Jannie!

Geachte Heer Jannie Haek. Ik begrijp best dat u van Johan Vande Lanotte een moeilijk staatsbedrijf hebt geërfd: den trein. Het is ook niet eerlijk om van u te verwachten dat u in een paar maanden tijd kunt recht trekken wat al die jaren scheef is blijven groeien. Maar toch. Wat mijn levensgezellin en mezelf op een doordeweekse zondag is overkomen, tart elke verbeelding. En zorgt er ook voor dat ik in woord en geschrifte niet bepaald nog langer de ambassadeur van de NMBS ben. U kunt daar verandering ten goede in brengen. Wanneer ik nooit nog een reisrapport zoals dit moet afleveren.

Na ons late ontbijt besluiten we de Europalia-tentoonstelling gewijd aan de Russische avant-garde te bezoeken. Paleis voor Schone Kunsten - heden Bozar - bevindt zich vlakbij een station, onze keuze is gauw gemaakt. We laten de auto bewust staan en kiezen bewust voor de trein. Kunnen we de weekendkranten verder uitvlooien.

De trein van 13.04 uur staat nog op het Antwerpse perron. Deuren zijn al dicht. Net gemist! Een kwartier later is hij nog altijd niet vertrokken. Bij een kop koffie wachten we op Trein Twee. Die blijkt, zonder dat dit werd omgeroepen, plots vanuit Berchem te vertrekken. Dus: boemeltje richting Neerpelt brengt ons. In Berchem: de trein naar Brussel heeft 25 minuten vertraging. We zijn dik een uur onderweg en bevinden ons gezond en wel op een kilometertje of wat van huis. Ik vraag een mijnheer met een forse pet - sigaret in de mond - om uitleg. Er is wat met de dienstregeling geschoven waardoor het treinverkeer in de soep draait. Echt waar. Het Nieuwsblad verandert van formaat en 's anderendaags moet iedereen de krant van achteren naar voren lezen. Ik bedoel maar: als het met een personeelsbestand van 35.000 petten niet mogelijk blijkt om op zondag een paar mensen van Antwerpen naar Brussel te laten sporen, blijft de NMBS een weinig performant bedrijf.

We besluiten op onze stappen terug te keren. In Berchem Station - we zijn daar nog altijd - doe ik mijn verhaal en zeg: we willen ons geld terug. ,,U moet in Antwerpen Centraal zijn'', zegt de man, ,,daar is uw ticket uitgereikt.'' We volharden in de boosheid en sporen terug naar Antwerpen-Centraal. We doen ons relaas opnieuw. ,,Heet dieje dat in Baarchoem zoe gezééé?'', zegt de man. ,,Em is mis, ik kan ulle niet hèlpe.''

Mijn levensgezellin blijft wel rustig. T. krijgt een standaardformulier om dit manifest gebrek aan klantvriendelijkheid en correcte informatie te melden. Wanneer ze het in haar tas stopt, zegt de volgende in de rij: ,,Brussel, heen en terug.''

,,Uw probleem is opgelost, madamke'', zegt de NMBS-man in een vlaag van helderziendheid. ,,Verkoop uw ticket aan mijnheer hier.''

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees