Jan Verheyen: ,,Ik weende een hele week''

Jan Verheyen: ,,Ik weende een hele week''
Club Brugge en (Germinal) Beerschot staan morgenavond niet voor het eerst tegenover mekaar in de finale van de Beker van België. In 1968 kwam het een eerste keer tot een confrontatie in het Heizelstadion. Met Club als winnaar en Jan Verheyen, vader van huidig Brugge-spits Gert, als antiheld van Beerschot na twee penaltymissers.

Het is zondag 26 mei 1968. Voor 45.000 toeschouwers, onder wie wijlen koning Boudewijn en koningin Fabiola, neemt Beerschot een droomstart in zijn eerste bekerfinale uit de clubgeschiedenis. Na tien minuten opent Leon Ritzen de score. Acht minuten voor de rust krijgen de Antwerpenaars een unieke kans om de voorsprong te verdubbelen.

,,We kregen een strafschop na een handspel van Fons Bastijns'', herinnert Jan Verheyen (60) zich. ,,Omdat onze specialist Herman Houben om duistere redenen niet was opgesteld, kreeg ik als kapitein voor de match de opdracht van onze trainer Louis Van Beneden om de penalty's te trappen. Ritzen wou ook wel, maar ik pakte de bal en miste. De Brugse doelman ging naar de hoek en kreeg de bal nog via zijn been gestopt.''

Die misser lijkt geen onoverkomelijke gevolgen te hebben. Tot twee minuten voor het einde van de reguliere speeltijd invaller Freddy Hinderyckx de stand in evenwicht brengt. In de verlengingen wordt er niet meer gescoord, zodat het tot strafschoppen komt. Na de eerste reeks van ieder vijf pogingen staat het 4-4.

,,We moesten opnieuw beginnen'', zegt Verheyen. ,,In die tijd volgde er gewoon een nieuwe reeks van vijf penalty's met dezelfde vijf spelers voor iedere ploeg achter de bal. Ik deed mee, omdat er zich geen andere kandidaten aandienden. In de eerste serie had ik raak getrapt. In de tweede geraakte ik opnieuw niet voorbij Boone.''

Ook Julien Van Opdorp en Guillaume Raskin missen namens Beerschot. Voor Club falen alleen Walter Loske en Erwin Vandendaele, zodat blauw-zwart het haalt en met zijn eerste Belgische beker mag pronken.

Flauwgevallen in kleedkamer

,,Ik was er kapot van'', zegt Verheyen. ,,Na de wedstrijd was het heel warm in de kleedkamer. Ik viel zelfs flauw. Van mijn ploegmaats steunde alleen Ivan De Ferm mij. Ik kon die andere mannen wel begrijpen. Ik had de match verloren. Ik weende een hele week, samen met mijn vrouw Lidy. Het was het ergste dat ik ooit meemaakte in mijn carrière als voetballer. Ja, dit was zwaarder dan die onterecht afgekeurde goal van mij in 1973 tegen Nederland waardoor België niet naar het WK mocht. Dat was door een fout van de grensrechter. Tegen Brugge verloren we door mijn fout.''

Later haalt Verheyen zijn schade in door vier bekers te winnen: met Beerschot in 1971 (2-1 na verlengingen tegen Sint-Truiden) en met Anderlecht in 1972 (1-0 tegen Standard), 1973 (2-1 tegen Standard) en 1975 (1-0 tegen Antwerp FC). Dat is er eentje minder dan zijn zoon Gert, die morgen alleen recordhouder kan worden met zes gewonnen cups. Nu deelt hij de eer nog met Dany Verlinden, Hugo Broos en Robby Rensenbrink.

,,Het geeft aan dat Gert een heel palmares bij mekaar heeft gespeeld'', zegt Verheyen senior. ,,Als Club het geconcentreerd aanpakt, is er geen probleem. Ik zie ook aan Gert dat hij goesting heeft in de dubbel. Zelf ga ik morgen niet naar het Koning Boudewijnstadion. Lidy en ik gaan al jaren niet meer kijken. Als wij komen, is Gert daar te veel op gefixeerd. Hij heeft liever dat wij niet komen. Geen probleem. Dan volgen we de match zoals steeds op tv.''

Corrigeer

Het Nieuwsblad biedt meer dan 1.000 reeksen in 12 sporten aan. Zoek hierboven de uitslagen van uw favoriete club of surf naar onze uitslagenpagina.