De Belg die Superman doet verbleken

De Belg die Superman doet verbleken

Bungeejumpen doet hij vanuit een vliegend vehikel. Foto: © WKB

Sluszny is de naam. Marc Sluszny. Avonturier, succesvol zakenman, playboy, auteur, wereldrecordhouder. Sommigen fluisteren zelfs dat hij een spion is. Een Vlaamse waaghals met de allures van James Bond? De Antwerpenaar is in elk geval geen doorsnee burgermannetje.

De Sunday Times over Marc Sluszny (43): ,,Deze extreme sporter uit België heeft een curriculum vitae waarbij dat van Superman verbleekt.'' Een krant als de Sunday Times overdrijft nooit.

Sluszny, kleinzoon van een Pools-joodse migrant en zoon van een diamantair, leeft van uitdagingen en avontuur. Hij verdiende ,,goed zijn kost'' als beursmakelaar, brak wereldrecords als bungeejumper, veroverde de Himalaya als alpinist, en won trofeeën als schermer en tennisser. Ondertussen oogstte hij lof als thrillerauteur en grijnst hij als wordt gezegd dat hij op de loonlijst van de Israëlische geheime dienst staat.

Straks komt zijn tweede boek uit, maar zijn nieuwste uitdaging heet Le Mans. Volgende maand rijdt Sluszny als racepiloot de legendarische 24 uren. ,,Ik rij dit jaar alle grote uithoudingswedstrijden ter wereld. Spa-Francorchamps, Zolder, Daytona, Sebring en de Nurburgring heb ik al gehad. Maar dé grote uitdaging is Le Mans, dat is echt een jongensdroom die uitkomt.''

Een dure jongensdroom vooral. Een deelname aan Le Mans kost handenvol geld. Maar dat schijnt geen probleem te zijn. Telkens Marc Sluszny de pers haalt, wordt hij steevast een schatrijke avonturier genoemd. Is hij inderdaad schatrijk?

Marc Sluszny: ,,Wat heet schatrijk? Ben je rijk als je je een mooie auto kan veroorloven, of een lange vakantie? Of ben je rijk als je gezond bent? Rijkdom is relatief, vind ik.''

Zegt de man die mede-eigenaar is van de Engine Room, een van de meest exclusieve clubs in Antwerpen.

,,Ik heb de vrijheid om mijn dromen te verwezenlijken, dat is waar. Maar als ik de centjes op de bank tel, dan kom ik tot de vaststelling dat ik niét schatrijk ben. Ik kan niet rentenieren op een onbewoond tropisch eiland met een schare vrouwen rond me. Nog niet.'' (Lacht) Een avonturier ben je wel?

,,Dat kan ik moeilijk ontkennen. Ik ben iemand die doelen en uitdagingen nodig heeft om te kunnen leven. Ik ben als een haai. Die sterft als hij stopt met zwemmen.

Ik kan ook niet stilzitten. Als ik niet zou proberen om mijn dromen te verwezenlijken, dan is het gedaan met me. Die drang zat al in me toen ik zestien was. Ik ben als scholier in de Verenigde Staten gaan wonen om er les te volgen aan de tennisschool van Nick Bolletieri. Uiteindelijk bleek ik toch niet het grote tennistalent te zijn, maar ondertussen had ik in de VS toch maar mooi mijn masters economie gehaald aan de universiteit van Illinois.''

Gouden tijden

Je speelde in het begin van de jaren tachtig toch voor het Belgische Daviscup team? ,,Dat wel. Maar mijn talent volstond niet voor de wereldtop. Dus heb ik me op andere dingen gefocust.''

Zoals geld verdienen? ,,Ik ben in zaken gegaan, ja. Het waren economisch gouden tijden. Ik ging bij mijn grootmoeder in Londen wonen en kon al snel beginnen als commodity trader , een handelaar op de beurs zeg maar. Dat doe ik nog altijd, maar nu voor eigen rekening. Professioneel ging het me goed in Londen, maar ik voelde behoefte aan extra uitdagingen. Ik begon te trainen voor een triatlon, maar dat lag me niet. Ik kon niet goed genoeg fietsen om toptijden neer te zetten. Ik heb me dan meer toegelegd op het zwemmen. Op een bepaald moment kreeg ik het idee niet meer uit mijn hoofd om het Kanaal tussen Engeland en Frankrijk over te zwemmen.''

Afzien

Sindsdien lijkt het van kwaad naar erger te gaan. Bungeejumpen, skysurfen, alpinisme, basejumpen. Altijd in extreme omstandigheden. Maar levensmoe ben je niet? ,,Nee, absoluut niet. Mijn dromen zijn alleen wat extremer en excentrieker dan die van andere mensen. Ik probeer voortdurend mijn grenzen en mijn horizon te verleggen, maar dat heeft niets te maken met flirten met de dood. Basejumpen is wel gevaarlijk.

Je moet inderdaad je doodsangst overwinnen, maar het is nog altijd geen Russische roulette. Overleven is geen kwestie van geluk, wel van uiterste concentratie, enorm veel voorbereiding en een goede techniek. Dat geldt ook voor autoracen, parachutespringen of deltavliegen.''

,,Ik maak het mezelf inderdaad niet makkelijk. Hoe groter de uitdaging, des te groter de voldoening, waarschijnlijk. In alles wat ik doe, wil ik de top halen. Niet per se dé top, maar mijn eigen top. Als ik merk: beter dan dit kan ik niet, dan kap ik ermee. Gedaan, schluss. Voor mijn plezier wat sporten, doe ik niet. Ik heb sinds de jaren tachtig niet meer getennist, en zwemmen doe ik ook al lang niet meer.''

Hoeveel botten heb je al gebroken?

,,Véél. Maar behalve drie gebroken ruggenwervels nooit grote breuken.''

Wat vind je zelf je grootste verwezenlijking?

,,Moeilijk te zeggen. Ik heb van al mijn prestaties genoten. Ze hadden allemaal iets speciaals. Het Kanaal overzwemmen was onmenselijk intens afzien. De beklimming van de Annapurna was onmenselijk lang afzien. Misschien geloof je me niet maar schermen vond ik mentaal het zwaarst. In het begin verloor ik wedstrijd na wedstrijd. Ver-schrik-ke-lijk.''

In 2004 verscheen Code zwart , je eerste boek. Wanneer bekroop je het idee om een thriller te schrijven?

,,Ik heb het altijd enorm cool gevonden als mensen zeiden: ik heb een boek geschreven. Ik wilde dat ook kunnen zeggen. (lacht) Het was een artistieke en intellectuele uitdaging. Code zwart , dat ik samen met Ann Van Loock heb geschreven, kreeg heel goede kritieken. Het boek werd zelfs genomineerd voor de Hercule Poirot-prijs 2004.

Het schrijven is me zo goed bevallen dat ik samen met Ann onmiddellijk aan een tweede boek ben begonnen. De thriller Witte salamander is zo goed als klaar. Als alles goed gaat, ligt hij deze zomer in de boekenwinkel.'' Code zwart gaat over een jong tennistalent dat door de Israëlische geheime dienst wordt ingelijfd en bloedstollende avonturen beleeft. Op de achterflap staat dat het geïnspireerd is op je eigen leven. Je bent dus een spion geweest?

(Grijnst) ,,Ik laat het aan de lezer over om te beslissen waar de realiteit ophoudt en waar de fictie begint.''

Je bent 43. Straks wil dat lichaam niet meer meewerken aan al je extreme dromen. Wat dan? ,,Ik merk nu al dat ik oud word. In de winter doen al mijn gebroken botten en gewrichten pijn van de reuma. Maar ik maak me geen zorgen. Ik zal altijd wel andere uitdagingen vinden.

Uiteindelijk blijft het mijn grote droom om op een onbewoond eiland te rentenieren. Dat zal mijn oude lichaam nog wel aankunnen.''

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees