,,Nu kom ik tijd te kort''

Jasper Steverlinck verloor een jaar door ziekte

Jasper Steverlinck verloor een jaar door ziekte

Foto: rr

,,Nu pas besef ik hoeveel tijd ik verloren heb.'' Een jaar was Jasper Steverlinck buiten strijd. Geveld door toxoplasmose, een ziekte die hem buitensporig moe maakte. Geen festivaloptredens dus, geen tour door Nederland, geen nieuwe plaat. Heel blij is hij dat hij toch nog iets afkreeg: een live-dvd met optredens in de AB en op Rock Werchter.

Ik heb het gevoel dat ik tijd te kort kom.'' Natuurlijk is Jasper Steverlinck blij dat hij eindelijk van die lastige ziekte af is. Maar nu pas wordt hij echt geconfronteerd met de gevolgen. De achterstand die hij heeft opgelopen. ,,Er is echt niéts overgebleven van die periode dat ik ziek was. Geen tekst, geen stukje melodielijn. Muziek is voor mij een primaire behoefte. Zo zei ik het vroeger en zo voelt het nog steeds. Maar als je zo ziek bent, zit je echt in een andere wereld. Het was vreemd om te beseffen dat muziek dan toch op het achterplan komt, omdat je eenvoudigweg niet meer kunt. Je moet de dag door zien te komen. Je bent moe, dus je slaapt.''

Je wil nu wellicht dus tien dingen tegelijk doen. Heb je je een concreet doel gesteld?

Jasper Steverlinck : ,,Ik wil eind 2006 een plaat af hebben. Dat is het doel. Niet dat de cd dan al in de winkel moet liggen, maar ik wil de songs klaar hebben. Liefst thuis al eens opgenomen, met akoestische gitaar.''

,,Voorts ben ik muziek beginnen te studeren: theorie, pianoles. Ik heb het gevoel dat ik dat in mijn rugzak moet stoppen. Veel rockmuzikanten zeggen: je mag daar niets van kennen, want het gaat de spontaniteit in de weg zitten. Ik zie het anders. In mijn hoofd heb ik altijd veel muziek gehoord. Met de tijd is de frustratie groter geworden dat ik dat niet onmiddellijk kon vangen. Door meer over muziek te weten, weet ik meer wat ik hoor. Het maakt me het leven makkelijker.''

,,En voorts ben ik bezig met een aantal van mijn afgelaste concerten in Nederland in te halen. Weer op een podium staan, doet me deugd. Ik merk dat ik het gemist heb. Al was het in het begin best moeilijk. Stembanden moet je trainen als spieren. Een sportman die een periode niet fietst, zal zijn eerste wedstrijd ook niet winnen. Ook ik heb moeten constateren dat mijn spieren niet meer wilden doen wat ze gewend waren te doen.''

Weg van Piet en Flip

Je hebt wellicht wel tijd gehad om naar cd's te luisteren. We zijn in december: lijstjestijd. Heb je nog iets boeiends gehoord?

,,Het is ondertussen bijna een cliché, maar toch: Anthony & The Johnsons vind ik het beste wat ik in tijden heb gehoord. Zijn concert vond ik echt schitterend. Op zo'n momenten merk ik dat ik zo'n muzikale held toch nodig heb. Iemand om naar op te kijken.''

,,Hoe overleef ik? Wat vinden mensen nog tof? Wat kopen ze? Het zijn vragen die je veel muzikanten hoort stellen. En dan krijg je al vlug platen waaraan je hoort dat ze commercieel bedacht zijn. Daarom vind ik het super dat die cd van Anthony ongelofelijk veel mensen bereikt. Hij gaat volledig zijn eigen weg. Zo'n muziek maak je niet als je het enkel doet om mensen te behagen of om platen te verkopen. Het bevestigt mij in mijn idee: je moet gewoon je ding doen, en pas achteraf nadenken. Ik wist het al wel door het succes van mijn eigen niet zo commerciële plaat, maar toch, je blijft altijd twijfelen.''

En in België? Ben je hier nog iets tegengekomen waar je gezond jaloers op was?

,,Piet Goddaer vind ik ongelofelijk interessant. Muzikaal is dat echt goed. Hij doet zijn ding. Dat vind ik supertof. Flip Kowlier vind ik ook fantastisch. Ik ben vooral jaloers op het feit dat hij zoveel dingen doet. Met 't Hof Van Commerce en dan ook nog eens solo. Misschien is het omdat ik zelf stilgezeten heb, maar dat wil ik ook: veel verschillende dingen doen.''

Je bent ondertussen ook je bassist Alan Gevaert kwijt aan dEUS.

,,Dat was schrikken. Het was even moeilijk, maar ik begrijp Alan wel. Hij wou het graag doen, zo'n grote tournee. En je kunt als muzikant nu eenmaal niet alles tegelijk doen. Ik heb dEUS nog niet live gezien, maar ik denk dat hij perfect in de groep past. Alan is een ongelofelijke bassist. En nee, het is niet dat ik nu zeg: Tom Barman is een beuzak want hij heeft mijn bassist afgepakt.'' (lacht) Je hebt een dvd. Voor zangers is het altijd al raar als ze hun stem horen; hoe was het om jezelf nu ook voor het eerst te zien?

,,Ik weet wat je bedoelt. Je hoort je stem en je denkt: wat beschamend, klink ik zo? (lacht) Met jezelf zien is dat ook zo. Je mag er niet te lang bij stilstaan. Wat ik vooral tof vind aan de dvd, is dat er veel shots van het publiek inzitten. Dat was de enige richtlijn voor de regisseur. Ik wilde dat hij het publiek vaak filmde, want ik vind het mooi om te zien hoe mensen muziek beleven. Je ziet iets échts in hun ogen.''

De dvd ,,Songs of innocence'' is nu uit (verdeling PIAS).

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees