Gewend aan luxe

De Ilies zijn nooit de arme vluchtelingen geweest waar veel mensen hen voor hielden.

Het klopt dat ze niets hadden toen ze zestien jaar geleden uit Roemenië naar België vluchtten. Maar arm waren ze niet. Ze wisten wat het was om rijk te zijn. Ze wisten ook dat ze opnieuw welstand konden opbouwen door hard te werken.

,,Ik weet nog dat mijn grootmoeder op bezoek kwam naar België'', zegt Anne-Marie. ,,We woonden nog in een klein huisje: twee kamers beneden, een verdieping en een tuintje. Grootmoeder was gechoqueerd. Ze kon niet geloven hoe wij hier leefden. In Roemenië had onze familie immens veel, ook onder het bewind van Ceaucescu: huizen, geld, auto's uit Duitsland, de mooiste kleren uit Italië.''

,,Mijn vader en grootvader hadden klanten uit de hele wereld die ze luxegoederen konden laten meebrengen. Mijn moeder was daarom compleet van slag toen ze hier in België aankwam. Ze kwamen uit een leven van luxe en nu stonden ze hier, met twee kinderen, en ze hadden niets.''

,,Ik heb nog tegen mijn man gezegd: doodsbedreigingen van de ex-communisten of niet, ik moet terug. Liever geen leven dan dit leven hier in Mol'', zegt moeder Augustina. Het gezin is in 1990 naar België gevlucht omdat vader Gheorge te horen had gekregen dat hij op een eliminatielijst van ex-communisten stond. In 1989 was hij in Brasov, een industriestad bij de zuidelijke Karpaten, de oprichter en secretaris van de revolutionaire 'Associatie 22 december' geweest. Als telg uit een vooraanstaande etnisch Duitse zakenfamilie had hij in fabrieken de overgang naar de democratie geleid. Maar toen de oude garde terugsloeg, had het gezin politiek asiel aangevraagd in Mol, waar ze vrienden hadden.

Op de oprit van de bungalow in een groene residentiële wijk in Mol staat onder meer de Nissan Micra cabriolet die Anne-Marie met Miss Belgian Beauty heeft gewonnen. De woonkamer is ingericht met een Vlaams interieur. Vader Gheorge (45) voert handel in Roemeense wijn, moeder Augustina (47) werkt als tolk. ,,Wij zijn optimisten'', zegt Gheorge als ze het glas champagne op hun dochter heffen.

Anne-Marie haalde de titel niet alleen met haar schoonheid, maar ook met haar retorisch talent en haar intelligentie, tot chagrijn van enkele concurrentes. Maar jaloezie is ze gewend: in het eerste leerjaar, toen ze pas in België was, haalde ze al 95 procent. Ouders van andere kinderen waren jaloers op 'die Roemeense'. Ze wisten niet dat die 'arme vluchtelinge' van een Duitse privéschool kwam en een privéleraar piano had. ,,Al die vooroordelen. Je moet je dubbel zo hard bewijzen.'' Ze heeft nu haar tweede bachelor rechten achter de rug en last een sabbatjaar in om volop Miss Belgian Beauty te kunnen zijn.

Ze weet nog niet hoe precies, maar ze zal het maken, zegt ze vastberaden. Maar ze twijfelt veel: ,,Het is mijn grootste angst om in een saai leven verzeild te raken. Ik haat regelmaat en vaste patronen.'' Ze haat ook middelmatigheid: ze wil de beste zijn.

(kvg)

Corrigeer