'Ons grote adoptieavontuur', zo omschrijven Christophe Soete(37) en Vicky Joly (36) de laatste vier jaar. Eentje met een positieve afloop, want op oudejaarsavond landden ze met de kleine Séna (1,5) in België.'Séna is echt een onverwacht geschenk, want normaal hadden we hem pas begin januari mogen halen', vertelt Vicky. 'Plots kregen we bericht dat we zo snel mogelijk naar Ethiopië moesten vertrekken omdat Séna ziek was geworden. We vertrokken met een open retourticket, zodat we om het even wanneer met hem konden terugkeren.'Maar kleine Séna was er alweer bovenop toen het koppel arriveerde. 'Dus mochten we hem direct meenemen. Ongelofelijk! Op Zaventem stond een delegatie op ons te wachten en toen we thuiskwamen, hadden vrienden een groot spandoek aan de gevel gehangen. Ontroerend om te zien hoezeer de mensen met ons meeleefden.'Verplicht getrouwdGezinsuitbreiding -Christophe heeft al een dochter, Pauline, uit een eerder huwelijk- leek voor Christophe en Vicky via natuurlijke weg niet te lukken. Daarom kozen ze vier jaar geleden voor adoptie.'Tijdens de voorbereidingscursus leek Ethiopië ons het meest aangewezen land. Alleen mag je daar maar adopteren als je getrouwd bent. Het was bij ons dus van moeten', lacht Christophe. 'In 2007 zijn we getrouwd. Intussen hadden we ons al aangemeld voor adoptie.'Na heel wat administratieve rompslomp kwam het echtpaar in 2009 op een wachtlijst. In juli 2011 volgde de toewijzing. Christophe en Vicky kregen enkele foto's toegestuurd en eind november gingen ze voor het eerst naar Ethiopië.'Daar wees de rechtbank ons een kindje toe. De procedure duurde hoop en al zes minuten', vertelt Christophe. 'In enkele minuten werden we mama en papa.'Een grote tegenstelling tot de adoptieprocedure zelf. 'Je valt van de ene spanning in de andere onzekerheid. Het is een emotionele rollercoaster. Eén die zo hard gaat, dat we het niet meer zien zitten om nog voor een tweede adoptiekindje te gaan.'Suikerbonen en babyborrelDe aanpassing verloopt intussen vlot. 'Séna is een behoorlijk zelfstandig baasje. Alles wijst eigenlijk zichzelf uit.'Het jongetje woonde tot voor zijn adoptie in een weeshuis. 'Zijn mama is overleden en hij heeft nog enkele broers en zussen', vertelt Vicky. 'Als hij later vragen heeft over zijn afkomst, kunnen we daar dus gelukkig op antwoorden. We keren zeker nog terug met hem naar zijn geboorteland.'Séna is trouwens de naam die hij van zijn natuurlijke moeder kreeg. 'We hadden een andere naam in gedachten, maar vonden Séna zo mooi klinken...'Straks volgt nog een adoptieborrel. 'Een aankomstdrink', omschrijft Christophe het. 'De suikerbonen staan al klaar.'