Koppen. Eén - 21u10

Elien (15) verminkt zichzelf om andere littekens te vergeten

Elien (15) verminkt zichzelf om andere littekens te vergeten
,,Ik pak een keukenmes, een scheermes of een passer en begin te snijden. Als ik mijn wonde verzorg, hoef ik niet aan de pijn vanbinnen te denken.'' Elien is 15 jaar en verminkt zichzelf. Koppen vraagt zich af waarom.

Wat doe je met een zoon of dochter die zichzelf in de arm snijdt, met opzet brandwonden oploopt of zich de haren uittrekt? Koppen praat met Elien en Eva, twee meisjes die over hun verwondingen vertellen. ,,Ik wil bloed zien,'' zegt Elien. ,,Het maakt me rustig." Elien is vijftien en heeft al enkele jaren psychologische problemen. Een jaar geleden begint ze zichzelf vooral in haar armen te snijden. ,,Ik pak een keukenmes, een scheermes of een passer en begin te snijden. Ik houd me zo bezig met het verzorgen van de wonde en hoef niet meer aan de pijn vanbinnen te denken''.

Eva (21) is erin geslaagd zichzelf niet meer te verwonden. Eva was geen gemakkelijk kind. ,,Ik maakte met iedereen ruzie en was zeer agressief.'' Op haar zestiende stierf Eva's lievelingsneef en ze kampte ze met een zware depressie. Ze kon haar verdriet niet verwerken en kon er met niemand over praten. Ze begon zichzelf te snijden. ,,Het is een manier om mezelf duidelijk te maken dat ik me nog zo hard mag snijden, het zal nooit zo erg zijn als de pijn die ik vanbinnen ervaar.'' Eva gebruikte cuttermesjes, scalpels of zette soms het strijkijzer op haar arm.

Zelfverminking is meestal als een schreeuw om aandacht. Het is een hint dat het niet goed gaat. Toch is het raar dat de patiënten hun wonden zo goed mogelijk proberen te verstoppen. Door zichzelf te pijnigen, verzachten ze hun innerlijke pijn of straffen ze zichzelf omdat ze ruzie hebben met hun ouders of vriend(in). De leeftijd voor zelfverminking schommelt tussen de zeventien en vijfentwintig jaar maar het kan ook jonger voorkomen.

Wie niet aan zelfverminking doet, kan heel moeilijk in het hoofd van de patiënt kijken. We kunnen ons niet goed inbeelden dat je jezelf zo kan haten dat je jezelf verminkt. Voor sommige patiënten is het zelfs ondenkbaar dat ze ooit nog van zichzelf gaan houden, dat ze in een spiegel kunnen kijken en er een leuk individu ontdekken.

Vooral meisjes

Zelfverminking komt vaker voor dan gedacht, zegt psychiater Walter Vandereycken. Hij is professor psychologie aan de KULeuven en psychiater-psychoterapeut in de kliniek Alexianen in Tienen. Vooral meisjes doen zichzelf pijn. Meisjes lijken meer geneigd zijn om kwaadheid, spanning en agressie op hun lichaam te richten dan erover te praten. Vandereycken wil dat er meer aandacht komt voor het probleem. ,,Het onderzoek moet in een stroomversnelling komen zodat we eindelijk een concreet beeld krijgen van de omvang van het fenomeen.''

Verder in Koppen : mislukte operaties om te vermageren, afscheid van ex-VLD'er Hugo Coveliers en Patrick Vos, wiens vrouw al anderhalf jaar vermist is na de tsoenami.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees