Amerikaanse Julie Gregory werd jarenlang opzettelijk ziek gemaakt

Amerikaanse Julie Gregory werd jarenlang opzettelijk ziek gemaakt

Foto: © WDK

,,Ze deed me pillen slikken die slecht voor me waren, of hogere doses dan de dokters hadden voorgeschreven. Ze liet mij en de dokters geloven dat ik een hartkwaal had - bijna kreeg ik een open hartoperatie." Het was niet uit te houden, en toen ze zestien was liep de Amerikaanse Julie Gregory van huis weg. Vandaag weten we wat er aan de hand was: haar moeder leed (en lijdt nog steeds) aan het syndroom Von Münchausen by proxy. Julie schreef er een ophefmakend boek over.

Baron Karl von Münchausen heeft echt bestaan. Hij was een avonturier uit de achttiende eeuw die meer avonturen verzon dan hij er beleefde. In 1951 beschreef een Britse arts een psychiatrische ziekte waarbij mensen zichzelf ziek maken of doen alsof ze ziek zijn, met de bedoeling aandacht te krijgen, sympathie te verwerven of macht over anderen uit te oefenen. Hij noemde die ziekte het Von Münchausensyndroom. Sommige mensen proberen hetzelfde doel te bereiken, niet door zichzelf maar door anderen ('proxy') ziek te maken. Vandaar: Von Münchausen by proxy of MBP. Jarenlang maakte de nu 63-jarige Sandy Sue Smith haar nu 35-jarige dochter Julie Gregory ziek. Voorzichtige schattingen leren dat er in de VS alleen al jaarlijks zo'n 1.200 nieuwe gevallen van MBP bij komen. Bij ons is de aandoening zo goed als onbekend. Met alle gevolgen vandien: veel daders kunnen ongestoord hun gang gaan. Julie Gregory mag van geluk spreken. Ze overleefde de jarenlange kindermishandeling. Maar er zijn veel zogenaamde 'ziekelijke' kinderen die dat niet doen.

"Moeder verzon allerlei kwalen"

Moeder Sandy praatte haar dochter haar eerste medische probleem aan toen die drie was. Dertien jaar lang kreeg Julie Gregory de ene ziekte na de andere. Ze kreeg hoofdpijn, buikpijn, rare spiertrekkingen, problemen met de spijsvertering, hartritmestoornissen, allergische reacties,. Moeder kon het goed uitleggen, en de dokters konden maar niets vinden. Als er al een eens dokter was die vond dat Julie niets mankeerde, en die twijfelde aan de verhalen van moeder (en dochter), dan trokken de twee gewoon naar een andere arts in een andere kliniek. Julie ging door een hel - haar vader leerde haar intussen ook met een pistool schieten en moeder dreigde al eens met zelfmoord. Toen Julie op haar zestiende op de onderzoekstafel lag omdat met via haar lies even to in haart hart wilde kijken, flapte ze het er uit: 'Mijn moeder heeft alles verzonnen! Ik ben niet ziek!' Maar de verpleegster geloofde haar niet en spoot dat lastige kind plat.

Waarom bent u nooit ontsnapt? Waarom heeft u nooit tegen mensen gezegd dat het niet klopte, wat er met u gebeurde? Julie Gregory: "Ten eerste vond ik van mezelf wel dat ik ziek was. Ik wàs ook ziek. Wist ik veel dat dat kwam doordat mijn moeder mij de verkeerde pillen gaf, te hoge doses ook, en dat ze mij precies die dingen te eten gaf die niet goed voor me waren. En ze verzon ook kwalen. Zoals mijn hartritmestoornissen. Vergeet niet dat ik nog een kind was, een kind dat niet de kennis maar zeker ook niet de autoriteit had om tegen zijn ouders in te gaan. Heel mijn jonge leven had ik te horen gekregen dat ik ziek was. De druk om me bij een doktersbezoek zieker voor te doen dan ik was, was bijzonder groot. Wat kon ik doen?"

Maar, waarom reageerde uw vader niet? En vooral: zagen de dokters dan niet wat er echt aan de hand was? "Mijn vader was als psychiatrische patiënt uit de Vietnamoorlog gekomen. Van die kant moest ik dus niet veel verwachten. En wat de dokters betreft. Je moet goed beseffen dat mijn verhaal twintig jaar geleden speelt, op het achterlijke platteland van de Verenigde Staten, waar dokters toen en misschien nu ook nog niet van Von Münchausen by proxy hadden gehoord. Was er een dokter die twijfelde aan ons verhaal, dan ging mijn moeder naar een andere die mijn voorgeschiedenis niet kende. En zo begonnen we opnieuw van scratch, met een geheel nieuw medisch dossier. Mijn moeder speelde dat tegenover die artsen altijd heel overtuigend." "Ook mijn leerkrachten reageerden niet. Ze zagen wel dat er iets was, maar wàt?" "Proberen uit die situatie te ontsnappen - als ik daar toen al toe in staat zou zijn geweest - zou weinig hebben uitgehaald. Nu en dan drong het tot me door in welke vreselijke situatie ik precies zat, maar ik kon nergens naartoe. Bovendien: we leefden en leven nog altijd in een tijd dat men in de eerste plaats naar de ouders, de volwassenen luistert. Pas daarna mogen de kinderen ook iets zeggen - als ze dat dan al durven."

"MBP-daders zijn heel leep" {lt}/.tus{gt} {lt}252{gt}{lt}blk{gt}{lt}vet{gt}Op een keer was u zo ver. U zei het tegen een verpleegster.{lt}/vet{gt} "Die vond me een hysterische patiënt, en gaf me kalmeermiddelen. Waarna ze rustig kon verder doen met die catherisatie." {lt}252{gt}{lt}blk{gt}{lt}vet{gt}Later heeft u uw verhaal aan een sociaal assistente gedaan.{lt}/vet{gt} "Die heeft er kunnen voor zorgen dat de pleegkinderen die mijn ouders toen hadden, werden weggehaald. Dat was niet alleen belangrijk voor die kinderen, maar ook voor mijn ouders, want daardoor verloren ze een groot deel van hun inkomen. Ze hebben dat toen proberen op te lossen door ons huis in brand te steken - voor het verzekeringsgeld. Maar voor mijn eigen situatie heeft het allemaal weinig uitgehaald. Hoe toon je immers als zestienjarige aan dat jouw moeder je opzettelijk ziek maakt? Waar waren de schrammen, de blauwe vlekken? Hoe bewijs je zo'n vorm van kindermishandeling? Dat is uiteindelijk voor de rechtbank gekomen, waar uiteindelijk ìk terechtstond als een leugenachtig en ongehoorzaam kind." {lt}252{gt}{lt}blk{gt}{lt}vet{gt}Waarom deed uw moeder dat allemaal?{lt}/vet{gt} "Von Münchausen by proxy is een psychiatrische aandoening, een persoonlijkheidsstoornis, waarbij het kind wordt gebruikt om bepaalde doelen te bereiken. In het geval van mijn moeder zou je kunnen zeggen dat ze het deed om bevestigd te worden als een goede moeder. Zo van: kijk eens wat ik allemaal voorhaar doe; ik ren met haar van de ene dokter naar de andere. Mijn moeder manipuleerde die dokters, ze deed hen zeggen dat ze er goed aan had gedaan om met mij naar hen toe te komen. Zo werd zij een 'goede' moeder." {lt}252{gt}{lt}blk{gt}{lt}vet{gt}Hoe ontdekte u dat het probleem van uw moeder (en uw probleem) een naam had: Von Münchausen by proxy?{lt}/vet{gt} "Ik studeerde psychologie in Londen toen een docent het op een dag had over een bijzonder vorm van kindermishandeling.MBP. Ik dacht dat ik door de grond zakte. Eindelijk wist ik wat er met mij aan de hand was geweest. Wat dokters en andere hulpverleners in de VS niet hadden kunnen duiden, werd daar in Engeland in een zomercursus aan psychologiestudenten uit de doeken gedaan." {lt}252{gt}{lt}blk{gt}{lt}vet{gt}Is uw moeder een misdadigster of een patiënte? Hoort ze thuis in een gevangenis of in een instelling?{lt}/vet{gt} "Mensen met MBP zijn echt ziek. Ze zijn heel leep in het bereiken van hun doelen. Ze kunnen bijvoorbeeld heel natuurlijk huilen op het gepaste moment. Ik heb video's gezien waarop je MBP-daders hun kind ziet mishandelen, waarna ze straal ontkennen dat zij dat waren." "Dus ja, mensen met MBP moeten opgevangen worden. Maar waar? Als hulpverleners zich al van het probleem bewust zijn, is er voorlopig weinig of geen professionele opvang voorhanden. Dus is het jammer genoeg wachten tot een MBP-patiënt op een misdrijf wordt betrapt. En dat is heel moeilijk. Jaarlijks sterven er kinderen door MBP, en is het zo goed als onmogelijk om dat aan te tonen." "Mijn moeder leeft nu in Montana, met haar nieuwe man. En daar zijn weer kinderen in huis. Voor hen heb ik dat boek geschreven, zeg maar: om hun leven te redden. Want mijn moeder is er weer aan begonnen. Er is maar één plaats waar mijn moeder vandaag thuis hoort: achter tralies. Ze is veel te gevaarlijk." {lt}inf{gt}{lt}252{gt}{lt}blk{gt}Julie Gregory, Verziekt - Een schokkend portret van een Münchausen by proxy jeugd, The House of Books, 256 blz., 16,90 euro{lt}/inf{gt}{lt}252{gt} {lt}/TEK{gt}

Corrigeer

NIET TE MISSEN

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees