Neus

Neus
Ademen, zou ik kunnen. Diep, gedachteloos, spontaan, intuïtief ademen. Zonder spuitjes, zonder pillen, zonder 'eerst twee minuten concentreren op mijn longen'. Want ik beken: vier jaar lang heb ik gespoten en gesnoven. Niet met geest-, maar met neusverruimende middelen. Waar je mij zag, zag je mijn neusspuit. Vier jaar lang zat mijn neus dicht, zweefde er een gevoel van complete blokkade tussen mijn ogen. Chronische sinusitis, is dan het snelle oordeel. Neusslijmvlies bijwerken de oplossing. En dus ging ik eind vorige week onder het mes. Een mes dat uiteindelijk meer vergroeid been dan slijmvlies moest weghalen, maar soit. Wie drie dagen met tampons in zijn neus rondloopt, zal het allemaal worst wezen wat ze daar weggehaald hebben. Als het maar resultaat heeft.

Nu - één week later - valt dat dus tegen. Ze moet daar goed tekeer gegaan zijn, mijn dokter. Want de zwellingen en de bloedklonters blijven hardnekkig. Maar ik adem! Ik adem zonder hulp van spuit of pil. En bovenal: ik ruik!

Het valt mij voor het eerst op wanneer ik bij het ontbijt een boterham met kaas klaarmaak voor mijn zoon. Even blijft mijn hand-met-mes zweven boven de tafel. Ik ruik die kaas verdorie! En nee, het is geen Franse schimmel- of andere 'stinkkaas' maar een doodeenvoudige jonge Hollandse Gouda. 's Avonds wil ik de nieuwe ontdekking pushen: ik maak risotto met laurier. Typisch Italiaans superlekkers van drie keer niks: olijfolie, arborio, boter, parmezaan, ui en laurier. Ik ruik de olijfolie met ui, de laurier die zijn aroma vrijgeeft, de kaas die langzaam smelt, de volle geur van boter die het afmaakt. Ik sta verbluft. Ik heb altijd wel iéts geroken, maar dit slaat alles. Hoe heb ik dit zo lang kunnen missen? Blijkbaar zetten al die spuiten en pillen wél de weg open naar enige adem maar verlamden ze tegelijk mijn reukvermogen.

Koken wordt op deze manier wel héél plezant, de kattenbak schoonmaken wel heel onplezant. Maar ik heb een deal met mijn zoon: zolang ik ziekteverlof heb, kook ik elke avond iets ultra lekkers. Op voorwaarde dat hij elke ochtend de kattenbak schoonmaakt. Terwijl hij bezig is, ga ik even nonchalant met mijn hand door de pot basilicum. En ga ik wat citroenmunt plukken voor de thee. En geniet elke keer weer.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees