Een Dafalgan in een whisky-cola

Een Dafalgan in een whisky-cola

Willy Van De Putte: 'Mijn leven zal vanaf nu, zonder Bob Benny, nooit meer hetzelfde zijn.'Jean Buyle

GENT - Op de grens van Gent en Sint-Amandsberg kan niemand het huis van Willy Van De Putte op de Antwerpsesteenweg zomaar voorbijlopen. Want hier woont ontegensprekelijk de allergrootste fan van de zopas overleden zanger Bob Benny.

Met passie verzamelde Willy Van De Putte (67) gedurende vele jaren alles en nog wat over zijn idool. Foto's, knipsels, vinyl singles en lp's, cd's, dvd's en allerlei prullaria maken deel uit van het uitgebreid 'archief'. Folklore op z'n best. Sinds het overlijden van Bob Benny eerder deze week is de man in diepe rouw. Ten huize Van De Putte hangt de zwarte vlag nog net niet uit.

Door de ramen kijken van het oude, statige herenhuis kan al lang niet meer. Want alles is totaal dichtgeplakt met foto's, artikels en andere rariteiten met als onderwerp Bob Benny. Tegen de muren hangen restanten van affiches uit vroeger tijden. Hoe komt het toch dat iemand zo in de ban kan geraken van een Antwerpse charmezanger uit de tijd-van-toen.

Van De Putte: 'Ik weet ook niet wat het is, maar al mijn ganse leven lang voel ik de kriebels als ik denk aan het talent van deze grootste zanger aller tijden. Geen enkele Vlaamse zanger kon zo zuiver zingen, wat een dictie en uitspraak had die man, wat een uitstraling. Zo worden er vandaag geen meer gemaakt. De ganse wereld lag aan zijn voeten.'

Een rijke carrière en toch sterven in armoede is moeilijk te begrijpen. Hierover zei Bob Benny destijds zelf dat een boekhouder met al het verdiende geld was gaan lopen. Het klassieke verhaal. Waar of niet waar? Van De Putte: 'Bob was homo en wou zijn geaardheid angstvallig geheim houden voor de buitenwereld. Enkele foute vrienden hebben vermoedelijk handenvol geld gekost. Chantage is misschien niet het juiste woord, maar komt waarschijnlijk toch wel dicht in de buurt.'

Benny was een charmeur, maar stierf in alle eenzaamheid. 'Ik was z'n enige en beste vriend. Neen, niets meer. In goede en slechte tijden ging ik elke week, jarenlang, trouw op bezoek. Want niemand anders had nog enige interesse in hem. De artiesten die nu in de gazet en al de boekskes verklaren goede vrienden tot het bittere einde te zijn geweest, liegen! Niemand kwam nog op bezoek, nooit liet iemand nog iets van zich horen, uitgezonderd Will Ferdy. Maar ze zullen wel allemaal op de begrafenis aanwezig zijn, absoluut niet uit eerbetoon maar enkel en alleen uit eigenbelang, in de hoop zelf nog eens in de belangstelling te komen. Dansen op het graf van een ander dus.'

De Vlaamse schlagerzanger van weleer heeft wel altijd volop van het leven geprofiteerd. 'Zielig dan toch hoe hij op het einde nog ergens op scène aan het zingen was in een rolwagentje. Of hoe de internationale ster van toen, die in Berlijn avonden heeft opgetreden voor meer dan 5.000 toeschouwers, in de home al blij was met een Davalgan in een whisky met cola'.

Aanvankelijk ging Willy gewoon kijken en luisteren naar de optredens, misschien wel honderden malen. Maar door een babbel na de shows groeide er algauw een intense vriendschap die alleen maar met de tijd (h)echter werd. 'Ik heb in de loop der jaren zoveel materiaal verzameld dat niemand dat ooit nog bij elkaar kan brengen.'

En dat is niet eens overdreven. Het woonhuis heeft nu al de allure van een museum. Alle kamers barsten uit de voegen van souvenirs en rariteiten. Kasten vol, in de hal, overal aan de muur, op de trap, in de badkamer, het salon, de eetkamer, tot in bed toe. Overal grote en kleine dozen, kaften en farden in alle maten en gewichten, mapjes in elk hoekje en kantje, twee verdiepingen volgestouwd met herinneringen en memorabilia. Het volledige repertoire en nog veel meer, alles zonder inventaris. 'Hier geen computer of laptop. 't Zit allemaal in mijn hoofd.'

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio