103de Parijs-Roubaix

Historisch

Tom van Vlaanderen zwaait ook zijn scepter over het Noorden van Frankrijk. Ongelooflijk maar toch waar: een week na zijn formidabele overwinning in de Ronde van Vlaanderen dirigeerde Tom Boonen, 24 pas, ook in de gevreesde Hel van Parijs-Roubaix om op de legendarische velodroom koel af te rekenen met George Hincapie en Juan Antonio Flecha, de enigen die hem tot op het roze beton waren gevolgd.

Paul DE KEYSER

Wat is dat, een historische prestatie? Toen Peter Van Petegem twee jaar geleden de beide kasseimonumenten binnen de acht dagen op zijn erelijst pende, werd dat uniek genoemd, legendarisch zelfs. Terecht, het was al geleden van Roger De Vlaeminck, zesentwintig jaar voordien, dat dergelijk huzarenstukje nog klaar werd gestoomd.

Tom Boonen deed het gisteren nóg straffer, terwijl zijn voorganger voor het tweede jaar op rij werd uitgeteld door tegenslag. Parijs-Roubaix, Ronde van Vlaanderen én voordien al de E3-Prijs in Harelbeke. Drie weekends na mekaar een knaller van formaat. Zet daar die tweede plaats bij van de Omloop Het Volk, na ploeggenoot Nick Nuyens, en daar hoeft absoluut geen zand meer te zijn. Ziedaar de keizer van de kasseien. ,,Dat zo iemand, zo'n jonge kerel zonder kapsones, tot dergelijk meesterstuk komt is een zegen voor de wielrennerij'', vond Laurent Jalabert. Wie zal hem tegenspreken?

In géén van de genoemde pareltjes teerde Tom Boonen op zijn snelle benen. Die dienden slechts om het orgelpunt te plaatsen, het kriekje op de taart.

De basis legde hij telkens ver voor de streep. Gisteren was dat niet anders. Er viel nog ruim tachtig kilometer te dokkeren toen Pipo Pozzato voor hem de forcing voerde. Een geweldige inspanning van de Italiaan, die daar meteen zijn laatste krachten liet. Wie bleef overeind? Boonen uiteraard, die nog zélf het offensief van zijn Quick Step-maat uitdiepte.

Tom-me-ke

Voorts Hincapie, Backsted en Michaelsen. Allemaal renners wiens rugnummer eindigde op een sprekende 1. De kopmannen dus, het kruim. Van Bon, Flecha en Cancellara beenden ze nog bij, de rest kon het schudden. Toen al. Pech streepte een aantal pionnen weg uit de kopgroep. De rest deed de logica van de wielrennerij: de wet van de sterkste. Het verdict was uiteindelijk even rechtvaardig als een zondag vroeger in onze Ronde. De sterksten stonden op het podium en de àllersterkste pronkte met de gegeerde kassei-op-een-sokkel.

Tom-me-ke Boo-nen, Tom-me-ke Boo- nen

! Wéér feest in Balen!

In Brakel en omstreken was dat allicht even minder. De Hel gunt het Peter Van Petegem blijkbaar niet meer, sinds die in 2003 op veroveringstocht kwam. Vorig jaar lek op een fataal moment, nu letterlijk uit koers nog voor het allemaal begon, als gevolg van een lelijke val. Een veeg teken voor de Davitamonformatie, nadrukkelijk op de rug gezeten door de duivels van de Hel. Leon van Bon, een andere specialist, had nog maar net zijn paraatheid bewezen door alleen naar Boonen en co te knallen toen een lekke band dat óók deed en hem van de lijst met kanshebbers schrapte. Tot grote wanhoop van ploegbaas Marc Sergeant. ,,De Hel, dit is écht de hel voor ons!''

Aangeboden door onze partners

Meer sportnieuws

Video

Keuze van de redactie