Op de vlucht voor de eer

Door echtscheiding brengen drie vrouwen schande over hun familie

 Door echtscheiding brengen drie vrouwen schande over hun familie

Foto: © MDG

,,Voor mijn moeder ben ik dood. Ik heb de familie-eer geschonden'', zegt Elif (24). Ook Bahar (24) en Aydin (25) weten waarover ze praat. Alledrie zijn ze jong en Turks. Alledrie hebben ze een man die hen gruwelijk mishandelt en proberen ze van hem te scheiden. Alledrie zitten ze verborgen in een geheim opvangcentrum.

De ijzige regen valt met bakken uit de hemel. Binnen warmt Bahar (24) haar handen aan een tas warme chocolademelk. ,,Ik heb het zo koud. De enige reden waarom ik naar België ben gekomen, was omdat mijn man hier woonde.'' Nu, zes jaar later, verblijft ze om een heel andere reden in ons land. In Turkije is ze niet meer veilig want ze heeft de familie-eer geschonden.

Een vluchthuis in het land waar ze geen werk of woning heeft, is plots de veiligste plek voor haar. ,,Ik ben een gescheiden vrouw. In mijn dorp in Turkije noemen ze me een hoer. Toen mijn man mij mishandelde en ik naar mijn familie vluchtte, wilde mijn moeder me niet beschermen. Ze zei: Je bent hier vertrokken in je trouwkleed, en je komt alleen terug in je lijkwade. Waar moet ik naartoe als zelfs mijn mama me niet meer helpt?''

Achtervolgd

Aydin (25) stapte op haar achttiende in een gearrangeerd huwelijk. Het meisje woonde in Turkije, maar omdat haar kersverse Turkse echtgenoot in België opgegroeid was, verhuisde het koppel naar ons land. ,,Mijn man had hier een vriend die bedrogen werd door zijn vrouw. Vanaf dat moment had hij het idee fixe dat ook ik een scheve schaats reed.'' De beschuldigingen gingen van kwaad tot erger. 's Avonds sloeg hij, overdag volgde hij Aydin als een schaduw. ,,Ik werkte in een slagerij. Mijn man achtervolgde mij en nam foto's. Hij noteerde de nummerplaten voor de winkel en viel mijn collega's lastig. Allemaal omdat hij mij op mijn vermeende overspel wilde betrappen.''

Intussen verbood hij haar met iemand te praten over wat er zich thuis afspeelde. ,,Toen onze ruzies helemaal uit de hand liepen, probeerde ik mijn familie te bellen. Mijn man trok de telefoonlijn los en knipte die ter plekke door. Toen ik mijn gsm pakte, beet hij in mijn hand. Ik kon geen kant op. Niemand wist iets af van mijn situatie.''

Uiteindelijk wist Aydin met de hulp van een vriendin naar Turkije te vluchten. ,,Ik heb in Turkije de scheiding aangevraagd. Mijn ouders steunden mij toen ik hen vertelde over mijn gewelddadige huwelijk.'' Voor de omgeving lag dat anders. ,,Ik was een gescheiden vrouw, dus slecht. Buren en kennissen roddelden over mij. Mijn familie leed eronder.'' Aydin stond nu voor de keuze: de gevaarlijke geruchtenmolen in Turkije, of alleen terug naar België. Het werd België, en het vluchthuis.

Als een stuk vee

Ook Elif (24) is op de vlucht voor roddels. Haar verhaal is er een van bedrog en rookgordijnen. ,,Mijn Turkse man woonde in België. Op een dag zag hij een video met mij daarop. Met haar trouw ik , besloot hij. De ouders van het koppel kwamen samen en arrangeerden het nodige. ,,Om kennis te maken kwam mijn man voor een paar weken naar mijn dorp in Turkije. Daarna vertrok hij weer naar België. Zeven maanden later waren we getrouwd.''

Eenmaal samen in België, bleek dat Elifs man verliefd was op een ander meisje. Nadat zijn ouders hadden beslist dat hij niet met haar mocht trouwen, zag hij opeens de video met Elif. Zij leek op zijn verboden liefde en dat was meteen de reden van zijn huwelijksaanzoek.

,,Mijn man wilde zelfs niet met mij slapen'', zegt Elif. ,,Mijn schoonmoeder controleerde elke ochtend de lakens en omdat ze geen bloed zag, besloot ze dat ik geen maagd meer was. Het was een ramp. Uiteindelijk heb ik zelf het initiatief in bed genomen. Het moest duidelijk zijn dat mijn man met een maagd getrouwd was.''

Na vijf maanden huwelijk nam Elifs man haar mee naar Turkije. Daar liet hij haar achter zonder paspoort, terwijl hij stiekem terug naar België reisde. Elif slaagde erin om haar thuisdorp te bereiken. ,,Ik had mijn ouders uit schaamte nooit iets verteld over mijn problemen, maar nu kon ik niet anders. Mijn mama en papa steunden me volledig maar de roddels in het dorp kwamen onmiddellijk op gang.'' Na tien dagen in Turkije besloot Elif terug te keren naar België. ,,Mijn man dacht hij me kon dumpen als een stuk vee. Het ergste wat ik hem kan aandoen, is Nederlands leren, werk vinden en een leven opbouwen zonder hem.''

,,Eer is belangrijk, maar veel mannen houden eer voor jaloezie . Mijn man gebruikte me tijdens mijn huwelijk als een slaaf. Ik voelde me Assepoester, maar de prins die me moest komen redden, was dood.''

Elif, Bahar en Aydin zijn fictieve voornamen. Uit angst voor hun familie willen de vrouwen niet met naam en herkenbare foto in de krant.

Corrigeer

NIEUWS