Jan Fabre gaat strijdend ten onder

Jan Fabre gaat strijdend ten onder
Eindelijk kunnen Vlaamse ogen nu zien, waar Frankrijk een zomer lang over discussieerde. Histoire des larmes was de voorstelling waarmee Jan Fabre in juli het prestigieuze theaterfestival van Avignon opende. Wie in Antwerpen gaat kijken, zal begrijpen dat er kritiek kwam. Maar zoveel?

Ze zijn er in Frankrijk nog steeds niet klaar mee, met wat Fabre afgelopen zomer als co-directeur van Avignon uitspookte. Zopas verschenen er zowaar nog twee boeken over heel de zaak. ,,Avignon in diepste crisis ooit'', zo heette het toen.

Het gerommel begon al bij de altijd zo belangrijke openingsvoorstelling van het festival: Histoire des larmes , van Fabre zelf. Nu in Antwerpen blijkt dat kritiek gerechtvaardigd is. Maar louter en alleen omdat Histoire een onevenwichtige voorstelling is. Een hetze is het niet waard. Dat er naakt in zit, daar kijkt een Fabre-toeschouwer toch al niet meer van op?

Eens te meer toont de man zich vooral getalenteerd in het maken van theatrale beelden. Er is duidelijk harder gewerkt aan deze voorstelling, dan aan de beschamend slechte voorstudie The crying body , die vorig jaar in Antwerpen te zien was en die later gemakzuchtig door het Vlaams Belang als stok gebruikt werd om de theatersector mee te slaan.

Waar het schoentje vooral wringt, is de tekst die de voorstelling samen moet houden. Over het vocht in ons lichaam. Over zweet, urine en tranen. Over de ridder van de wanhoop. Laverend tussen pamflet en poëzie. En uiteindelijk ten onder gaand in een voor Fabre ongewoon menselijke, maar de bal misslaande poging om duidelijk te maken dat de wereld gered moet worden. (HMP)

,,Histoire des larmes'', nog op 10, 13, 14 en 15-12, deSingel, Antwerpen. Info: www.desingel.be of 03-248.28.28.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees