Celebs

Isolde Lasoen: supervrouw naast Daan

'Ik ben niemands bezit'

'Ik ben niemands bezit'

Foto: koen bauters

Wie onlangs een concert van Daan bijwoonde, kon er niet naast kijken: Isolde Lasoen (31) is een orkest op zichzelf. Ze drumt, speelt flugelhorn, vibrafoon, bassynthesizer, buisklokken én ze zingt. Daarbuiten is ze ook nog eens docente en moeder. Wat een vrouw. Sarah Vankersschaever

Er voltrekt zich een drama op het moment dat we de woonkamer van Isolde Lasoen in Gent binnentreden. Rode ogen, veel tranen en zelfs iets wat op een snottebel lijkt. 'Allee, Elko, niet huilen. Papa zal nog een extra toertje met de wagen doen, goed? Dan kun je naar de andere auto's kijken.'

Ten huize Lasoen moet de tweejarige Elko naar de crèche, en die lijkt niet bepaald gelukkig met de beslissing. In zijn ogen zie je hem het samenlevingscontract overlopen: had hij geen clausule laten opnemen waarin crèches verboden werden? En waarin stond dat hij altijd thuis zou mogen blijven, dicht bij mama en papa?

'Ik had ergens in mijn hoofd al jaren de gedachte zitten dat ik rond mijn 28ste mama wilde zijn', zegt Isolde wanneer Elko met vader Piet richting crèche vertrekt. 'En zo is het ook gelopen. De timing was perfect: ik had een vrij rustig jaar en heb maar drie optredens vlak na de geboorte moeten afzeggen.' En ervoor? 'Ik ben pas twee weken voor de bevalling gestopt met optreden. (glimlacht) En alleen omdat ik moest van Piet.'

Je bent niet voor niets het boegbeeld van de multitaskende vrouw.

'Sinds de theatertournee Simple met Daan krijg ik die opmerking wel eens. Het is inderdaad veel: soms speel ik op het podium zo'n drie instrumenten tegelijk. Ik heb dan het gevoel dat ik een voet of een hand te kort kom om nog een extra noot te kunnen spelen. Ik denk dat Daan er gebruik van gemaakt heeft: Ah, jij kunt dat allemaal spelen? Doe het dan maar allemaal ook. Mijn broer, ook een muzikant, stuurt me na zo'n concert wel eens een berichtje: Hoe doe jij dat?! Ik sms hem dan droog terug: Tja, dat is eigen aan het vrouw zijn, zeker?' (lacht)

Overdag moeder en 's nachts muzikante: zoiets hou je toch zelfs als vrouw niet vol?

'Ik voel dat je je grenzen goed moet bewaken. Ik heb bijvoorbeeld zeer zware migraineaanvallen. Wie dat niet kent, kan het zich moeilijk voorstellen, maar zoiets beheerst je leven. Op sommige momenten denk ik: Dit kan ik niet meer aan. Maar je sleurt je daar dan toch door. Het gebeurt dat ik midden in zo'n aanval moet optreden en dat ik tijdens dat concert een soort kwaadheid wegspeel: verdomme, ik ga me niet laten kennen. Daardoor speel ik vinniger. Nu ja, daar stoppen de voordelen jammer genoeg. Want tijdens de drie dagen dat je plat ligt, stopt je leven.'

Kwatongen zeggen dat jij en Daan elkaar héél goed kennen naast het podium.

'Mensen insinueren veel. Als je samen muziek maakt, willen mensen daar graag een romantisch beeld rond ophangen. Daan en ik spelen daarmee door net als Serge Gainsbourg en Jane Birkin rug tegen rug het liedje Swedish designer drugs te zingen. Maar desondanks: neen, de kwatongen hebben geen gelijk.'

Wat als Daan zou wegvallen?

'Ik heb mij dat ook al afgevraagd. Mijn andere projecten - een zestal in totaal - liggen nu min of meer stil, omdat er zoveel tijd kruipt in de Simple-tournee met Daan. Mocht die stilvallen, dan zal ik daar toch niet mee inzitten. Ik zeg al jaren dat ik een soloproject wil doen en meer tijd wil nemen voor mezelf. Dus ik zou eens goed uitslapen en roepen dat het tijd is voor Isolde (lacht). Daan zal dat trouwens ook begrijpen: hij weet maar al te goed dat je niet bezitterig mag zijn over je muzikanten. En als hij mij ooit voor de keuze zou stellen: iersie (steekt lachend de vuist omhoog)! Ik ben niemands bezit.'

Je vader overleed zeven jaar geleden. Heeft jou dat als mens en als artieste veranderd?

'Je moet weten dat ik me al een tijdje van thuis had losgescheurd toen het gebeurde. Het was veeleer een intense gebeurtenis voor mijn jongere broer, die nog thuis woonde, en voor mijn moeder. Ik was erg bezorgd om hen. (aarzelt) Mijn vader was een getormenteerde ziel. Ik weet dat het erg is om zoiets te zeggen, maar zijn dood bracht rust in het gezin. Mijn moeder is pas aan haar leven begonnen toen mijn vader overleed.'

'Mijn vader was een goede man en ook een goede muzikant, maar ik heb nooit een sterke band met hem gehad. Als je jong bent, is het gemakkelijk om radicaal te zijn: Ik kan niet met hem overweg en hij vraagt mij ook niets. Wel, dan doe ik ook geen moeite. Nu zou ik hem natuurlijk graag willen vertellen wat ik bij Daan doe en dat ik een zoontje heb. Maar goed, het is niet zo dat ik daar ongelooflijk veel spijt van heb. Het is nu eenmaal zo gegaan.'

Herken je je vader in jezelf?

'Ik zie net als hem het glas eerder halfleeg dan halfvol. Maar dat maakt me niet bang. Ik ben geen mens van extremen en zal geen risico's nemen als ik er de gevolgen niet goed van kan inschatten. Ik wil een voorzichtig maar interessant leven.'

Ben je niet bang kansen te missen door voorzichtig te zijn?

'Neen, ik wik en weeg mijn keuzes goed. Ik heb bijvoorbeeld aanvragen gekregen om mee te doen aan tv-programma's zoals De klas van Frieda, Mag ik u kussen? en zelfs Hole in the wall, maar ik wil me niet profileren als een mediafiguur. Ik wil niet dat men dingen over mij schrijft in de boekskes of dat men zegt dat ik mediageil ben. Hoge bomen vangen veel wind: die spreuk houdt me tegen. Nu en dan eens een interview volstaat. Alles voor de muziek!'

Corrigeer

Het beste van Enkel voor abonnees