Oog om oog

Klaarlichte dag. Een plas bloed op een stoep in Molenbeek. Een Afrikaanse jongen van 16, voor dood achtergelaten. Afgemaakt als een weerloos beest. Je zou denken: dit wordt het debat de komende uren en dagen. Niks van. De koppen gaan collectief het zand in. De regerende partijen zwijgen, op een paar sussende woorden na.

Het volstaat niet langer deze ingewikkelde problematiek met een klassieke sociaal-economische analyse toe te dekken. Vanzelfsprekend is het een schande dat allochtone jongelui het slachtoffer van racisme en discriminatie worden. Vanzelfsprekend is het jammer dat het wangedrag van een handvol losgeslagen boefjes en boeven een hele gemeenschap schade toebrengt. Maar dat wil niet zeggen dat we blind en doof mogen blijven voor de scherpste en meest doordringende alarmsignalen in de moeilijkste wijken van onze grotere steden.

Politici vragen zich soms af hoe het komt dat de burger zo angstig en bezorgd tegen de toekomst aankijkt. Dat komt - onder andere - omdat nogal wat burgers het gevoel hebben dat het met de migratie, de integratie en de zegeningen van de multiculturele samenleving misschien wel eens de verkeerde kant uit gaat. Die wakkere burgers hebben geen studies, onderzoeken en sussende dominees nodig om te zien wat er aan de hand is. Dat hen vaak ook nog een schuldgevoel wordt aangepraat terwijl ze er al alles moeten aan doen om de moed niet te laten zakken, maakt het gesprek ook niet makkelijker.

Overal in het hart van de Europese steden neemt de gewelddadigheid toe. Het aantal ongeregistreerde feiten kan moeilijk worden geschat maar wordt door de burgers die er het slachtoffer van zijn geworden, levenslang in rekening gebracht. Een stuk van die criminaliteit is cultureel, etnisch en soms zelfs socio-religieus gebonden. Dit hoeft geen eeuwig probleem te blijven. Maar dan zullen we wel de moed moeten hebben om hardop te zeggen dat wij dat niet willen. Elke Vlaming die tijdens het journaal hoort zeggen dat het in sommige straten van Brussel ,,oog om oog'' is - de hand langs de hals glijdend - voelt zich behoorlijk en terecht ongemakkelijk.

Veel burgers willen niet langer worden gesust met het obligate en niet zelden vrijblijvende praatje over achterstelling en dies meer. Bovendien zijn het ook nog eens de zwaksten in onze samenleving, de minst weerbaren die de zwaarste overlast moeten dragen. De laatste autochtonen in Molenbeek en andere buurten zijn die paternalistische praatjes gewoon spuugzat. Straatroof, met het mes op de keel je pincode prijs moeten geven, hufterig gedrag en pesterijen: dat is het leven van elke dag voor veel mensen. Dat onze peperdure politie bovendien niet in staat blijkt orde en rust te herstellen maakt het alleen maar erger. Een democratie, een vrije samenleving, een rechtstaat mag niet en nooit aanvaarden dat buurten ,,no go area's'' worden waar de wet van de sterkste en van de jungle heersen.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees