Sportpaleis geeft Beyoncé vleugels

Sportpaleis geeft Beyoncé vleugels

Foto: goedefroit music

Met een nieuwe plaat in de achterzak maar vooral met héél veel toeters en bellen kwam Beyoncé Knowles donderdag afgezakt naar het Sportpaleis. Het werd een flitsend concert dat schommelde tussen (fantastische) stem en (geweldige) show, waarbij dat laatste het eerste soms overschaduwde.

Het is een bekend verschijnsel bij popdiva’s die larger than life geworden zijn: ook de concerten moeten larger than life zijn. Overdaad, in de volksmond. Toeters en bellen die meer lawaai maken dan de stem van de artiest. Het begon nochtans sober: Beyoncé kwam met ingesnoerde Thierry Mugler-heupen op in een mistwolk over het podium. Daar stond ze dan- klaarblijkelijk alleen. Mis poes! Toen een gordijn verdween, verscheen een dubbel podium van plexiglas waarop uitsluitend vrouwelijke muzikanten speelden. Blazers, een drumster, de vrouwelijke Lenny Kravitz op gitaar: de hele stoet. Een béétje déjà vu, maar voor een Sportpaleis vol gillende tieners de perfecte heropfrissing van het begrip girl power.

In een ietwat hakkelend zij het razend tempo schoten de hits aan je neus voorbij. Beyonce is zo’n artiest die dubbel zoveel hits heeft als je dacht, en met haar verleden bij Destiny’s Child eigenlijk al een dubbele carrière heeft. Crazy in love, Naughty girl, baby boy: allemaal stonden ze, soms in een remix, op de setlist in Antwerpen. Net daarom vond je ’t ook vreemd dat la Knowles al vroeg in de set teruggreep naar een standard als Ave Maria. Nog vreemder werd het toen bleek dat onder die witte cape een badpak stak. Je moet al zo oogverblindend als Beyoncé zijn om ermee weg te komen.

En oogverblindend was de show. Beyoncé waarde met haar benen als pilaren tussen een horde (mannelijke!) klassedansers, ze liet de uitzinnige zaal meermaals zingen, ze toonde haar spontane kant toen ze een enthousiaste fan op de allereerste rij begroette. Het toppunt van show bereikte Beyoncé evenwel toen een stalen kabel haar optilde om haar als Superman -sorry: vrouw- naar een tweede podium te zweven. De zangeres zakte en werd weer hoger getild, bijna kon iemand uit het publiek haar een hak aftrekken.

Eenmaal op het kleinere podium, volgde de spot de ster in haar paleis. Beyoncé dolde wat met haar dansers, vroeg een zwarte jongen naar zijn naam, om direct de hele zaal te laten roepen: Say my name! Knap, straf, sterk. Toen een Destiny’s Child-medley er al huppelend doorgedraaid werd, zag je evenwel de keerzijde van dit staaltje topsport. Beyoncé heeft een fan-tas-tische stem, maar kan die op teveel momenten niet ten volle benutten omdat de show haar weer een andere zijweg induwt. Nu eens een filmpje dat Obama looft, dan weer een kostuumwissel die zich opdringt.

Zo kom je uit bij een concert dat, met het dampende R&B-slotstuk Halo, aan twee kanten snijdt. Het snijdt heerlijk als Beyoncé haar sopraan weer eens de hoogste toppen laat scheren. Helaas snijdt het ook als die stem een keertje teveel ondergesneeuwd wordt door de show, en een song niet eens volledig gespeeld wordt.

Een concert op het scherpst van de snee.
Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees