Marcel Dhuyvetter (88) denkt nog niet aan stoppen

Al 75 jaar tuba bij dezelfde harmonie

© © Florian Van Eenoo

'De lippen zijn niet meer zo glad en de vingers durven al eens haperen. Maar ik kan nog mee met de jonge gasten, hoor.' Marcel Dhuyvetter speelt al 75 jaar bij de koninklijke harmonie Sint-Cecilia in het Oost-Vlaamse Kruishoutem.

Jan Claeys en Paul Daragas

Vanavond is het feest in Kruishoutem. De koninklijke harmonie Sint-Cecilia viert haar oudste lid met een huldeconcert. Marcel Dhuyvetter (88) mag de ster zijn op zijn eigen feest. 'Ik speel een solo. Een stuk uit De parelvissers, een opera van Georges Bizet.' Gisteren heeft hij nog een laatste keer geoefend. Thuis in de badkamer. 'De badkamer is de best afgesloten kamer van ons huis. Daar stoor ik niemand. Ik heb daar een stoel en mijn pupiter. Elke dag neem ik mijn instrument minstens een kwartier vast. Ik kan noten lezen, maar ik ben nooit naar de muziekschool geweest. Ik moet hard studeren als ik aan een nieuwe compositie begin.' Marcel is al 75 jaar lid van Sint-Cecilia. Hj was toen 13. 'Ik speelde eerst hoorn, en nadien trompet. Maar ik kwam al snel bij de tuba terecht.' 'Ik was destijds de jongste, ik ben nu de oudste. Met voorsprong, want na mij gaapt er een leegte. Ik denk dat de tweede oudste mijn zoon Walter is, hij is 61.' De familie Dhuyvetter drukte de voorbije 75 jaren haar stempel op het harmonieorkest. Ook Marcels andere zoon Erik speelt mee, en kleindochter Cindy speelt klarinet. Muziek heeft het leven van Marcel bepaald. 'Elke week repetitie, 75 jaar lang. Af en toe gingen we eens op reis naar Oostenrijk of Zwitserland, maar afgezien daarvan heb ik nooit een afspraak gemist.' En dan waren er nog de repetities met De Leiezonen in Machelen, een dorp verder, waar hij ook al meer dan zestig jaar lid van is. En de honderden optredens. 'Mijn vrouw Alice klaagt er meer dan eens over: Zijt ge weeral weg? Maar tegelijk is ze altijd de eerste om me te zeggen dat het tijd is om naar de repetitie te vertrekken. Ze weet dat ik het niet kan missen.' Marcel Dhuyvetter heeft het harmonieleven de afgelopen jaren zien veranderen. 'Je kan het niet meer vergelijken met vroeger. Toen was de pint achteraf bijna belangrijker dan het concert of de repetitie. Vaak liep zo'n avond uit op een enorme zuippartij. Nu niet meer. Al wordt er nog altijd een pint gedronken, hoor. Dat mag toch? Doet gij dat niet nadat ge uw artikel geschreven hebt?' De oudste muzikant van de harmonie heeft zichzelf onmisbaar gemaakt in Kruishoutem. 'Vroeger hadden we vier of vijf tuba's. Nu ben ik de enige. Ze kunnen me dus niet missen. De jeugd houdt blijkbaar niet van dat instrument.' Marcel versleet er in zijn carrière drie. Zijn huidige tuba gaat al meer dan dertig jaar mee. 'Een schoon instrument, en zo zacht. Het heeft destijds 110.000 Belgische frank gekost (2.727 euro, nvdr.). Dan begrijp je wel dat ik er zorg voor draag.' Het feest van vanavond zou een mooi afscheid kunnen zijn. Want iedereen wil toch eindigen op een hoogtepunt. 'Ik denk nog lang niet aan stoppen. Als het kan, dan wil ik tot mijn allerlaatste dag tuba spelen.'