Tia Hellebaut derde na Friedrich en Vlasic

De keerzijde van de medaille

De keerzijde van de medaille

Foto: © BELGA

Na het Rust- en Verzorgingstehuis Europasquare in Deurne en de Vrije Basisschool 5-Sprong uit Moerzeke, was het gisteren de beurt aan de Heizel om Tia Hellebaut te vieren. Onze olympische kampioene bedankte met een derde plaats en een sprong over 2m00.

Alle debatten, ministeriële conferenties, academische zittingen en overlegplatformen kunnen zich de moeite besparen. Er is niks fout met het topsportbeleid te lande. Er is niks mis met onze sportinfrastructuur. Zelfs niet in Wallonië, in tegenstelling tot wat Jacques Borlée moge beweren. Er is maar één reden voor de schrale Belgische oogst in China: schrik.

Je zal maar een medaille halen in dit land van blinden. Je kan meteen met het handje zwaaien naar je leven. Het begint al bij de terugkeer in Zaventem. Geen oog dicht gedaan, zelfs niet in business, zes uur jetlag in de maag, een uur gewacht op de bagage en dan krijg je daar meteen een bus dorpelingen met bijhorend orkest en je petekind in de armen geduwd. Het begin van een hele processie van huldigingen en verplichte optredens.

Samen met trainer en partner Wim Vandeven tot ereburger van woonplaats Tessenderlo gekroond. Op de tonen van Oh Darling Clementine , vrijelijk bewerkt in het Loois: In Looi, dat is geweten, daar is het heel gezond, daar komt ge van de grond. En nóg subtielere zinssneden. Tia hield er een kroon van haagbeuk en een verkoudheid aan over. Al kon dat ook van de airco in het vliegtuig zijn. Maar rusten was geen optie, want het bordes van Laken en de sofa van De Laatste Show wachtten.

De Vrije Basisschool de Vijfsprong uit Moerzeke haalde voor de eerste schooldag enkele bomen neer, hing er wat takken aan, doopte de constructie Het Vogelnest en droeg ze op aan Tia Hellebaut. Zelfs het Rust- en Verzorgingstehuis Europasquare in Deurne liet zich niet onbetuigd. Ergens logisch want mama Hellebaut is er tewerkgesteld. En tussendoor moest Tia nog een brood gaan halen en in Zürich over een lat gaan springen. Wat overigens niet al te hard lukte. 'Moe en koortsig', gaf ze als uitleg. En dan zijn sommigen verwonderd dat we slechts twee medailles uit Peking meebrachten.

Ruitenwissers

Gisteren was het de beurt aan de Heizel om Hellebaut in het zonnetje te zetten. Figuurlijk dan, want de barometer stond op Belgisch. Geen slechte zaak voor Tia Helelbaut, want regen is haar weer. Ze schijnt over een magische bril te beschikken voor dat soort klimatologische omstandigheden. Ruitenwissers, vermoeden we. Terwijl Blanka Vlasic, de grote concurrente van Hellebaut, een hekel heeft aan dit weer.

De goden waren de organisator gunstig gezind. De hemelsluizen gingen even dicht om toe te laten de olympische kampioenen in een open wagen rond te rijden. Hellebaut kreeg het meeste applaus. Ze had een gehandtekende foto bij voor Prins Filip en Prinses Mathilde en bedankte in de microfoon het Belgische publiek voor alle steunbetuigingen.

2m02 te hoog

En dan was het tijd om te werken. Hellebaut sprong net na Vlasic. Uiteraard toevallig. 1m80, 1m85 in trainingsbroek. Om de concurrentie wat te ontmoedigen. Maar ook Vlasic had haar driekwart aangehouden. Het ging vlot tot en met 1m90. Al nam Hellebaut wel een lange pauze voor die hoogte omdat net blikemschicht Bolt door de Heizel trok.

Op 1m94 kwamen de eerste missers. Eerst Vlasic, prompt nagedaan door Hellebaut. Vlasic had drie pogingen nodig voor 1m94, Hellebaut twee. 1m97, 2m00 bij de derde poging. 2m02 was te hoog gegrepen voor Vlasic. Geen jackpot voor de Kroatische. En ook Hellebaut raakte er niet over. Maar kan iemand het haar kwalijk nemen na zo'n twee weken?

Corrigeer