Vader en zoon volbrengen samen emotionele beklimming

Eeklonaar met ruilhart fietst Mont-Ventoux op

Eeklonaar met ruilhart fietst Mont-Ventoux op

Gert De Vlamynck haalde na een harttransplantatie de top van de Mont Ventoux.emv Foto: © Marc Van Hulle

EEKLO - Eeklonaar Geert De Vlamynck heeft vorig weekend schreeuwend van blijdschap samen met zijn vader Raf al fietsend de top van de Mont Ventoux in Frankrijk gehaald. Een bijzondere prestatie, want Geert leeft al twee jaar met een ruilhart.

Vorig weekend beklommen ongeveer 1.700 Vlamingen de Mont Ventoux tijdens de beweegcampagne van Sporta Ventousiast-Ventourist. Daartussen zaten ook Eeklonaar Geert De Vlamynck en zijn vader Raf, die deel uitmaakten van de Transplantouxgroep van UZ Leuven. In die groep zaten 24 deelnemers met een ruilorgaan, waaronder Geert, die al twee jaar een ruilhart heeft.

'Die klim naar de Mont Ventoux vergde maandenlange voorbereiding onder strikte medische begeleiding', vertelt gewezen PTI-leraar Raf De Vlamynck, zelf een fervent fietser. 'Maar nu werd voor Geert en zijn lotgenoten een droom werkelijkheid. Ook voor mij was dit een supermoment, want ik droomde er al maanden van om samen met Geert op de top te staan. Geert slaagde in deze opdracht zonder grote problemen. Stel je voor: vader en zoon samen op de top van de Mont Ventoux. Het moment dat ik met Geert over de blauwe mat (tijdsregistratie) op de top reed, blijft altijd in mijn hart bewaard als het mooiste moment van mijn leven. Na heel veel zwarte perioden komt er dan eindelijk nog iets moois, dankzij de moed en inzet van Geert en alle andere getransplanteerden.'

Vrouw en zonen

Ook Geert zelf trots op zijn fietsprestatie: 'Ik ben blij dat we als getransplanteerden aan de buitenwereld hebben laten zien dat we de 'tweede levenskans' met veel overgave beleven. In Gent zeggen we 'nie pleuje', en dat hebben we op de flanken van de Mont Ventoux ook niet gedaan. Ik wil hiermee tonen dat orgaandonatie bijzonder belangrijk is. Dat mensen zoals wij hiermee weer in het leven staan, en quasi normaal kunnen functioneren. Zonder mijn donor, die me een sterk warm hart naliet, had ik dit niet gekund. Het heeft lang geduurd voor ik aanvaardde dat een harttransplantatie, leven met het hart van een ander, de enige weg was. Vandaag ben ik zeer gelukkig de stap te hebben gezet zodat ik er nog ben voor mijn vrouw Veerle en mijn twee flinke zonen Briek en Staf. En ik ben blij dat ik, als niet UZ Leuven-patiënt, Transplantoux toch heb kunnen meemaken, samen met mijn pa.'

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio