De dag dat Sabine en Laetitia levend uit de kooi kwamen

Het mirakel van Marcinelle

De televisiebeelden zitten voor eeuwig in het geheugen van tien miljoen Belgen gegrift. Laetitia Delhez (14) en Sabine Dardenne (12) klampen zich vast aan mekaar en aan de rijkswachters die hen hebben bevrijd en vluchten uit het huis van Marc Dutroux in Marcinelle. Sabine heeft er tachtig dagen opgesloten gezeten in een donder, vochtig hol, Laetitia zes. België stond aan de grond genageld.

VOOR de speurders van Neufchâteau was de bevrijding van 15 augustus 1996 de bekroning van zes dagen onafgebroken zoeken naar de verdwenen Laetitia Delhez. Een paar minuten voor de bevrijding had Dutroux gezegd: ,,Ik zal u twee meisjes geven.''

De speurders hadden nooit gedacht dat hun zoektocht naar Laetitia tot de tragische opheldering van vijf andere mysterieuze verdwijningen zou leiden: die van Sabine, An, Eefje, Julie en Melissa. Vijf verdwijningen waarnaar het onderzoek in een impasse zat. En zoals in elk geslaagd gerechtelijk onderzoek zou het Neufchâteau nooit gelukt zijn zonder een beetje geluk op het juiste moment.

,,Ik ben bereid u nu onmiddellijk de waarheid te vertellen. Ik heb inderdaad de kleine Laetitia ontvoerd, vorige vrijdag. Ik was in het gezelschap van Michel Lelièvre toen de feiten gebeurden. Later zal ik u daar meer over vertellen. Het meisje leeft nog. Ik ben bereid u te tonen waar ze is. Ze is in het gezelschap van de kleine Sabine, die ik ook ontvoerd heb. Ik ga ermee akkoord om u te vergezellen en te tonen waar ze zijn. Neem de sleutels mee van het huis in Marcinelle.'' Zo staat het letterlijk in pv 100203/96 uit het dossier-Dutroux. Het is op dat moment donderdagavond 15 augustus 1996, 18 uur.

Marc Dutroux (39) bekent de twee ontvoeringen aan de rijkswachters Michel Demoulin en Jean Laboul. Dutroux kan op dat moment, geconfronteerd met de feiten, nauwelijks nog ontkennen dat hij Laetitia heeft ontvoerd. Dat ze nog leeft, is voor de speurders een verrassing. Dat Dutroux bekent dat hij op 28 mei 1996 Sabine Dardenne ontvoerde en dat ook zij nog leeft, is meer dan een verrassing. Het is een mirakel.

/// Om 18.25 uur staan Demoulin, Laboul en majoor Alain Guissard samen met Dutroux voor de deur van het huis aan de route de Philippeville 128 in Marcinelle. Binnen toont Marc Dutroux hun meteen de verborgen ruimte in de kelder waar de meisjes opgesloten zitten. De scène die zich toen afspeelde, beschrijven de rijkswachters in pv 100207/96.

,,Het is 18.30 uur. De kooi is open. Binnen zitten twee meisjes. Ze zitten op bed en verbergen zich onder een deken, in een hoekje. Dutroux zegt van bij de ingang van de kooi: 'Jullie mogen komen.' De meisjes antwoorden: 'Nee, er zijn nog andere mensen bij u.' Dutroux antwoordt: 'Wees maar niet bang. Het zijn rijkswachters.' (...)

Sabine blijft de hele tijd herhalen: 'Het is waar. Ik ga mama terugzien.' De meisjes twijfelen lang eer ze naar buiten durven te komen. Sabine vraagt of ze een zak kleren mee naar buiten mag nemen. Als ze ons de zak geeft, zegt ze tegen ons: 'Dank u. Dank u.' Daarna draait ze zich om naar Dutroux en ook tegen hem zegt ze: 'Dank u, meneer.' Vlak voor ze uit de kooi stapt, vraagt Sabine nog aan Dutroux of ze haar kleurpotloden mag meenemen. 'Ja', antwoordt Dutroux. Laetitia vraagt of ze ze haar flesje parfum mag meenemen. Dutroux zegt opnieuw: 'Ja.'

Dan pas komen de twee meisjes naar buiten. Allebei geven ze Dutroux bij het naar buiten gaan een kus op de wang. Dan omarmen ze de speurders ter plaatse en worden ze meteen naar de rijkswachtbrigade van Charleroi gebracht.

Dutroux vraagt ons of hij nog even binnen in de kooi mag. We gaan met hem mee en hij overhandigt ons een plastic zak met aandelen. Dutroux vraagt ons ervoor te zorgen dat die niet verdwijnen.''

/// Zes dagen eerder, op vrijdag 9 augustus 1996 rond kwart voor negen 's avonds, had Laetitia Delhez (14) te voet het zwembad van Bertrix verlaten. Ze was daar om 19.30 uur samen met haar oudere zus Sophie aangekomen. Tegen haar vrienden zegt ze dat ze naar huis gaat.

Om 22 uur is Laetitia nog altijd niet thuis. Haar moeder, Patricia Martin, wordt ongerust. Samen met Sophie trekt ze op zoek naar haar dochter, bij vrienden en kennissen. Tevergeefs. Op 15 augustus, even na middernacht, belt de familie de rijkswacht om de zorgwekkende verdwijning van Laetitia te signaleren.

/// Dat weekend is kapitein Claude Baulard de bevelvoerende officier bij het rijkswachtdistrict van Neufchâteau. Hij komt onmiddellijk naar de brigade van Bertrix om van daaruit de speurtocht te coördineren. De rijkswachters die van dienst zijn, gaan 's nachts al op zoek in de kennissenkring van Laetitia. Hun conclusie is duidelijk: het gaat wel degelijk om een zorgwekkende verdwijning. De ouders van Laetitia zijn pas gescheiden, maar niets wijst erop dat Laetitia daarom weggelopen is.

/// Op zaterdag 10 augustus, om 9 uur 's ochtends, waarschuwt Claude Baulard het parket van Neufchâteau. Een kwartier later komt procureur Michel Bourlet van Neufchâteau aan bij de brigade van Bertrix, om van daaruit zelf het zoekwerk te coördineren. Alle beschikbare rijkswachters uit het hele arrondissement worden ter plaatse geroepen. Via de vzw Marc en Corinne wordt een foto met persoonsbeschrijving van Laetitia over heel het land verspreid. Tegen de middag zijn ook twee leden van de cel Verdwijningen, die deel uitmaakt van het Centraal Bureau der Opsporingen (CBO) van de rijkswacht, ter plaatse.

/// Honderden vrijwilligers, bijgestaan door brandweerlui, Rode Kruis en Civiele Bescherming, doorzoeken de streek. Zonder resultaat. Laat op dezelfde zaterdagmiddag besluit procureur Michel Bourlet een onderzoeksrechter aan te stellen. Jacques Langlois, die op maandag met vakantie vertrekt, is het hele weekend van wacht. Onder zijn leiding worden de eerste sporen onderzocht, onder meer naar een vriend van de familie. Alle sporen lopen dood.

/// Adjudant-chef Jean-Pierre Peters van de brigade Bouillon analyseert intussen de tientallen tips die het buurtonderzoek in de omgeving van het zwembad heeft opgeleverd: verdachte voertuigen, personen die zich verdacht gedragen, tips over vriendjes die Laetitia zou hebben gehad, enzovoort. Op 12 augustus, 's middags, is zijn analyse klaar. Op dat moment heeft onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte zijn collega Jacques Langlois opgevolgd aan het hoofd van het onderzoek.

/// Onder die tientallen tips blijken uiteindelijk twee tips van goudwaarde te zitten. Het is Albert Priem, lid van de cel Verdwijningen, die ze met mekaar in verband brengt. De 71-jarige zuster Etienne, meisjesnaam Madeleine Aubry, zegt dat ze op 9 augustus tussen 19.45 uur en 20.45 uur verschillende keren een witte bestelwagen in de buurt van het zwembad heeft gezien. Zuster Etienne werkt in het bejaardentehuis Home Saint Charles, vlak bij het zwembad. Volgens de kloosterzuster zaten er stickers op de achterruit van de bestelwagen en maakte de kapotte uitlaat veel lawaai.

Benoît Tinant (22), een student die vlak bij het zwembad woont, is nog veel preciezer. Hij zegt dat hij op 9 augustus om twintig over twaalf 's middags een witte bestelwagen heeft gezien, met een man aan het stuur die hij verdacht vond. Hij was bang dat de man zijn fiets wou stelen. Tinant, een autofreak, identificeert de bestelwagen met stickers op de achterruit als een witte Renault Trafic. Hij herinnert zich zelfs een deel van de nummerplaat, die hij onthouden heeft aan de hand van de naam van zijn zus Fréderique. ,,Het was FRR en daarna 69 en 2 of 7'', zegt Tinant in pv nr. 100579/96. ,,De bestelwagen stond met zijn vier wielen op het trottoir geparkeerd. Ik vond het vreemd dat een wagen die zo oud was, zo'n recente nummerplaat kon dragen.''

/// Albert Priem geeft de letters FRR en het merk Renault die maandagmiddag 12 augustus om 13.58 uur door aan zijn collega Guido Van Rillaer. Van Rillaer zet zich bij het CBO van de rijkswacht in Brussel onmiddellijk achter zijn computer. Om 14.47 uur rollen daar de gegevens van 77 Renaults uit de computer. Alle 77 dragen ze een nummerplaat die begint met de letters FRR.

Een ervan is een witte Renault Trafic met nummerplaat FRR672 : hij behoort toe aan een zekere Marc Paul Alain Dutroux (39) uit Charleroi. Bingo, weten de speurders meteen: Dutroux heeft al een strafblad voor de ontvoering en verkrachting van minderjarigen. En wat meer is, voor de rijkswacht is hij al een tijdlang een potentiële verdachte in de verdwijning van Julie Lejeune en Melissa Russo. Het CBO heeft zelfs een dossier over Dutroux, het zogenaamde dossier-Othello. Ze hebben hem in augustus 1995 een tijdlang geschaduwd omdat ze hem verdachten van de ontvoering van kinderen. Toen hadden ze niets gevonden. Van Rillaer maakt het dossier onmiddellijk over aan Neufchâteau

/// Maandag, 12 augustus, 20 uur. Alle bevoegde magistraten en speurders komen in crisisvergadering bij mekaar in Bertrix. Onder hen ook eerste wachtmeester René Michaux uit Charleroi. Hij heeft altijd vermoed dat Marc Dutroux kinderen ontvoerde. Op basis van zijn informatie werd operatie-Othello opgestart. Michaux deed in 1995 zelfs een huiszoeking bij Dutroux, onder valse voorwendsels. Maar hij kon zijn vermoedens nooit hardmaken.

René Michaux, geholpen door een officier uit Charleroi, schetst de aanwezigen het profiel van Dutroux. De grootschalige operatie-Obelix wordt op poten gezet. Elf observatieploegen van de rijkswacht worden midden in de nacht naar adressen gestuurd waarvan de speurders vermoeden dat Dutroux er zou kunnen verblijven. Dutroux zelf heeft drie huizen: in Marcinelle, Sars-la-Buissière en Marchienne-au-Pont. Dan al wordt besloten dat naast Dutroux ook Michel Lelièvre, Michelle Martin en Mikhael Diakostavrianos opgepakt zullen worden.

Vroeg in de ochtend vertrekken procureur Michel Bourlet en onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte naar Charleroi, waar ze een afspraak hebben met nationaal magistraat André Vandoren en procureur Thierry Marchandise van Charleroi.

/// Op dinsdag 13 augustus, om 14 uur, slaan de speurders toe. Marc Dutroux, Michel Lelièvre en Michelle Martin worden samen opgepakt in het huis van Dutroux in Sars-La-Buissière. Dutroux, die net bezig is de nummerplaat FRR 672 van de Renault Trafic te halen en op een Ford Sierra te bevestigen, probeert nog te vluchten. Tevergeefs.

Alle drie de betrokkenen ontkennen tijdens de eerste verhoren dat ze iets te maken hebben met de verdwijning van Laetitia. Dutroux en Martin zeggen dat de Renault Trafic al twee weken stilstaat door pech. Daarom heeft Dutroux er, volgens zijn eigen versie, de nummerplaten afgeschroefd.

/// Dezelfde dag nog, tussen 14.20 uur en 17.20 uur, doen speurders onder leiding van René Michaux een doorgedreven huiszoeking in het huis van Dutroux in Marcinelle. Ze vinden de verborgen kooi van Dutroux (opnieuw) niet. Sabine en Laetitia houden zich daar op dat moment doodstil, zoals Dutroux hun had opgedragen.

/// Veel doorslaggevende bewijzen tegen de drie zijn er niet. Michel Lelièvre wordt de 13de, om 19.30 uur 's avonds, zelfs weer vrijgelaten omdat de speurders denken dat hij niets met de zaak te maken heeft. Agenten doen in allerijl een buurtonderzoek in de route de Philippeville in Marcinelle, waar Dutroux woont, op zoek naar bezwarende elementen. Het lukt: getuigen zeggen dat de Renault Trafic het weekend daarvoor wel degelijk gereden heeft. Meer nog: Georgette Lurquin en haar zus Viviane Charles, twee buurtbewoners, hebben gezien hoe Marc Dutroux en Michel Lelièvre op een avond een kind in een deken gewikkeld het huis binnendroegen. Ze dachten dat het de zoon van Dutroux was die in slaap was gevallen. Lelièvre wordt om 20.55 uur opnieuw opgepakt.

/// In de nacht van 13 op 14 augustus gaat Marc Dutroux voor het eerst tot gedeeltelijke bekentenissen over. Hij bekent tijdens een marathonverhoor dat van 23.25 uur tot 4 uur 's ochtends duurt, aan rijkswachter Michel Demoulin dat hij op 9 augustus met zijn Renault Trafic naar Bertrix is gereden en daar kennis heeft gemaakt met Laetitia.

In pv 100200/96 zegt Dutroux: ,,Ik heb een beetje met haar gepraat om haar leeftijd te kennen. Ze zei me dat ze vijftien was of zo. (...) Toen ik haar leeftijd hoorde, was ik ontgoocheld. Ik heb tegen mezelf gezegd dat dat geen goede zaak was. Ik wilde geen problemen en we zijn uit mekaar gegaan. (...) Ze is richting centrum gelopen. (...) Tijdens het wandelen heb ik haar bij het middel vastgehouden. Meer niet.'' Als de speurders nog twijfelden aan de betrokkenheid van Dutroux bij de ontvoering, dan waren die nu helemaal weg.

/// Op woensdag 14 augustus, om 10 uur 's ochtends, worden Marc Dutroux, Michelle Martin en Michel Lelièvre door onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte aangehouden, op verdenking van de ontvoering van Laetitia Delhez. Dezelfde ochtend blijkt uit technisch onderzoek dat de Renault Trafic de voorbije dagen wel degelijk gereden heeft, ondanks een defect aan het startmechanisme. Een speurhond die kleding van Laetitia besnuffelt, reageert op de achterbank van de Renault Trafic. Het lab vindt haren van Laetitia in de Renault.

/// Michel Lelièvre blijft er ondertussen bij dat hij op 9 augustus niet bij Dutroux was en ook niet in Bertrix. Michelle Martin spreekt dat tegen. Zij zegt dat ze Lelièvre op 9 augustus 's ochtends gezien heeft in het huis van Marc Dutroux aan de route de Philippeville. Zelf vertrok ze toen met haar kinderen op uitstap naar Dinant. Martin blijft er zich over verwonderen dat Dutroux met de volgens haar defecte Renault Trafic naar Bertrix zou zijn gereden.

/// Op 15 augustus volgt de definitieve doorbraak. De drugsverslaafde Michel Lelièvre is moe en kampt met afkickverschijnselen. Hij bekent om 13 uur in pv 100210/96 dat hij op 9 augustus samen met Marc Dutroux Laetitia Delhez ontvoerde. ,,Vrijdag, rond 14 uur. ben ik bij Marc Dutroux aangekomen in Marcinelle. Hij zei me dat het tijd werd om mijn schuld af te lossen. Ik moest hem nog altijd 50.000 frank betalen. (...) Hij zei: 'Je komt met mij mee.' (...) We zijn in Bertrix aangekomen. Er was daar een race voor bromfietsjes bezig. (...) Ik heb gezien hoe hij bij de ingang van het zwembad ging staan. Een meisje kwam naar buiten. Hij heeft haar gevolgd. Toen ze ter hoogte van onze wagen waren, heeft hij het meisje met geweld naar binnen geduwd. 'Start de motor', riep hij toen naar mij.''

Uit het onderzoek zal later blijken dat Dutroux en Lelièvre vooraf verschillende verkenningstochten uitvoerden in de streek van Bertrix, op zoek naar een geschikte plaats om een slachtoffer te ontvoeren.

/// Geconfronteerd met de bekentenissen van zijn handlanger, kraakt Marc Dutroux uiteindelijk ook in de vooravond. Hij bekent de ontvoering van Laetitia en -- tot verbijstering van de speurders -- ook die van Sabine Dardenne, twee en een halve maand tevoren.

De affaire-Dutroux is meteen in volle hevigheid losgebarsten. De volgende dagen zal blijken dat Marc Dutroux als een roofdier heel het land heeft afgeschuimd op zoek naar kinderen. Eerst met de hulp van de Fransman Bernard Weinstein, tot hij die vermoordde. Later met Michel Lelièvre. Zijn vorige vier slachtoffers -- Melissa Russo, Julie Lejeune, An Marchal en Eefje Lambrecks -- hadden minder geluk dan Sabine en Laetitia.

/// Op 17 augustus wordt ook de louche Brusselse zakenman Michel Nihoul opgepakt. Hij telefoneerde in de dagen voor en na de ontvoering van Laetitia verdacht veel met Michel Lelièvre en Marc Dutroux. Zelf ontkent hij dat hij iets met de ontvoering te maken heeft.

/// Het zal nog duren tot 26 augustus eer ook Michelle Martin bekentenissen aflegt. Pas dan geeft ze toe dat ze ervan op de hoogte was dat haar man Julie en Melissa heeft ontvoerd. Pas twee dagen later, op 28 augustus, bekent ze dat ze op de hoogte was van alle ontvoeringen die haar man pleegde, dat ze van het bestaan van de kooi in Marcinelle afwist en dat ze medeplichtig is aan de hongerdood van Julie en Melissa.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees