid en waar België soms heel ver weg lijkt.''

Je bent ook heel streng voor de moslims zelf. Je beschrijft hen als schotelantennejunkies, als ,,gewillige marionetten''. Maar aan wiens touwtjes?

,,Aan die van de Arabische leiders. Door de schotelantennes blijft de band met de Arabische wereld zo sterk dat veel allochtonen niet eens proberen om ook een band met België op te bouwen. En die Arabische zenders vullen heelder dagen met berichten over Irak, Afghanistan, Palestina... Sensationele beelden en verhalen, met als voornaamste doel ervoor te zorgen dat de mensen zich niet bekommeren om de enorme binnenlandse problemen in de Arabische landen.''

,,Af en toe begrijp ik er niets meer van. Al die protesten tegen die spotprenten, bijvoorbeeld. Wat kunnen mij die onnozele cartoons schelen? Er gebeuren zoveel ergere dingen. In de meeste Arabische landen is de gezondheidszorg lamentabel, het onderwijs failliet, de werkloosheid torenhoog. Er gaapt een enorme kloof tussen arm en rijk. Dát is allemaal godslastering, dát is tegen de islam. Maar daartegen komen ze niet op straat.''

Ben je zelf gelovig?

,,Ja, de islam is mijn godsdienst. Ik geloof in Allah.''

Nieuwe Belgische zelfmoordterrorist

Tijdens je gesprekken met rondhangende jongeren klinkt er veel machopraat. Heb je het gevoel dat ze het echt menen als ze zeggen dat ze zich zouden willen opofferen voor hun moslimbroeders in pakweg Irak?

,,Ik ben er zeker van dat sommige van die jongens dat echt menen. In hun hoofd kolkt een mix van frustratie door hun gebrek aan toekomst, van solidariteit met de oorlogsslachtoffers, en van een streven naar heroïek. Ze dromen echt van hun persoonlijke heldenverhaal. Sommigen leven met hun hoofd al in het paradijs. En ja, dat van die maagden die daar op hen wachten, geloven ze echt. Mij zal het niet verbazen als er morgen een nieuwe zelfmoordterrorist uit België een aanslag pleegt in het Midden-Oosten.''

Het gaat bij jou duidelijk verder dan onbegrip. Af en toe springt de woede van de bladzijden.

,,Ik ben kwaad. Ik hou van mijn godsdienst en van mijn afkomst. Het doet pijn om te zien hoe sommigen die godsdienst misbruiken om mensen aan te zetten tot geweld. Ik zie met lede ogen hoe die extremisten steeds meer invloed krijgen. Ik voel hoe ze hun visie ook aan gematigde moslims proberen op te dringen. In sommige buurten word je als ongesluierde moslima bespuwd en uitgescholden. 'De afvalligen', zo worden vrouwen als ik genoemd.''

,,Je merkt het ook aan de manier waarop die extremisten over Belgen praten. Enkele jaren geleden waren Belgen nog gewoon Belgen, nu zijn het 'ongelovigen'.''

Actie

Aan het einde van je boek doe je een oproep: 'Doe iets!' Maar wat?

,,De overheid moet de problemen in bijvoorbeeld Molenbeek echt aanpakken. Ze moet bewijzen dat zij oplossingen biedt, en niet de extremisten. Laat ze beginnen met het werkloosheidsprobleem, vooral van de jongeren. Dan moet ze werk maken van beter onderwijs en van de strijd tegen de vervuiling en de verloedering. Molenbeek moet er weer wat vrolijker beginnen uitzien.''

,,Maar dat is niet alleen een taak van de overheid. De Belgische Marokkanen mogen best ook wat meer moeite doen, in plaats van altijd te klagen dat ze in de steek worden gelaten. Het is toch niet zo moeilijk om de eigen stoep schoon te vegen en ervoor te zorgen dat de kinderen naar school gaan? Waarom wordt het kindergeld niet afgepakt als kinderen niet naar school gaan? Waarom zijn er geen boetes als de vuiligheid gewoon op de stoep gesmeten wordt?''

,,Klinkt dat repressief? Misschien. Maar soms is dat gewoon nodig.''

,,Undercover in Klein-Marokko'' van Hind Fraihi ligt vanaf deze week in de winkel, 176 blz., 14,90 euro.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees