Chris Wens amper 34 en al tweede moordproces

Moordenaar van vader op zoon

Moordenaar van vader op zoon

De assisenjury gaf Chris Wens zes jaar geleden een tweede kans, maar hij verkwanselde die. Maandag staat hij terecht voor een brutale moord. Foto: © BELGA

Hij is nog maar 34, maar maandag staat hij al voor de tweede keer voor het assisenhof. Antwerpenaar Chris Wens heeft duidelijk niets geleerd van zijn eerste verblijf op het beklaagdenbankje in 1999. Hij kreeg toen vijf jaar voorwaardelijk omdat hij zijn vader Michel hielp bij de moord op zijn grootvader. Nu moet hij komen uitleggen waarom hij op 4 april 2003 de ex-vriend van zijn vrouw vermoord heeft.

Chris Wens, het assisenhof heeft u veroordeeld tot vijf jaar voorwaardelijk. De jury vond dat je nog een tweede kans verdiende. Grijp ze met beide handen. Werk aan uw toekomst en leer respect opbrengen voor andermans leven.'' Zo ongeveer klonk de vaderlijke raad die de Antwerpse assisenvoorzitter Edwin Van Fraechem in 1999 aan de toen 28-jarige Chris Wens gaf.

Die goeie raad heeft hij compleet in de wind geslagen: maandag verschijnt hij voor de tweede keer in zijn nog jonge leven voor een assisenhof. Aan zijn handen kleeft dit keer bloed, het bloed van Frank Decremer, zijn huisbaas en de vroegere vriend van zijn echtgenote Liliane Vermeulen. Wens hamerde hem op 28 mei 2003 dood omdat hij zijn huurschulden niet kon betalen.

,,Dood als een pier''

Zes jaar geleden woog de beschuldiging veel lichter. Chris Wens was toen chauffeur voor zijn vader Michel Wens toen die op weg naar zijn schoonvader Jean Meert om zijn erfenis veilig te stellen . Terwijl zoon Chris buiten op wacht stond, versmoorde vader Michel de slapende bejaarde met een kussen.

Chris Wens streek voor zijn medewerking wat zakgeld op en maakt zich vrolijk over de goeie afloop. ,,Ik heb hem niet zelf vermoord. Laat ons zeggen dat ik vake geholpen heb om zijn laatste adem uit te blazen. Hij is zo dood als een pier'', zei hij tegen zijn vriendin.

Michel Wens kreeg toen de zwaarste straf - levenslang - en zoon Chris kwam er vanaf met vijf jaar voorwaardelijk. De jury hield er rekening mee dat hij onder zware druk van zijn vader stond. Chris Wens probeerde daarna een nieuw leven op te bouwen met Liliane Vermeulen, maar omdat hij liever lui dan moe was, sukkelde hij in een steeds diepere financiële put.

De man die het gezin nog enigszins overeind hield, was Frank Decremer, de ex van Liliane Vermeulen. Hij stelde het koppel een woning ter beschikking en stopte hen regelmatig wat huisraad toe, maar de spilzieke Wens bleef de schulden opstapelen tot een kleine 50.000 euro. Toen hij ook de huur niet langer kon betalen, maakte Wens zijn weldoener met een hamer en een mes van kant.

Valse beschuldiging

Een paar dagen later al stond de politie aan zijn deur. Wens legde bekentenissen af, maar schakelde meteen over op de enige verdedigingstechniek die hij kent: liegen en bedriegen. ,,Decremer is een pedofiel. Ik heb hem vermoord omdat hij zijn eigen dochtertje bepotelde'', zei Wens en om dat te staven kwam hij met valse bandopnames en anonieme brieven op de proppen. Smerige leugens, zo bleek, want Decremer stak nooit een vinger uit naar zijn dochter.

Een dikke twee jaar zit hij ondertussen in de cel en het zijn eenzame tijden geweest. ,,Niemand wil hem nog bezoeken'', zeggen zijn advocaten. Zijn eerste vriendin Tineke, bij wie hij twee kinderen heeft, verbrak elk contact en zijn tweede vrouw Liliane Vermeulen, met wie hij een tweeling heeft, haat hem al even hartsgrondig. Ze heeft zich zelfs burgerlijke partij gesteld op het komende assisenproces.

Zelfs zijn twee jaar oudere zus, die vroeger voor hem door het vuur ging, heeft Chris Wens intussen de rug toegekeerd. De vrouw heeft het niet gemakkelijk, want na haar vader moet nu ook haar enige broer met het brandmerk van een moordenaar door het leven. Zes jaar geleden werd Chris Wens door de gerechtspsychiaters een meeloper genoemd. Een jongeman zonder ruggengraat die zijn vader niets durfde weigeren. Vandaag noemt de psychiater hem een psychopaat in de hoogste graad. ,,Hij wordt gedreven door de drang naar onmiddellijke bevrediging van zijn behoeften en houdt geen rekening met anderen. Het risico op herhaling blijft permanent aanwezig, want hij heeft niets geleerd uit zijn vroegere fouten'', luidt het.

Had de jury in 1999 Chris Wens dan niet beter vijf jaar effectieve celstraf gegeven? ,,Achteraf is het altijd gemakkelijk praten'', zegt de toenmalige assisenvoorzitter Edwin Van Fraechem. ,,Chris Wens kreeg een lichte straf omdat hij in de greep zat van zijn vader en slechts een tweederangs rol speelde. Je kan een mens toch niet straffen voor een moord die hij nog niet begaan heeft?''

Raadsheer Van Fraechem heeft het in zijn lange carrière nooit meegemaakt dat een beklaagde voor de tweede keer voor het assisenhof verschijnt. ,,Ik weet wat de mensen nu zeggen: het zou nooit zover gekomen zijn als ze hem zes jaar geleden zwaar gestraft hadden . Maar zo werkt dat niet. Wie een moord begaat, doet dat in een opwelling. Dan denk je niet aan vroeger of wat je te wachten staat. Je volgt gewoon je instinct.''

,,Als je een misdadiger op het rechte pad wil brengen, moet je aan dat impulsieve karakter werken, maar daar hebben we het personeel niet voor. Tja, en dan zegt de man in de straat natuurlijk dat het systeem niet werkt.''

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees